طرح مطالبات جامعه قرآنی از رئیس‌جمهور آینده

در این میان حکومتی که مدار آن می‌بایست مسیر قرآن باشد و تلاش و کوشش خود را جهت ریل‌گذاری در این مسیر به‌منظور رسیدن قطار شرافت و کرامت انسانی به مقصد عند ملیک مقتدر به‌کار گیرد به‌جز این است که قانون‌گذار و مجری قانون می‌بایست توجه خود، جهت بهره‌گیری هر چه بیشتر جامعه از معارف ناب قرآن معطوف و برنامه‌ای مدون و جامع برای آرامش‌بخشی و سکینه در این مسیر ایجاد نماید.
سؤالات اساسی این است چرا جامعه قرآنی از حداقلی‌های حکومت اسلامی محروم است:
1- چگونه است که توجه به این جامعه عظیم در دولت‌ها کم‌رنگ است تا جایی‌که مربیان و معلمان آن از کم‌ترین حق رفاهی و معیشتی که بیمه است یا بعضاً محروم و یا این‌که دست‌خوش بودجه‌ای می‌شود که وصول نشده و هر سال دریغ از سال گذشته به انتظار این خواسته به‌حق نشسته شاید از بودجه سالانه دولتی، قطره چکانی، مبلغی برای توسعه و ترویج فعالیت‌های قرآنی چکیده و این نیاز اولیه به دغدغه تبدیل نشود.
2- چگونه است  شورای توسعه فرهنگ قرآنی که متشکل از مسئولان دستگاه‌ها و نهادهای قرآنی و نیز تعدادی از وزرای دولت ازجمله وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی،‌ وزیر آموزش و پرورش، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، وزیر ورزش و جوانان، است و به‌عنوان بالادست‌ترین نهاد قرآنی کشور شناخته می‌شود،  در بحث سیاستگذاری در عرصه فعالیت‌های قرآنی اقدام به برگزاری جلسات جهت تحقق بخشیدن به اهداف منشور توسعه می‌کند، چه اندازه وزرای دولت  در این شورا نسبت به حضور حداقلی در جلسات اهتمام داشته و نگاه آن‌ها نسبت به پیگیری مطالبات جامعه قرآنی چه بوده و به چه اندازه در تعطیلی و تعویق جلسات شورا با عدم حضورو بی‌توجهی نقش داشته‌اند آیا غیر از این است که دغدغه وزیر دولت اسلامی می‌بایست توسعه و ترویج این فرهنگ باشد؟
3- چگونه است قوانین مصوب در  بهره‌مندی تشکل‌های قرآنی در صورت اجراء، سلیقه‌ای در دستگاه‌ها عمل می‌شود تا جایی‌که ازجمله برخورداری معافیت و تخفیفات  انشعاب و قبوض مصرفی آب و برق و گاز، مسئولان تشکل‌های مردمی درگیر و دار طبقات عریض و طویل دستگاه‌های اجرایی تا شاید مورد توجه مسئول اجرایی گردیده و با اما و اگرها، این قانون زیر پا گذاشته نشود.
4- چگونه است که تشکل قرآنی مردمی که تمام وجودش را وقف جامعه جهت ترویج و تبلیغ فرهنگ قرآنی نموده است و طبق قانون از معافیت مالیاتی برخوردار است در اجرای این قانون علاوه‌بر عدم حمایت، سخت‌گیری‌هایی جهت آماده‌سازی سندها و دفاتر قانونی مالی که سالانه هزینه گزافی جهت بهره‌گیری از حسابدار در این زمینه ایجاد می‌کند و دولت و قانون‌گذار تلاشی برای رفع این موانع نمی‌کند.
5- چگونه است تشکل‌های قرآنی ـ مردمی  که جهت توسعه فعالیت‌های خود نیاز به امکانات اولیه دارند و اکثرآن‌ها مکان استیجاری دارند و توان پرداخت اجاره با این تورم و رکود را ندارند و باید مردمی اداره شوند و اکنون مردم از نظر معیشتی و اقتصادی در مضیقه و توان حمایت ازهزینه‌های خانواده خود را ندارند چه برسد به حمایت از این تشکل‌ها، نمی‌بایست از حداقلی اختصاص یک قطعه زمین یا مکان بهره‌مند شوند.
