آلداوود تشریح کرد:
راهکارهای صیانت از کودکان در فضای مجازی
گروه اجتماعی: یک کارشناس فضای مجازی به اشتراک گذاشتن موارد مجاز میان دوستان تائید شده، تعیین زمان و ساعت مشخص برای استفاده از فضای مجازی، عدم استفاده از پیامرسانهای آلوده از سوی والدین و فرزند، تعیین محدوده سنی برای استفاده از پیام رسانهای داخلی و خارجی، استفاده از ابزارهای نظارت نامحسوس از سوی والدین و فیلترینگ خانگی و ... را از راهکارهای صیانت از کودکان در فضای مجازی برشمرد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، سیدعلیرضا آلداود، کارشناس فضای مجازی، شامگاه دوشنبه، هشتم آبانماه، در دوره آموزشی «صیانت از کودکان آنلاین، خانواده امن»، که بهمناسبت هفته پدافند غیرعامل، با حضور مسئولان مراکز فرهنگی و هنری و کارشناسان ستادی کانون پرورش فکری لرستان در سالن اجتماعات مرکز شماره چهار کانون خرمآباد برگزار شد، با تشریح راهکارهای کاربردی برای صیانت از کودکان در فضای مجازی، گفت: حضور در کنار و نزدیکی فضایی که فرزند از اینترنت استفاده میکند، تشویق کردن بچهها برای کشف و یادگیری در اینترنت بهوسیله خودشان، کمک به آنان زمانیکه به مشکل برمیخورند و یا در اینترنت چیزی جستوجو میکنند و گفتوگو دربارهی سایتهای مناسب و نامناسب را ازجمله این راهکارها برشمرد.
وی استفاده طولانی مدت از تلفن همراه، تبلت، رایانه و تمامی ابزارهایی که برای اتصال به اینترنت طراحی و ساخته شدهاند را عامل افت تحصیلی شدید در دانشآموزان و کاهش برقراری ارتباط عاطفی نوجوانان و کودکان با خانوادههایشان دانست و افزود: به اعتقاد من این وسایل در طولانی مدت میتواند اثرات مخرب روحی، روانی، فرهنگی و اجتماعی ایجاد کند.
آلداود ادامه داد: ورود محصولات و ابزارهای هوشمند در کشور و پایین بودن سواد فضای مجازی برای استفاده خانوادهها و اقشار مختلف منجر به آسیبهای جدی درسطح کشور شده است که در این میان خردسالان، کودکان و نوجوانان در معرض شدیدترین آسیبها قرار گرفتهاند.
این پژوهشگر فضای مجازی و رسانه افزود: این محصولات بهعنوان ابزارهای نوین اطلاعرسانی و تشکیل گروههای انسانی درفضای مجازی، علاوهبر داشتن کاربردهای گسترده در حوزههای گوناگون برخی پیامدهای نامناسب اجتماعی مانند تجاوز به حریم خصوصی، اعتیاد روانی و اینترنتی و هرزهنگاری، تزلزل ارزشها، کاهش تعاملهای اجتماعی، بلوغ زودرس، ارایه محتواهای غیراسلامی و غیراخلاقی و به خطر افتادن امنیت شخصی، خانوادگی را بهدنبال دارد که نتیجه این پیامدهای نامناسب درکودکان و نوجوانان به وفور دیده میشود.
وی با اشاره به اینکه در چنین فضایی یکیاز سؤالهای جدی که همگان باید هنگام استفاده از رسانههای مختلف از خود بپرسند این است که «ما و خانوادههایمان رسانهها را مدیریت میکنیم یا رسانهها در حال مدیریت ما هستند؟»، تصریح کرد: پاسخ صحیح مبتنی بر سواد رسانهای و سواد فضای مجازی به این سؤال میتواند مارا در برخورد با رسانهها و نحوه تعامل سازنده و همچنین پردازش اطلاعات آنها یاری کمک کند.
