به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از
لرستان، در مراسم بزرگداشت فردوسی که عصر دوشنبه، ۲۵ اردیبهشتماه بههمت کانون تخصصی ویرمان و
مرکز تخصصی فرهنگ و ادبیات بومی جهاددانشگاهی واحد لرستان در محل تالار ماه حوزه هنری لرستان برگزار شد، علی صفیزاده، از اساتید دانشگاههای لرستان گفت: قومی که فرهنگ و منش آن بیش از همه فرهنگها به شاهنامه نزدیکتر است قوم لر است.
وی با اشاره به اینکه فردوسی ایرانیترین ایرانی است، تصریح کرد: پرداختن به ادبیات بومی در تقابل با فرهنگ ملی نیست کمااینکه هدف اصلی این دو اعتلای فرهنگ ملی است.
صفیزاده با اشاره به اینکه فرهنگ و منش لرستان آمیزهای از شاهنامه است، تصریح کرد: لرستان و شاهنامه مکمل یکدیگرند زیرا نام و یاد شاهنامه بیشتر از همه جا در لرستان شنیده میشود.
وی ادامه داد: چه از دیدگاه واژهشناسی و چه از دیدگاه تباری بین لرستان و شاهنامه هیچگونه گسست نمیتوان یافت.
وی با اشاره به اینکه گویندگان قوم لر معرفی کنندگان شاهنامه هستند، عنوان کرد: از 5 هزار کنایهای که در شاهنامه وجود دارد بیشاز ۱۵۰۰ کنایه به زبان مردم لرستان و به همان مفهومی مورد نظر فردوسی، جاری است کمااینکه کنایه زبان را قوی میکند.
وی در خصوص پیوندهای درونی لرستان و شاهنامه اظهارکرد: پاکی اولین ویژگی پیوندهای درونی و قوم لر با شاهنامه است در تمام شاهنامه یک واژه سست وجود ندارد پاک زبانی فردوسی ورد زبانها است این در حالیاست که در فرهنگ لر نیز هیچ مورد غیراخلاقی دیده نمیشود.
صفیزاده با اشاره به اینکه فردوسی عفیفترین شاعر است، عنوان داشت: ویژگی دوم و مشترک پیوندهای درونی لرستان و شاهنامه آزادگی است کمااینکه در تمام شاهنامه هرجا صفت آزادگی میآید منظور ایرانی است این در حالیاست که ویژگی بنیادین مردم لرستان آزادگی است.
وی تصریح کرد: دقیقترین ویژگی بین مردم لرستان و پهلوانان شاهنامه دلاوری است کمااینکه ویژگی شاهنامه و فرهنگ لرستان این است که در فرهنگ لرستان و شاهنامه فتنهانگیزی وجود ندارد.
صفیزاده گفت: باید با تمام وجود فرهنگ نیاکان خود را حفظ کنیم زیرا اگر میخواهیم آیندگان ما مانند ما به گذشتگان خود افتخار کنند ضرورت دارد پیوند بین فرهنگ امروز و فرهنگ گذشته را حفظ کنیم.