ارائه تفسیری جدید از علوم قرآنی؛ آرزوی حافظ روشندل لرستانی/10 سال مطالعه

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، زمانی‌كه محدودیت‌های ناخواسته زندگی سدی در راه موفقیت نباشد، زندگی ارزشی دوچندان پیدا می‌كند. محدودیت برای آن دسته افرادی‌كه مشكلات جسمی را مغلوب اراده خود می‌كنند، معنایی ندارد. این افراد به‌رغم جسمی معیوب از همه توان خود برای رسیدن به اهداف و برنامه‌هایشان بهره می‌گیرند. حتی قادرند بار معلولیت و ارائه خدمات ارزنده به جامعه را در كنار هم به دوش بكشند و برای تک‌تک ما آموزنده باشند.
اسماعیل موسیوند، روشندل بروجردی هم جزو همین انسان‌هاست، او ٥١ ساله و حافظ کل قرآن‌کریم است که 30 سال پیش بینایی‌اش را به‌طور کامل از دست داد اما انس با قرآن موجب شد فقدان بینایی‌اش را با فراغ بال سپری و چشمانش را با نور قرآن روشن کند.
این روشندل بروجردی حفظ قرآن را از 17سالگی و پیش از دوران معلولیت آغاز کرده بود، اما به‌دلیل این‌که هدفی عمیق در یادگیری قرآن داشت، بیش از 10 سال از عمرش به حفظ آیات كتاب الهی گذشت، کمااینکه توانایی تفسیر آیات قرآن ازجمله اهداف و آرزوهای موسیوند بوده که در همین خصوص سال‌هاست به مطالعه و تحقیق مشغول شده است.
این حافظ قرآن در مسابقات متعدد رتبه‌های زیادی را در سطوح منطقه‌ای، استانی و ملی کسب و نگاه‌ها را به سمت خود جلب كرده است، خودش معتقد است که توجهات روحیه و امید زیادی در او ایجاد كرده است. صحبت‌هایش را در ادامه بخوانید.
تغییر مسیر زندگی
موسیوند با اشاره به این‌که از ابتدای تولد مادرزاد نابینا بوده است، می‌گوید: در همان زمان چشم چپم را عمل کردند و تا حدودی بینایی‌ام برگشت، به تنهایی در خیابان تردد می‌کردم و کارهای شخصی را انجام می‌دادم. اما از 20 سالگی به‌طور کامل بینایی‌ام را از دست دادم.
این حافظ قرآن درباره مشکلاتی که هنگام نابینا شدن با آنها روبه‌رو شده، عنوان می‌کند: مشکلات در آن زمان زیاد بود به‌طوری‌که امکان تحصیل برای افراد نابینا وجود نداشت، من با این‌که درصدی بینایی داشتم اما نتوانستم تحصیل کنم اما سال 68 به یادگیری دروس حوزوی پرداختم و بعد از چند سال هم از طریق بهزیستی دیپلم گرفتم سپس هشت سال در اداره بهزیستی بروجرد کلاس آموزش و تفسیر قرآن افراد روشندل داشتم ولی بعدها این مرکز تعطیل شد، در حال حاضر هم به‌عنوان مدرس قرآن کلاس‌هایی برای علاقمندان برگزار می‌کنم.
وی درباره تاثیرات قرآن بر زندگی‌اش می‌گوید: هر چند نابینا شدن تاثیر زیادی در انجام کارهای شخصی‌ام نداشت اما زمانی‌که بینایی‌ام را به‌طور کامل از دست دادم، حضور در اجتماع برایم سخت شد، اما آشنایی با قرآن 180 درجه مسیر زندگی من را تغییر داد. انسان زمانی‌که عضوی را از دست می‌دهد عمق فاجعه را متوجه می‌شود، من یک آدم گوشه‌گیر و منزوی شده بودم اما زمانی‌که به حفظ قرآن روی آوردم هم روحیه‌ام تقویت شد و هم این‌که توانستم درسم را بخوانم.
