در مقدمه این كتاب میخوانیم:«سپاس بیکران خداوندی که با ریسمان قرآن بین ما و آسمان پیوند داد و جان ما را آهنگ کائنات بخشید تا با ترنّم غلغل عالم همآوا در صعود گردیم؛ و درود و صلوات بر پیامبر (صلّیاللهعلیهوآلهوسلّم) که با نغمات قرائت قرآن به روحهای منجمد تحریر بخشید و جانها را با الحان ظاهر به اعلای باطن رساند؛ و سلام و ثنا بر امامان حیاطبخش که با بیان خود، مقامات بهشتی را پیش روی ما در ساز نمودند.
قرآن، میراث[1] بزرگ خداوند در زمین و سراسر معجزه است. اگرچه ثقل اعجاز قرآن در محتوا، بطون و نظام معرفتی آن قرار دارد، در عین حال آهنگ و موسیقی آن لباس اعجازی است برتن معارف بینهایت و نظام معرفتی قرآن. همانگونه كه نظام محكم و متشابه آیات در معانی به معارف قرآن وسعت بینهایت و به قرآن تازگی در تمام دوران و اعصار میبخشد، قرائت، صوت و موسیقی قرآن نیز از محكم و متشابه برخوردار میباشد. اختلاف قرائات و تعدد الحان در عرصه موسیقی قرآن، خود دنیایی از اعجاز را بر گوش سر و دریچههای دل میگشاید و بر حسب ذوقهای مختلف آهنگ دارد و برای هر ذوقی موسیقی متناسب با آن به دست میدهد. برخی الحان و موسیقیها همه پسند بوده و برخی قرائات، الحان و نغمهها مخصوص ذوقهای خاصی است.
امروزه قاریان مختلف، هر یك طرفداران مشتاق و مجنون خاص خود را دارند و هرقاری دل و دماغ عاشق خاص خود را ارضاء مینماید. بدون تردید اهل موسیقی با هر ذوق و سلیقه، اگر به دنیای نغمات و الحان قرآن راه یابند، راه به جای دیگری نخواهند برد و گوش و دل خود را به موسیقی غیر قرآن نخواهند دوخت. وجود محكم و متشابه در عالم موسیقی قرآن، باب اجتهاد در قرائات از گوش و لذت دل تا فهم محتوا و لذت عقل گسترانده است.
وجه دیگر اعجاز موسیقی قرآن، بردن انسان به افق بینهایت است. برخی قاریان با موسیقی قرآن و قرائت خود، صرف نظر از محتوا و معارف، دل و ذهن شنونده را به طرف مبدأ بینهایتِ انسان میكشانند و انسان را از دنیای محدودِ غمآفرین و ترسزا خارج نموده و با باز نمودن دنیای بینهایت و سرای ابدیت و آستان ربوبی، گمشده انسان را در برابر چشمان دل وی قرارمیدهند و غم شیرین و ترس سبز را دردل مینشانند و انسان را عاشق بر همه عالم مینماید و مست و مدهوشِ هستی مطلق و مطلق وجود میكنند.
اعجاز برخی قرائات در این است كه انسان را ابتدا به دوران كودكی میبرند و از آن زمان نیز عبور میدهند و تا ازل به عقب بازمیگردانند و به جایی میرسانند كه گویا بینهایت سال در آنجا بودهایم؛ به نزد كسی میبرند كه گویا بینهایت سال با او بودهایم و چیزی به دست میدهند كه گویا بینهایت سال از آن برخوردار بودهایم! آنجا، آن چیز و آن كس در عین ابهام و غربت، بسیار آشناست و از رگ گردن نیز به قلب و وجود ما نزدیكتر است.
صوت قرآن وقتی ما را به سرزمین و موطن اصلی و بینهایت خودمان میبرد، از ما اشك عشق میستاند و دل را آویخته به عزَت موطن بینهایت میكند، تا آنجا كه ماندن در بینهایت و عالم مستی و سرزمین امن خود بر بازگشت به این دنیای پرغبار ترجیح پیدا میكند و اگر محراب و تعلّقات بحق در این دنیا نبود، در همان سكر بینهایت رحل اقامت مینمودیم و از مركب بینهایتروِ موسیقی قرآن در همانجا پیاده میشدیم و جان را به صاحبش تسلیم مینمودیم. در تاریخ گزارش چنین مقتولانی كه با صوت قرآن به قتل رسیدهاند، كم نیست!
