جویندگان کاروان دنیا در کلام امیر/ گذشت عمر را دریابیم

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، کاروان زمانه و روزگار به سرعت در حال حرکت است و چیزی نمانده است که صبح، خود را نشان دهد. تردیدی نیست که روزی فرا می‎رسد که پرده برداشته می‌شود و حقایق پشت پرده آشکار می‎گردد.
خدای متعال در آیه 22 سوره ق در این رابطه فرموده است: « لَقَدْ كُنتَ فِي غَفْلَةٍ مِّنْ هَذَا فَكَشَفْنَا عَنكَ غِطَاءكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ؛[به او می‎‏گويند] واقعاً كه از اين [حال] سخت در غفلت بودى و[لى] ما پرده‌‏ات را [از جلوى چشمانت] برداشتيم و دیده‌ات امروز تيز است» و نیز امام علی(ع) در این رابطه می‌فرماید: «اگر پرده‌ها بالا رود، بر یقین من افزوده نمی‎شود».
روزی که پرده‌ها بالا می‎رود و چهره حقایق اشکار می‎گردد، انسان به درجه «عین‌الیقین» می‎رسد، ولی چه خوب است که انسان در همین دنیا با ریاضت و مجاهدت، دیده دل را روشنی بخشد و به درجه والای عین‌الیقین برسد.
امام آن‌هایی که به درجه «عین‌الیقین» نرسیده‌اند، باید بدانند که روزی پرده ظلمت برداشته می‎شود؛ تنها کمی مهلت لازم است.آن‌چه برخی آن‌را دیررس می‎شمارند، از دیدگاه خدای متعال نزدیک است؛ از این‌رو در آیات 5 تا 7 سوره معارج به پیامبرگرامی اسلام(ع) خود می‎فرماید:  «فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا﴿5﴾ إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا﴿6﴾ وَنَرَاهُ قَرِيبًا؛ پس صبر كن صبرى نيكو، زيرا آنان [عذاب] را دور می‎‏بينند، و [ما] نزديكش می‎‏بينيم».   
آن‌هایی که پرده‌ای در برابر دیدگان‌شان نیست، مشکلی ندارند.مشکل برای آنانی است که پرده سیاه و ظلمانی در برابرشان آویخته است.این مشکل همیشگی نیست.
هشدار امام علی(ع) آن است که همه یادگاران بشریت‌ بدانند که با کمی مهلت، پرده سیاه برداشته می‎شود و حقایق آشکار می‎گردد.رسیدن این کاروان به سر منزل مقصود به‌قدری نزدیک است که گویی هم‌اکنون ورود خود را اعلام و باراندازی را آغاز کرده است.
در این دنیایی که هم عمر و هم جوانی، هم کامرانی‎ها و هم کامروایی‎ها باسرعت برق در حال گذشتن و زوال است، می‎توان فرض کرد که همه چیز گذشته و سپری شده است.
امام علی(ع) در فراز سی و دوم از نامه خود به امام حسن‌مجتبی(ع) در رابطه با حرکت شتابان کاروان دنیا فرموده است: «آرام که به‌زودی تاریکی برطرف می‎شود و حقیقت آشکار می‌گردد) گویا مسافران به سر منزل مقصود رسیده‌اند، آن کس که سریع براند به قافله ملحق خواهد شد، پسرم، بدان آن‌که مرکبش شب و روز است دائماً در حرکت است، هر چند خود را ساکن می‎پندارد و همواره قطع مسافت می‎کند، گرچه ظاهراً متوقف است».
جویندگان کاروان دنیا
امام علی(ع) در این فراز از نامه فرموده است: «پسرم، بدان آن‌که مرکبش شب و روز است دائماً در حرکت است، هرچند خود را ساکن می‎پندارد و همواره قطع مسافت می‎کند، گرچه ظاهراً متوقف است».کسی‎که بر ماشین، قطار، کشتی یا هواپیما سوار است، هرچند در جای خود نشسته یا خوابیده، ولی در حال حرکت است و هرچند پشت به مقصد و رو به جهت مخالف نشسته باشد، سرانجام به مقصد می‎رسد.
گاهی این قبیل افراد متحرک، غیر از حرکتی که مرکب آن‌ها دارد، خود نیز حرکتی دارند که این‌را، حرکت در حرکت می‎نامند.شب و روز برای انسان، هم‌چون مرکب تیز، تکی است که با سرعت او را به‌سوی مقصد می‎برد؛ اعم‌از این‌که ایستاده و راکد باشد یا متحرک و پویا کمااینکه در آیه 110 سوره کهف در این رابطه می‎خوانیم: « قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوحَى إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَمَن كَانَ يَرْجُو لِقَاء رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا؛ بگو من هم مثل شما بشرى هستم و[لى] به من وحى می‎‏شود كه خداى شما خدايى يگانه است پس هر كس به لقاى پروردگار خود اميد دارد بايد به كار شايسته بپردازد و هيچ كس را در پرستش پروردگارش شريك نسازد».
از این آیه استفاده می‎شود که همگان به دیدار خدا نائل می‎شوند؛ هرچند کاروان، روی دل به او ندارد و در این راه، حرکتی از خود نشان نمی‎دهند؛ درست مانند کسی‌که با کشتی تندرو به‌سوی مقصدی در شتاب است؛ حال آن‌که نشسته و پشت به مقصد دارد.
همه فرزندان آدم، اعم‌از پیر و جوان یا خردسال و کلان، باید بدانند که پویندگی کاروان بشریت، بلکه کاروان هستی به‌سوی آفریدگار جهان و براندازنده ظلمات عدم و نیستی، در حرکت است کمااینکه قرآن‌کریم در آیه 8 سوره علق صریحاً به پیامبر خدا(ص) اعلام می‎کند که «إِنَّ إِلَى رَبِّكَ الرُّجْعَى؛  در حقيقت بازگشت به‌سوى پروردگار توست» و در آیه 53 سوره شوری نیز می‎فرماید: «صِرَاطِ اللَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ أَلَا إِلَى اللَّهِ تَصِيرُ الأمُورُ؛ راه همان خدايى كه آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمين است از آن اوست هش‌‏دار كه [همه] كارها به خدا بازمی‎گردد».
با توجه به این حقیقت قرآنی و این سنت تغییرناپذیر الهی است که امام علی(ع) به فرزند دلبند خود هشدار می‌دهد که مبادا دچار غفلت شود، از گذشت برق‌آسای زمان غافل بماند، تبدل شب و روز را نادیده انگارد و در غفلت و شهوت غوطه‌ور گردد و صد البته که این فرزند، همان فرزند نوعی است که طبق ضرب‌المثل معروف «به دَر می‌گویند که دیوار بشنود» بیان شده است.
آری، او و همه فرزندان امت باید بدانند که همگان بر مرکب سریع‌السیر شب و روز سوارند و هرچند ایستاده باشند، به‌سوی مقصدی که پیشاپیش طراحی شده و معلوم است، بُرده می‎شوند.
طی طریق و قطع مسافت، حتمی است؛ هرچند انسان برجای خود نشسته و آرام باشد.عاقلانه نیست که انسان از مقصد خویش غافل بماند و اوقات شب و روز را که مرکب‌وار، او را به‌سوی دیار آخرت می‎برند، به بطالت گذراند.