خانواده؛ مشوقم در حفظ قرآن
موسیوند در پاسخ به این‌كه چه عاملی مشوق او در حفظ قرآن‌کریم بوده است، می‌گوید: سال 61 برای تحصیل به حوزه علمیه مراجعه کردم، برخی روحانیون و دوستانم در حوزه به من پیشنهاد کردند ابتدا روی حفظ آیات قرآنی کار کنم البته نظر آنها این بود که برای راحتی تحصیل در حوزه علمیه چند جزء قرآن را حفظ کنم و همین سرآغازی شد تا شوق حفظ قرآن در من ایجاد شود البته اصلی‌ترین و تاثیرگذارترین مشوق من در این راه خانواده‌ام بودند، حفظ قرآن تقریباً 15 سال به طول انجامید زیرا هدفم تثبیت سوره‌های قرآن در حافظه‌ام بود.
وی با اشاره به سختی‌های حفظ قرآن در گذشته می‌گوید: در حال حاضر با وجود تکنولوژی شرایط یادگیری برای قشر روشندل بهتر شده است، یادم هست آن زمان استادم سوره‌ای را قرائت می‌كرد و من باید آن سوره را حفظ و روز بعد ارائه می‌کردم، نواری، ضبط صوتی، سایت صوتی وجود نداشت، اما امروز با اختراع ابزار قلم قرآن کار بسیار آسان‌تر شده است، من هم با استفاده از همین قلم روی تثبیت آیات قرآن کار می‌کنم.
علایق و آرزوها
حافظ روشندل قرآن درباره آرزوهایش می‌گوید: قبل از این‌که بینایی‌ام را از دست بدهم به کار در رشته الکترونیک و برق علاقه داشتم، هدفم این بود دستگاهی اختراع کنم اما فرصت رسیدن به آن برایم مهیا نشد، در حال حاضر آرزویم تفسیری جدید از علوم قرآنی است که برای محقق شدن آن 10 سال است مشغول مطالعه هستم.
وی همراهی با قرآن و حفظ آیات آن را عامل رسیدن به آرامش روحی عنوان می‌کند و می‌افزاید: تا قبل از حفظ قرآن تنش‌های روحی و اجتماعی بیشتر آزارم می‌داد اما اکنون کمتر تحت‌تاثیر مسائل و کمبودهای زندگی قرار می‌گیرم و آرامش خاطر دارم، تاثیر قرآن تنها بر ابعاد شخصی زندگی‌ام نیست بلکه در ابعاد دیگر هم تاثیر خاص خودش را گذاشته و یکی از این موارد برخورد بهتر با مردم است.
موسیوند با اشاره به این‌که معلولیت محدودیت نیست، می‌گوید: معلولیت نباید موجب طرد شدن انسان از اجتماع شود، ما معلولان گرچه دچار نقص عضو هستیم اما باید از توانایی و استعدادهایمان بهره گرفته و خود را به کمال برسانیم اما زمانی‌که خداوند نعمتی را از انسان می‌گیرد، توانایی‌ها بیشتری به او عطا می‌کند.
افزایش آسیب‌های اجتماعی
این روشندل بروجردی درباره تغییرات روش زندگی در شرایط امروز می‌گوید: ورود تکنولوژی باعث تغییرات در زندگی افراد شده است، هرچند تكنولوژی ابزاری برای راحت زندگی کردن است اما شرط مهم، درست استفاده كردن از آن است، زیرا در صورتی‌که استفاده مناسبی از آن نشود تبعات و پیامدهای منفی به‌دنبال دارد که عمده‌ترین آن کم کردن ارتباطات و صمیمیت خانواده‌هاست، به‌کارگیری نامطلوب تکنولوژی در زندگی سبب شده، شیرازه زندگی‌ها از هم بپاشد و قبح بسیاری از ناهنجاری‌ها شکسته شود.
وی تاکید می‌کند: منكر ویژگی‌های مثبت توسعه علم و تکنولوژی نیستم اما نه تا حدی که بنیان خانواده‌ها از هم بپاشد، نمی‌توان گفت تکنولوژی مخالف تربیت و آموزش است اما جوانان بهتر است با شرکت در کلاس‌ها و فعالیت‌های قرآنی و فرهنگی به رشد اجتماعی و دینی خود هم بپردازند.
موسیوند درباره حفظ قرآن می‌گوید: برخلاف گذشته که هیچ ابزاری برای حفظ قرآن توسط افراد روشندل وجود نداشت، امکاناتی مهیاست که به‌راحتی می‌توان کل قرآن را حفظ کرد و هزینه زیادی هم ندارد، بنابراین بهتر است افراد روشندل از عمر و وقت خود استفاده کنند زیرا حفظ قرآن ازجمله اقداماتی است که زندگی افرادی مثل ما را در مسیر آرامش قرار می‌دهد.