زشتترین ظلمها چه ظلمی است
گروه اجتماعی: در تاریخ و سرگذشت اقوام، سخن از «آه مظلوم» و تأثیر فوری و آنی آن فراوان رفته است، این آه و نفرین از سوی فرد ناتوانی که یار و یاوری ندارد ویرانگر و نابودکنندهتر است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، ظلم در مورد هر کسی که باشد قبیح و زشت است و لیکن همهجا و نسبت به هر کسی یکنواخت نیست و گاهی ظلم و تعدی، بسیار قبیح و ناپسند است و زشتی آن به نهایت رسیده و وجدانهای بیدار از آن متنفر و بیزار هستند مانند جاییکه انسانِ ناتوانی، مورد ظلم و اجحاف قرار بگیرد. ظلم به کسیکه نمیتواند از خود دفاع کند و قدرت احقاق حق خود را ندارد، بسیار زشت و قبیح است.
واقعیت این است که ظلم، به هر شکلی که باشد، یکی از شنیعترین گناهان است که در آیات و روایات، بهشدت نکوهیده شده است.ظلم یعنی کار نابجا یا به تعبیر دیگر، قرار دادن چیزی در غیر جایگاه خودش، همچنین بهمعنای تجاوز و تعدی از حق است.
ظلم بر سه قسم شامل ظلم انسان به حقوق خداوند، ظلم انسان به انسان و ظلم انسان به خودش است همه این اقسام ظلم، با شدیدترین عبارتها، سرزنش شده و سبب نابودی بنای ایمان میشود، اما در این میان، ظلم به دیگران، بهویژه ستم کردن به انسانهای ضعیف و ناتوان، زشتی بیشتری دارد.
در تاریخ و سرگذشت اقوام، سخن از «آه مظلوم» و تاثیر فوری و آنی آن فراوان رفته است، این آه و نفرین از سوی فرد ناتوانی که یار و یاوری ندارد ویرانگر و نابودکنندهتر است.
امام علی(ع) در سخنی فرموده است: «بترس از ظلم کردن به کسیکه غیر خدا، یاوری ندارد» و نیز از امام سجاد(ع) نقل شده که فرمود: «پدرم در لحظات آخر عمر عزیزش و در آن شرایط سخت روز عاشورا، مرا در آغوش گرفت و فرمود: تو را به آنچه پدرم نزدیک وفاتش به من فرمود وصیت میکنم و آن این است که: «پسر عزیزم، از ظلم به کسیکه یاوری جز خدا ندارد، بپرهیز».
امام محمدباقر(ع) فرموده است: «خداوند هیچگاه از ظالم انتقام نگرفت مگر بهوسیله ظالمی دیگر و این سخن خدای عزوجل است که: و بدین سان ظالمان را به سزای اعمالیکه میکنند بر یکدیگر مسلط میکنیم» و نیز فرمود: «از شیعیان ما نیست کسیکه به مردم ظلم کند».نبی مکرم اسلام نیز در این رابطه فرموده است: «بر مردم ستم نکند جز فرزند زناکار یا کسیکه رگی از زناکار دارد».
در آیه 22 سوره ابراهیم(ع) در این باره میخوانیم: « وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الأَمْرُ إِنَّ اللّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدتُّكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ إِلاَّ أَن دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلاَ تَلُومُونِي وَلُومُواْ أَنفُسَكُم مَّا أَنَاْ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَا أَنتُمْ بِمُصْرِخِيَّ إِنِّي كَفَرْتُ بِمَآ أَشْرَكْتُمُونِ مِن قَبْلُ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ؛ چون كار از كار گذشت [و داورى صورت گرفت] شيطان میگويد در حقيقتخدا به شما وعده داد وعده راست و من به شما وعده دادم و با شما خلاف كردم و مرا بر شما هيچ تسلطى نبود جز اينكه شما را دعوت كردم و اجابتم نموديد پس مرا ملامت نكنيد و خود را ملامت كنيد من فريادرس شما نيستم و شما هم فريادرس من نيستيد من به آنچه پيش از اين مرا [در كار خدا] شريك میدانستيد كافرم آرى ستمكاران عذابى پردرد خواهند داشت».
در آیه 53 سوره حج نیز در این رابطه آمده است: « لِيَجْعَلَ مَا يُلْقِي الشَّيْطَانُ فِتْنَةً لِّلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ وَإِنَّ الظَّالِمِينَ لَفِي شِقَاقٍ بَعِيدٍ؛ تا آنچه را كه شيطان القا میكند براى كسانیكه در دلهايشان بيمارى است و [نيز] براى سنگدلان آزمايشى گرداند و ستمگران در ستيزهاى بس دور و درازند» و نیز در آیه 52 سوره غافر در این رابطه میخوانیم: «يَوْمَ لَا يَنفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ وَلَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ الدَّارِ؛ [همان] روزى كه ستمگران را پوزش طلبیشان سود نمی دهد و براى آنان لعنت است و برايشان بدفرجامى آن سراى است». همچنین در آیه 87 سوره آلعمران در این رابطه آمده است: «وَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ الظَّالِمِينَ؛و اما كسانیكه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند [خداوند] مزدشان را به تمامى به آنان میدهد و خداوند بيدادگران را دوست نمیدارد». در آیه 41 سوره اعراف نیز در این رابطه میخوانیم: «َهُم مِّن جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَمِن فَوْقِهِمْ غَوَاشٍ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ؛براى آنان از جهنم بسترى و از بالايشان پوششهاست و اينگونه بيدادگران را سزا میدهيم».
