به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، «میانمار»، نامی که امروز دستهایم هنگام نوشتنش در صفحه جستجو میلرزد، تصاویر گویا است که بر تو چه میگذرد، خون، آتش، گورهای دستهجمعی، تنها واژههایی هستند که خلاصه میشود در تیترهای تکراری صدها نوشته، خبر، عکس، تا شاید پاسخی باشند برای جنایت فاحشی که در تک تک صحنههای ثبت شده از آن، انسانیت زیر سوال میرود، پارادوکس عجیبی است میان سان سوچی، رهبر حزب حاکم «میانمار» و جایزه نوبل، وجدانهای خوابیده شاید با آنچه این روزها در «میانمار» رخ میدهد، بیدار شوند اما آنهایی که خود را به خوابزدهاند هرگز بیدار نخواهند شد، خشونتهای جدید علیه مسلمانان «میانمار» با واکنشهای بسیاری از جمله هنرمندان روبه رو بوده که در ادامه، گزارشی در خصوص انتقاد این قشر جامعه درباره حادثه اخیر در «میانمار» را میخوانید.
سیدعلی پورحسینی، کارگردان انیمیشن، در گفتوگو با
ایکنا در واکنش به فاجعه اخیر «میانمار»، اظهار کرد: یکی از جنبههای خودآگاهسازی مردم در زمینه اتفاقاتی همچون فاجعه «میانمار» از طریق هنر انجام میپذیرد، هنر و هنرمندان تأثیر قابل توجهی بر احساسات مردم دارند و میتوانند چنان مباحث عمیق فلسفی را در قالب یک عکس، انیمیشن و یا کاریکاتور مطرح کنند که پایینترین قشر یک جامعه نیز آن مطلب و نگاه استدلالی هنرمند را به خوبی درک کند.
پورحسینی با بیان اینکه اهل هنر با تکیه بر نگاه هنری و قلم گیرای خود میتواند بصیرت را برای جامعه به ارمغان آورد، گفت: اتفاقاتی نظیر فاجعه «میانمار» در جوامع استکباری تا به امروز کم نبوده اما اگر جوامع مظلوم بتوانند یکدیگر را پیدا کرده و از هم حمایت کنند، میتوانند از آن مظلومیت خارج شوند.
این کارگردان انیمیشن با اشاره به تأثیر نگاه اهل هنر به اینگونه اتفاقات، بیان کرد: به نوعی میتوان، گفت نگاه بدنه جامعه نسبت به مسائلی از این دست نگاهی احساسی است، یعنی هر انسان پاک سرشتی که به این اتفاق نگاه کند قلبش آزرده خاطر شده و این آزرده خاطری سبب تحریک احساسات و نشان دادن حمایت فرد از جامعه مظلوم خواهد شد.
سکوت؛ جولانگاه استکبار
وی با اشاره به فاجعه منا در دو سال گذشته، عنوان کرد: اگر در پی اتفاقاتی از جمله حادثه ناگواری که در سالهای گذشته برای حجاج ما افتاد، هرکدام گامی برمیداشتیم، شاید امروز شاهد اینگونه رفتارها از سوی جوامع استکباری نبودیم، استکبار، زمانی که شاهد سکوت دیگر جوامع در برابر جنایات خود است، فضا و جولانگاه را برای خود خلوت میبیند و هر رفتاری که بخواهد از آن سر خواهد زد.
عقلانیت و احساس دو مقوله مهم انتقال بصیرت از سوی هنرمندان
این کارگردان انیمیشن، عقلانیت و احساس را دو مقوله مهم انتقال بصیرت از سوی هنر بیان کرد و افزود: اگر بخواهیم فراجناحی، فراحزبی و فرامکتبی به قضیه نگاه کنیم و به مسلمان و غیرمسلمان بودن افرادی که در زیر چکمههای ظالمانه نابود میشوند توجه نداشته باشیم، فطرت پاک و احساسات زلالی که درون جامعه وجود دارد از خود خواهد پرسید که گناه کودک 3 ساله میانماری و یا آن زن بدون حامی چه بوده است که اینگونه باید تقاص پس دهد.