6- چگونه است تنها با شکل‌گیری در حد معاونت قرآن در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، نه وزارت‌خانه‌ای  به‌منظور رسیدگی به امورات معارف دینی و اهل‌بیت(ع) توسط قانون‌گذار در شأن جامعه اسلامی، نباید مسئول اجرایی قانون  در راستای  توجه بیشتر به قرآن و جامعه قرآنی جوابگوی مطالبات حداقلی باشد .
7- چگونه است زمانی‌که  انتخابات شکل می‌گیرد برنامه‌ها و پیگیری‌های تدوین شده چه داوطلبین قانون‌گذار چه اجرایی در کنار برنامه‌های همه قشرهای تلاشگر و عظیم مردم، هیچ برنامه‌ای جهت توسعه  و ترویج فرهنگ قرآنی و حمایت فرهنگی، رفاهی، معیشتی و اقتصادی از این اجتماع عظیم ارائه نمی‌دهد.
8- چگونه است قانون‌گذار جامعه اسلامی در پارلمان کشوری اکتفا به یک فراکسیون در حوزه قرآن و عترت می‌نماید که حتی در دغدغه‌های کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی  گم می‌شود و انگار که این جامعه قرآنی هیچ مطالبه‌ای از قانون‌گذار ندارد.
9- چگونه است رسانه‌ها ازجمله رسانه ملی که فرصت‌هایی ازجمله  بیش‌از هزار دقیقه در اختیار داوطلبین قوه اجرایی کشور قرار می‌دهد در نشست و مستند و مناظرات به اصل اولیه قانون اساسی در قالب سؤال هیچ اشاره‌ای نمی‌نماید چرا که پایه و اساس یک جامعه آرمانی و عاری از فساد نیاز به فرهنگ‌سازی معارف اسلامی دارد تا باورهای مسئولان آن نسبت به خدمت‌گزاری به جامعه منطبق بر فطرت الهی و درونی تقویت گردد و به‌عنوان یک مطالبه جدی مورد توجه و خواسته جامعه اسلامی باشد.
10- چگونه است سرآمدان اجرایی قرآنی کشور که باید به‌عنوان مطالبه‌گر این عرصه پیشگام فعالان و مستعدین قرآنی باشند نسبت به بی‌توجهی‌ها سکوت اختیار نموده و بعضاً فریادهای به‌حق فعالان و مربیان عرصه قرآنی را همراهی نمی‌نمایند  و به‌خاطر مصلحت‌اندیشی‌ها، از زحمت‌کشان قرآنی کشور در قانون‌گذاری و مباحث اجرایی حمایتی نمی‌نمایند.
و ...
امید داریم حال که در مسیر انتخابات 96 قرار داریم مجری قوانین حکومت اسلامی، مطالبات به‌حق این جامعه را فارغ از سیاست‌زدگی و جناح و باندبازی به‌عنوان یکی‌از دغدغه‌های خود در قالب مسائل فرهنگی، اجتماعی، معیشتی، رفاهی و اقتصادی مد نظر قرار دهد و  جهت رفع موانع و مشکلات پیش رو چاره اندیشی کند.
مسئول اجرایی کشور یقین بداند با تقویت این جامعه آرمانی که تمام آمال و آرزویشان ترویج و توسعه فرهنگ و فعالیت‌های قرآنی است علاوه‌بر  بازوی پُرتوان جهت حمایت از دولتمردان و قانون‌گذاران، درشکل‌گیری جامعه اخلاقی بنا بر نگاه مقام معظم رهبری به عنوان سکاندار این حرکت عظیم و منطبق بر آرمان امام راحل و عظیم‌الشأن؛ با ریشه‌کنی فساد در فرهنگ، اجتماع، اقتصاد، آماده‌ساز حکومت جهانی منتظر خواهد  شد.