واقعیت این است که ظلم، به هر شکلی که باشد، یکی از شنیعترین گناهان است که در آیات و روایات، بهشدت نکوهیده شده است.ظلم یعنی کار نابجا یا به تعبیر دیگر، قرار دادن چیزی در غیر جایگاه خودش، همچنین بهمعنای تجاوز و تعدی از حق است.
ظلم بر سه قسم شامل ظلم انسان به حقوق خداوند، ظلم انسان به انسان و ظلم انسان به خودش است همه این اقسام ظلم، با شدیدترین عبارتها، سرزنش شده و سبب نابودی بنای ایمان میشود، اما در این میان، ظلم به دیگران، بهویژه ستم کردن به انسانهای ضعیف و ناتوان، زشتی بیشتری دارد.
در تاریخ و سرگذشت اقوام، سخن از «آه مظلوم» و تاثیر فوری و آنی آن فراوان رفته است، این آه و نفرین از سوی فرد ناتوانی که یار و یاوری ندارد ویرانگر و نابودکنندهتر است.
امام علی(ع) در سخنی فرموده است: «بترس از ظلم کردن به کسیکه غیر خدا، یاوری ندارد» و نیز از امام سجاد(ع) نقل شده که فرمود: «پدرم در لحظات آخر عمر عزیزش و در آن شرایط سخت روز عاشورا، مرا در آغوش گرفت و فرمود: تو را به آنچه پدرم نزدیک وفاتش به من فرمود وصیت میکنم و آن این است که: «پسر عزیزم، از ظلم به کسیکه یاوری جز خدا ندارد، بپرهیز».
امام محمدباقر(ع) فرموده است: «خداوند هیچگاه از ظالم انتقام نگرفت مگر بهوسیله ظالمی دیگر و این سخن خدای عزوجل است که: و بدین سان ظالمان را به سزای اعمالیکه میکنند بر یکدیگر مسلط میکنیم» و نیز فرمود: «از شیعیان ما نیست کسیکه به مردم ظلم کند».نبی مکرم اسلام نیز در این رابطه فرموده است: «بر مردم ستم نکند جز فرزند زناکار یا کسیکه رگی از زناکار دارد».
در آیه 22 سوره ابراهیم(ع) در این باره میخوانیم: « وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الأَمْرُ إِنَّ اللّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدتُّكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ إِلاَّ أَن دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلاَ تَلُومُونِي وَلُومُواْ أَنفُسَكُم مَّا أَنَاْ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَا أَنتُمْ بِمُصْرِخِيَّ إِنِّي كَفَرْتُ بِمَآ أَشْرَكْتُمُونِ مِن قَبْلُ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ؛ چون كار از كار گذشت [و داورى صورت گرفت] شيطان میگويد در حقيقتخدا به شما وعده داد وعده راست و من به شما وعده دادم و با شما خلاف كردم و مرا بر شما هيچ تسلطى نبود جز اينكه شما را دعوت كردم و اجابتم نموديد پس مرا ملامت نكنيد و خود را ملامت كنيد من فريادرس شما نيستم و شما هم فريادرس من نيستيد من به آنچه پيش از اين مرا [در كار خدا] شريك میدانستيد كافرم آرى ستمكاران عذابى پردرد خواهند داشت».
در آیه 53 سوره حج نیز در این رابطه آمده است: « لِيَجْعَلَ مَا يُلْقِي الشَّيْطَانُ فِتْنَةً لِّلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ وَإِنَّ الظَّالِمِينَ لَفِي شِقَاقٍ بَعِيدٍ؛ تا آنچه را كه شيطان القا میكند براى كسانیكه در دلهايشان بيمارى است و [نيز] براى سنگدلان آزمايشى گرداند و ستمگران در ستيزهاى بس دور و درازند» و نیز در آیه 52 سوره غافر در این رابطه میخوانیم: «يَوْمَ لَا يَنفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ وَلَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ الدَّارِ؛ [همان] روزى كه ستمگران را پوزش طلبیشان سود نمی دهد و براى آنان لعنت است و برايشان بدفرجامى آن سراى است». همچنین در آیه 87 سوره آلعمران در این رابطه آمده است: «وَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ الظَّالِمِينَ؛و اما كسانیكه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند [خداوند] مزدشان را به تمامى به آنان میدهد و خداوند بيدادگران را دوست نمیدارد». در آیه 41 سوره اعراف نیز در این رابطه میخوانیم: «َهُم مِّن جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَمِن فَوْقِهِمْ غَوَاشٍ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ؛براى آنان از جهنم بسترى و از بالايشان پوششهاست و اينگونه بيدادگران را سزا میدهيم».