آثار حامی مظلومیت در سطح شهر به نمایش درآید
علیرضا پاکدل، کاریکاتوریست برجسته مشهدی در ادامه، با بیان اینکه تولید اثر هنری توسط هنرمندان تأثیر بسزایی در افشاگری جنایاتی این چنینی خواهد داشت، عنوان کرد: آثاری که در حمایت از مظلومان جهان ساخته میشوند زمانی بازتاب خواهند داشت که فضای فرهنگی جامعه آنها را مورد استقبال قرار دهد و حتی در فضای شهری به نمایش دربیاید، برای مثال در خصوص قتل عام مسلمانان «میانمار»، آثاری که نشاندهنده مظلومیت این قوم است باید در سطح شهر به نمایش گذاشته شود.
وی با اظهار به اینکه آثار هنرمندان میتواند نشاندهنده مظلومیت مردم در نقطه دیگری از جهان باشد، گفت: در موضوع «میانمار»، فلسطین و تروریسم به صورت خودجوش فعالیتهایی را انجام دادهام و آثارم را در فضای مجازی به اشتراک گذاشتهام و شاهد تأثیرات خوبی در این رابطه بودهام به طوری که یکی از آثارم با موضوع مهاجرت، بزرگترین اتفاق کاریکاتوری ایران را رقم زد.
پاکدل با اشاره به محبوبیت اپلیکیشنها و سایتهای اطلاعرسانی و اشتراک مطلب در بین مردم جهان، ادامه داد: امروز فضای مجازی کمک کرده تا صدای مظلومیت انسانهایی که مورد ظلم قرار گرفتهاند و کارهای هنرمندانی که در این زمینه به صورت خودجوش فعالیت میکنند به گوش دیگران برسد.

حمیدرضا سهیلی، نویسنده برجسته مشهدی نیز به جنایات علیه مسلمانان «میانمار» واکنش نشان داد و گفت: من به عنوان یک عضو کوچک از جامعه هنری مشهد این ظلم بزرگ و جنایت وقیح را شدیدا محکوم میکنم و از همه هنرمندان جهان میخواهم با هم و یک صدا این ظلم آشکار را محکوم کنند.
سلاخی به جرم اعتقاد
سهیلی افزود: سازمان حقوق بشر خواب است، بیدارش کنید، سازمان ملل کجاست، آیا این زنان و مردان و کودکان و پیران «ميانمار» جزو مللی که شما سازمانش را اداره میکنید، نیستند، چه کسی باید از حقوق این مردم مظلوم پاسداری کند، سازمانهای حقوق بشری که برخی اوقات برای کشتن یک سگ یا گربه در دورترین نقطه جهان بیانیه صادر میکنند و دهان میدرانند، چرا حالا ساکت و خاموشاند، آیا یک انسان باید چنین وحشیانه برای عقیدهاش سلاخی و سوزانده شود.
وی تصریح کرد: شما که عرُضه و لیاقت مقابله با افسارگسیختگی این درندههای وحشی را ندارید، اعلام کنید تا مردم بدانند نوکر و جیرهخوار کیستید، تا چه زمان باید حکومت نامتعادل و دور از دموکراسی همچون عربستان و رژیمی غیرقانونی همچون اسراییل هر چه میخواهد انجام دهد و سازمانهای جهانی حقوق بشر، ملل و...، چون کپک سر خود را زیر برف کنند گویی هیچ نمیبینند، کسی باید این خوابزدگان را بیدار کند و به آنان بگوید اگر انسانید، به خدا آنها هم انسانند، حق حیات دارند، تا کی نسلکشی باید در این نقطه از جهان ادامه داشته باشد و شما چشم بر آن ببندید.