آلداود ادامه داد: اما سؤال بعدی اینجا مطرح میشود که اگر سواد و مهارت کافی استفاده از رسانهها را نداشته باشیم چهطور میتوانیم از خود و خانواده و اجتماعی که در آن زندگی میکنیم مراقبت کنیم؟
این پژوهشگر فضای مجازی با تأکید بر اینکه نتیجه استفاده از اینترنت رها شده و ابزارهای هوشمند، که تاثیر مخرب فراوانی بر روی افراد خواهد گذاشت، فعالشدن مسیر لذت جویی در مغز است، اظهار کرد: در دنیای همیشه متصل به اینترنت، مغز ما مدام در دام لذتجویی میافتد و ما پی درپی تلاش میکنیم به طریقی محرک خارجی برای فعال کردن مدارهای لذت مغز خودمان پیدا کنیم که متأسفانه این موضوع در کودکان بسیار شدیدتر است.
وی تصریح کرد: این محرکها که به یاری فضای مجازی بسیار راحتتر، سریعتر و آسانتر در اختیار بچهها قرار میگیرد، شامل اخبار و محتوای هیجانآور، سرگرمیهای خاص، متنهای تلگرامی و اینستاگرامی و تصاویر بازیگران مشهور با پوششهای نامتعارف است و همین موضوع در صورت تکرار شدن میتواند بر روی میزان تمرکز انسان در مسائل مختلف تأثیر بسیار بگذارد.
آلداود، ادامه داد: این کاربران بهویژه اگر کودکان و کمسالان باشند، دیگر نمیتوانند دقایق پیدرپی کتاب بخوانند یا روی یک کار دیگر تمرکز داشته باشند، چون مغزشان برای پرش و از این سو به آن سو شدن پرورش پیدا کرده است.
این کارشناس رسانه و فضای مجازی با اشاره به اینکه مدار پاداش و لذت مغز ما تحت این شرایط که بسیار هم میتواند خطرناک باشد، قرار گرفته است، تصریح کرد: مدار پاداش و لذت مغز ما در این موقعیت همیشه در پی کامجویی است که متاسفانه این موضوع در کودکان به بلوغ زودرس منجر خواهد شد و آنان در این فضا به سمت بزهدیدگی و یا بزهکار شدن پیش میروند.
وی تأکید کرد: ایجاد قانون منع انتشار اطلاعات خصوصی در منزل میان والدین و فرزند در فضای مجازی، صحبت کردن و آگاهی دادن به فرزند برای اینکه اگر به مشکلی در فضای مجازی برخورد کرد چه کاری انجام دهد، به اشتراک گذاشتن موارد مجاز میان دوستان تائید شده، تعیین زمان و ساعت مشخص برای استفاده از پیام رسانها و فضای مجازی، عدم استفاده از پیام رسانهای آلوده مانند تلگرام، واتسآپ و اینستاگرام از سوی والدین و فرزند، تعیین محدوده سنی برای استفاده از پیام رسانهای داخلی و خارجی دست کم از سن 14 سالگی به بعد، استفاده از ابزارهای نظارت نامحسوس از سوی والدین و فیلترینگ خانگی، مطالبه خانوادهها از دولت برای فراهم کردن شبکه امن، پاک و سریع ملی و همچنین شبکههای اجتماعی موضوع محور را از دیگر راهکارهای صیانت از کودکان در فضای مجازی است.
وی استفاده طولانی مدت از تلفن همراه، تبلت، رایانه و تمامی ابزارهایی که برای اتصال به اینترنت طراحی و ساخته شدهاند را عامل افت تحصیلی شدید در دانشآموزان و کاهش برقراری ارتباط عاطفی نوجوانان و کودکان با خانوادههایشان دانست و افزود: به اعتقاد من این وسایل در طولانی مدت میتواند اثرات مخرب روحی، روانی، فرهنگی و اجتماعی ایجاد کند.
آلداود ادامه داد: ورود محصولات و ابزارهای هوشمند در کشور و پایین بودن سواد فضای مجازی برای استفاده خانوادهها و اقشار مختلف منجر به آسیبهای جدی درسطح کشور شده است که در این میان خردسالان، کودکان و نوجوانان در معرض شدیدترین آسیبها قرار گرفتهاند.
این پژوهشگر فضای مجازی و رسانه افزود: این محصولات بهعنوان ابزارهای نوین اطلاعرسانی و تشکیل گروههای انسانی درفضای مجازی، علاوهبر داشتن کاربردهای گسترده در حوزههای گوناگون برخی پیامدهای نامناسب اجتماعی مانند تجاوز به حریم خصوصی، اعتیاد روانی و اینترنتی و هرزهنگاری، تزلزل ارزشها، کاهش تعاملهای اجتماعی، بلوغ زودرس، ارایه محتواهای غیراسلامی و غیراخلاقی و به خطر افتادن امنیت شخصی، خانوادگی را بهدنبال دارد که نتیجه این پیامدهای نامناسب درکودکان و نوجوانان به وفور دیده میشود.
