آیتاللهالعظمی سبحانی:
موجودات به زبان حال و قال، تسبیحگوی خدا هستند
گروه فعالیتهای قرآنی: مرجع تقلید بیان کرد: تسبیح منحصر به لسان الحال نیست و از آیات قرآن استفاده می شود که هر موجودی در هر مرتبه از وجود، مناسب با آن مرتبه، خداوند را تسبیح میکند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، آیتالله العظمی سبحانی ظهر امروز در درس تفسیر سوره ملک در مدرسه حجتیه گفت: میتوان برای هر سوره نامهای مختلفی گذاشت؛ از جمله سوره صف که دارای سه سوره است ولی نباید برای یک سوره نامی بگذاریم که صحیح نیست.
وی افزود: سوره صف دارای 12 آیه دارد؛ هر سوره از سور قرآن یک غرض و هدفی دارد؛ البته سوره بقره دارای اهدافی است ولی این گونه سورهها دارای یک هدف خاص است.
این مرجع تقلید بیان کرد: سوره صف دعوت به جهاد فی سبیل است؛ اگر مضمون این آیات را بررسی کنیم همگان به جهاد فی سبیل الله میرسیم.
وی گفت: در این سوره بیان شده است که هرچه که در آسمان و زمین است خداوند را تسبیح میکنند؛ اوصاف خداوند گاهی ثبوتی و گاهی سلبی است؛ حمد از جمله صفات ثبوتی و ستایش خداست؛ تسبیح منزه شمردن است که مرتبط به صفات سلبی است.
آیتالله سبحانی بیان کرد: بیشترین مفسرین بیان میکنند که این تسبیح از جنبه لسان الحال است؛ ابن عربی بیان میکند عالم آفرینش کتاب تکوینی خداست و این کتاب به زبان بی زبانی خداوند را حمد و ثنا میگوید.
وی گفت: نکته مهم این است که تسبیح منحصر به لسان الحال نیست؛ هر موجودی به زبان بی زبانی خداوند را حمد و تسبیح میکند؛ از آیات قرآن استفاده می شود که هر موجودی در هر مرتبه از وجود، مناسب با آن مرتبه، خداوند را تسبیح میکند.
این مرجع تقلید اظهارکرد: از آیات قرآن استفاده می شود که همه موجودات به نسبت وجود خود دارای عقل و شعور هستند و به همین واسطه به تسبیح و ذکر خدای نیز مشغول هستند.
آیتالله سبحانی تصریح کرد: زیبایی و نظم نظام خلقت حاکی از حکمت خالق است زیرا نقاشی زیبا به زبان بی زبانی معرفی کننده هنرمندی نقاش است.
وی گفت: از این آیات استفاده میشود که گرچه تسبیح موجودات به حسب لسان الحال است ولی آیه اول سوره صف ناظر به آن نیست و منحصر به آن نیز نیست.
این مرجع تقلید بیان کرد: خداوند بیان میکند که برخی از سنگها از ترس خدا از کوه سرازیر میشوند ولی ما تصور می کنیم که این سنگها به خاطر باد و یا یک حادثه طبیعی فروریخته است.
آیتالله سبحانی یادآورشد: انبیای الهی منطق طیور را میدانستند و خداوند این مساله را در مساله داستان حضرت سلیمان بیان کرده است که حضرت سلیمان منطق طیور را درک میکرده است؛ پس مشخص می شود که این طیور می توانند سخن بگویند ولی ما نمی توانیم منطق آنها را بفهمیم.
وی گفت: در پایان این آیه نیز خداوند با صفاتی از جمله عزیز و حکیم خود را توصیف می کند زیرا در اینجا بحث از قدرت و حکمت خداوند است.
