به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، به نقل از مجله «البحوث و الدراسات الاسلامیة» در مقدمه مقاله «گفتمان رسانهای (تبلیغاتی) اسلامی در قرآن کریم» آمده است: ویژگی و مشخصة گفتمان رسانهای (تبلیغاتی) اسلامی با هیچگونه از تبلیغاتها تناسب ندارد.
در واقع تا زمانی که تبلیغات دیگر (غیر از تبلیغات اسلامی) جزءِ اسلام کامل و جامع و درمان کننده همه جنبههای زندگی نباشند امکان ندارد که این تبلیغات از «گفتمان رسانهای اسلامی» پیروی کنند، چراکه در این تبلیغات، دین از حکومت جداست.
همچنین سزاوار نیست که گفتمان اسلامی به سمت فردگرایی (همان فردگرایی که غرب تا امروز از آن رنج میبرد) هدایت شود، از اینرو تحقیقم را «گفتمان رسانهای (تبلیغاتی) در قرآن کریم» قرار دادم، زیرا علاوه بر اینکه قرآن کریم به طور کلی اولین منبع تاریخ عرب و صادقترین منبع عربی مدوّن است، {قرآن کریم} منبع و مصدر اساسی است که دانشمندان در استدلالهایشان {چه در زمینه گفتمان رسانهای (تبلیغاتی)، چه غیر آن} از طریق آیههای قرآنی به آن استناد کردند، نظر به اینکه از طرف پروردگار جهانیان نازل شده و آن را بر حضرت محمد (ص) نازل کرد تا به زبان عربی آشکار جزء بیم-دهندگان و هشداردهندگان باشد پس شکی به آن وارد نمیشود. آنجا که خداوند میفرماید: «آن کتابی است که شکی در آن نیست و هدایتی است برای پرهیزگاران» (سوره بقره، آیه 2) به همین خاطر است که قرآن در جمعآوری و گردآوری اطلاعات از بزرگترین منابع به شمار میآید و من آن را در تحقیقاتم از مهمترین ارتکازها و اساسها قرار دادم. این پژوهش به چند بخش تقسیم میشود:
بخش اول: عوامل تشکیل دهنده اصلی گفتمان رسانه¬ای (تبلیغاتی) در قرآن کریم.
بخش دوم: ابزارهای به کارگرفته شده برای بیان گفتمان رسانهای (تبلیغاتی) در قرآن کریم مثل گفتگو، قصه، ضرب المثل و ...
بخش سوم: شیوههای گفتمان رسانهای (تبلیغاتی) در قرآن کریم
بخش چهارم: وسایل ضد تبلیغاتی و ابزارهای آن در گفتمان رسانهای قرآنی
نویسنده این مقاله دکتر مهدی صالح المشهدانی است.
ترجمه از اعظم صدری