وی با اشاره به اینکه در چنین فضایی یکیاز سؤالهای جدی که همگان باید هنگام استفاده از رسانههای مختلف از خود بپرسند این است که «ما و خانوادههایمان رسانهها را مدیریت میکنیم یا رسانهها در حال مدیریت ما هستند؟»، تصریح کرد: پاسخ صحیح مبتنی بر سواد رسانهای و سواد فضای مجازی به این سؤال میتواند مارا در برخورد با رسانهها و نحوه تعامل سازنده و همچنین پردازش اطلاعات آنها یاری کمک کند.
آلداود ادامه داد: اما سؤال بعدی اینجا مطرح میشود که اگر سواد و مهارت کافی استفاده از رسانهها را نداشته باشیم چهطور میتوانیم از خود و خانواده و اجتماعی که در آن زندگی میکنیم مراقبت کنیم؟
این پژوهشگر فضای مجازی با تأکید بر اینکه نتیجه استفاده از اینترنت رها شده و ابزارهای هوشمند، که تاثیر مخرب فراوانی بر روی افراد خواهد گذاشت، فعالشدن مسیر لذت جویی در مغز است، اظهار کرد: در دنیای همیشه متصل به اینترنت، مغز ما مدام در دام لذتجویی میافتد و ما پی درپی تلاش میکنیم به طریقی محرک خارجی برای فعال کردن مدارهای لذت مغز خودمان پیدا کنیم که متأسفانه این موضوع در کودکان بسیار شدیدتر است.
وی تصریح کرد: این محرکها که به یاری فضای مجازی بسیار راحتتر، سریعتر و آسانتر در اختیار بچهها قرار میگیرد، شامل اخبار و محتوای هیجانآور، سرگرمیهای خاص، متنهای تلگرامی و اینستاگرامی و تصاویر بازیگران مشهور با پوششهای نامتعارف است و همین موضوع در صورت تکرار شدن میتواند بر روی میزان تمرکز انسان در مسائل مختلف تأثیر بسیار بگذارد.
آلداود، ادامه داد: این کاربران بهویژه اگر کودکان و کمسالان باشند، دیگر نمیتوانند دقایق پیدرپی کتاب بخوانند یا روی یک کار دیگر تمرکز داشته باشند، چون مغزشان برای پرش و از این سو به آن سو شدن پرورش پیدا کرده است.
این کارشناس رسانه و فضای مجازی با اشاره به اینکه مدار پاداش و لذت مغز ما تحت این شرایط که بسیار هم میتواند خطرناک باشد، قرار گرفته است، تصریح کرد: مدار پاداش و لذت مغز ما در این موقعیت همیشه در پی کامجویی است که متاسفانه این موضوع در کودکان به بلوغ زودرس منجر خواهد شد و آنان در این فضا به سمت بزهدیدگی و یا بزهکار شدن پیش میروند.
وی تأکید کرد: ایجاد قانون منع انتشار اطلاعات خصوصی در منزل میان والدین و فرزند در فضای مجازی، صحبت کردن و آگاهی دادن به فرزند برای اینکه اگر به مشکلی در فضای مجازی برخورد کرد چه کاری انجام دهد، به اشتراک گذاشتن موارد مجاز میان دوستان تائید شده، تعیین زمان و ساعت مشخص برای استفاده از پیام رسانها و فضای مجازی، عدم استفاده از پیام رسانهای آلوده مانند تلگرام، واتسآپ و اینستاگرام از سوی والدین و فرزند، تعیین محدوده سنی برای استفاده از پیام رسانهای داخلی و خارجی دست کم از سن 14 سالگی به بعد، استفاده از ابزارهای نظارت نامحسوس از سوی والدین و فیلترینگ خانگی، مطالبه خانوادهها از دولت برای فراهم کردن شبکه امن، پاک و سریع ملی و همچنین شبکههای اجتماعی موضوع محور را از دیگر راهکارهای صیانت از کودکان در فضای مجازی است.
