به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) ازقم، آیتاللهالعظمی مکارم شیرازی بامداد امروز 28 خرداد در سومین شب از لیالی قدر در مسجد مدرسه علمیه امام کاظم(ع) در واکنش به ادبیات یکی از دولتمردان در خصوص بنای دموکراسی از سوی امام علی(ع) گفت: وی در سخنان خود بیان کرده که دموکراسی میراث علی(ع) است.
وی افزود: این حرف یک حرف عجیب است؛ زیرا وی قطعا تنها بخشی از نهجالبلاغه را مشاهده کرده و دیگر خطبهها و آیات قرآن که این مساله را به شکل دیگری بیان کرده است را مطالعه نکرده است.
این مرجع تقلید بیان کرد: امام علی(ع) این سخن را از باب اتمام حجت با مردم بیان کردند نه اینکه به دموکراسی امروز غربی اعتقادی داشته باشند؛ این سخن با کمی تفکر در سیاق رفتار و گفتار قرآنی امام کاملا مشخص است؛ قرآن ما آیات بسیاری در خصوص امام علی(ع) دارد که یکی از آنها بیان میکند که ولی شما کسی است که در حال رکوع زکات داد.
وی تصریح کرد : این آیات به این معنی است که ولی و امام را خدا مشخص میکند و نه رای مردم؛ روزی عدهای از اعراب برای اعلام یاری پیامبر(ص) نزد ایشان آمدند و درخواست کمک به ایشان را داشتند ولی بنا داشتند که از پیامبر(ص) قول جانشینی ایشان را بگیرند در حالی که پیامبر(ص) پاسخ داد که جانشین من از سوی خدا مشخص میشود.
این مرجع تقلید بیان کرد: دموکراسی حاضر مطلبی است که نه ما بلکه همه جا آن را از روی ناچاری پذیرفته اند و مبنای عدالت قوی ندارد؛ در واقع این سیستم، سیستم حکومت مردم بر مردم نیست و تنها رای پنجاه درصد و یک نفر از مردم بر دیگران است؛ دین ما بیان کرده است که رهبر و امام باید از سوی خداوند مشخص شود؛ این عزیزان با رجوع به نهج البلاغه و قرآن این اشتباه بزرگ خود را تصحیح کنند.
وی با اشاره به وصیت تاریخی امام علی(ع) به امام حسن(ع) یقین را مایه قوت دل دانست و گفت: یقین به این معنی است که خداوند از رگ گردن به ما نزدیک است و باور به این است که همیشه از سوی خدا رصد میشویم؛ مهمترین یقین، یقین به خدا و روز جزا است؛ اینکه سر سوزنی از ما نزد خداوند محفوظ خواهد ماند؛ یقین شامل علم الیقین، عین الیقین و حق الیقین است که بالاترین مرتبه ایمان محسوب میشود.
این مرجع تقلید بیان کرد: یقین به قلبها استحکام میبخشد و رفتار انسان را جهت میدهد؛ همیشه رفتار همراه با یقین به پیروزی منجر میشود؛ پیامبر اکرم(ص) زهد و ساده زیستی و یقین را مهمترین عوامل رشد سریع اسلام قلمداد میکنند؛ همین یقین است که به یاران امام حسین(ع) در شب عاشورا یقین و دل خوشی داده بود.