قسمت اعظم راز غربتزدائی قرآن، در اعجاز لحن و موسیقی آن نهفته است. انسان مستغرق در اعجاز موسیقی قرآن، در اوج تنهایی، غربت و بیكسی ظاهری، هرگز احساس غربت، تنهایی و بیکسی واقعی نمیكند، زیرا قرائت و موسیقی قرآن، صرفنظر از محتوا میتواند انسان را به اصل و مبدأ خود بازگرداند و انسان را در جناح و دامن خویشِ واقعی، كه حقیقت انسان از او گرفته شده، قرار دهد و تفهیم نماید كه تمام نسبها و سببهای متعارف دنیا اعتباری و زوالپذیرند و فقط سبب و نسب حقیقی همان اصل بینهایت است كه با مركب موسیقی قرآن به آستانش رسیدهایم! از همین رو تا هنگامی كه موسیقی قرآن و قرائت حسن آن جریان دارد، هرگز احساس غربت و تنهایی در كنج زندان و در سلول اسارت وجود ندارد! این سیر، سفر و عبور از غربت، فقط كاركرد لایه اول اعجاز قرآن است، اما دنیای معارف و معرفت قرآن دنیایی بس شگرف و عظیمتری است!
راز صدور قرآن و گسترش اسلام از منزل اولیه آن، شهر مكه نیز وجه دیگر اعجاز موسیقی و صوت قرآن است. علیرغم کَر كردن گوشهای واردینِ به مكه توسط كفار قریش، دلها گوشگشا بودند و با اندك ترنّم قرآن توسط رسول خدا، دل از طریق گوش در كمند قرآن و قرائت پیامبر اکرم (صلّیاللهعلیهوآلهوسلّم) میافتاد و اگر نبود طبع و ختم قلوب مشركین مكه، در همان ابتدای بعثت و قرائتهای نخست محمد (صلّیالله علیهوآلهوسلّم)، مشركی در مكه باقی نمیماند. سرعت صدور وحی و رسالات الهی به یك سال نمیكشید که در شرق و غرب حجاز صوت قرآن طنین میانداخت.
امروز نیز اگر زبانهای متّكی بر دلهای پاك و اندیشههای توحیدی ناب اجازه مییافتند تا به دور از اتّهام و افتراهای تكفیر، قرائت و صوتِ قرآنِ خود را در دنیای معاصر آشكار كنند، سرعت فراگیری اسلام دهها برابر گسترش امروزی بود، اما افسوس كه موسیقی قرآن از حنجره و بلندگوی ابوسفیانها و حجّاجها بلند است.
كتاب پیش رو حاصل تلاش تحقیقی یكی از قاریان پژوهشگر و مدرّس دانشگاه لارستان، جناب آقای محمد صبورزادهفرد در دوران تحصیلات تكمیلی است كه با راهنمایی و اشراف اینجانب به انجام رسیده است. در این كتاب به موضوع موسیقی قرآن، با نگاهی به اصوات، الحان، مقامها، نغمهها، قرائات قرآن و اختلافات آن پرداخته شده و بابی وسیع در اعجاز موسیقی ظاهری و باطنی قرآن گشوده است. اگر چه این باب از دریای قرآن تازگی ندارد و از آغاز نزول چشم و گوشها، حتی از مشرکین، متوجه خود نمود و به تدریج دانشمندان عرصه قرائت و موسیقی را پرورید و آثار متعدّدی در تمدّن اسلامی به بار آورد، اما امروز نیز مانند صدر اسلام اصوات، الحان، مقامها و نغمات آن میتواند در گسترش و ترویج هر چه بیشتر فرهنگ غنی قرآن و اثبات حقّانیت و اعجاز آن مؤثّر باشد. این کتاب را میتوان تلاشی به روز در همین راستا تلقّی نمود.
لازم به ذکر است این کتاب افتخاراتی مانند کسب مقام اول کشوری در دومین جشنواره فرهنگی و هنری کارشناسان فرهنگی دانشگاههای سراسر کشور در سال 1394 و کسب مقام سوم کشوری در نخستین جشنواره قرآنی مدرسان دانشگاه جامع علمی ـ کاربردی کشور در سال 1392 را به خود اختصاص داده است.
در پایان این مقال، لازم است از تلاش صائب محقق توانمند جناب آقای محمد صبورزادهفرد و نیز سایر اساتید به خصوص جناب آقای دکتر محمّد رمضانی و جناب آقای عبدالعظیم تقیپور که در انجام اثر، مشاور و مشوّق بودند، قدردانی نمایم. جای این اثر در سلسله علوم قرآنی به جدّ خالی بود و این تلاش تحقیقی تا حدّ اندكی میتواند جوابگو باشد. امید است سایر محقّقین به ویژه قاریان مخلص و در عین حال دانشمند و محقّق علوم قرآنی این مسیر علمی را ادامه دهند و آثار بیشتری را در حوزه نظری دنیای صوت و موسیقی، كه لایه نخست اعجاز قرآن تلقّی میشود، تولید نموده و آن را به تشنگان و شنوندگان عرضه نمایند».