فلسفه مهدویت؛ نگرش امیدوارانه به آیندهای بهتر
گروه معارف: یک محقق و پژوهشگر دینی گفت: اندیشه مهدویت صرف نظر از تفاوتهای جزئی میان مذاهب گوناگون، در میان همه ادیان شناخته شده و فلسفه آن مبتنی بر این است که انسانها به آینده خود امیدوارانه بنگرند.
بهراد بهشتی، محقق و پژوهشگر دینی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) از اصفهان، اظهار کرد: امامت به جزء در مورد امام حسن و امام حسین علیه السلام که به دو برادر رسید، همواره به فرزندان امام گذشته رسیده و به دوازدهمین امام نیز ختم شده است.
وی با بیان اینکه تنها فرزند ذکور امام حسن عسکری علیه السلام، امام زمان علیهالسلام بود، افزود: اینکه امامت در سن کودکی به ایشان رسید، مسئله عجیبی نیست؛ شیعیان اثنی عشری معتقدند که امامت پس از وفات امام رضا علیه السلام به فرزندشان امام جواد علیه السلام که در آن زمان کودک بودند رسید و حال این مسئله برای بار دوم در مورد امام زمان علیه السلام نیز رخ داد.
بهشتی افزود: حتی نمونهای از این مورد در میان انبیای گذشته هم اتفاق افتاده است؛ در قرآن اشاره شده که حضرت یحیی و حضرت عیسی علیه السلام هم در کودکی به مقام نبوت رسیدند. در مورد حضرت یحیی علیه السلام اشاره شده: «يَا يَحْيَى خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيّاً؛اى يحيى، كتاب (خدا) را به قوّت بگير؛ و در كودكى به او حكمت داديم. (مریم،12)» این را میتوان از معجزات الهی دانست که افرادی در دوران کودکی مورد عنایت خاص خدا قرار گرفته و از مقام علم و امامت برخوردار شدند.
وی در خصوص اساس و بنیاد تفکر مهدویت گفت: تقریبا در تمام دنیا و در میان ادیان الهی تفکر مشترکی در این باره وجود دارد؛ در دین زرتشت وعده ظهور سوشیانت در آخرالزمان داده شده و در دین یهود و مسیح، نیز وعده ظهور حضرت عیسی بن مریم علیهالسلام به عنوان نجات دهنده وجود دارد. این اندیشه در اسلام هم به صورت جدی وجود داشته و دارد. شیعه و سنی اعتقاد دارند که در آخرالزمان فردی از فرزندان پیامبر(ص) با نام مهدی ظهور خواهد کرد.
این محقق و پژوهشگر قرآن و نهجالبلاغه خاطر نشان کرد: اندیشه مهدویت صرف نظر از تفاوتهای جزئی میان مذاهب گوناگون، در میان همه ادیان شناخته شده و فلسفه آن مبتنی بر این است که انسانها به آینده خود امیدوارانه بنگرند. در واقع مهمترین چیزی که مهدویت به ما میآموزد این است که با وجود تمام سختیها و مرارتهای این دنیا به آینده خوشبین باشیم. در این صورت انسانها ناامید نشده و برای ساختن جامعه بهتر به تکاپو و تلاش خواهند پرداخت.
بهشتی گفت: پس از تمام این سیاهیها و رنجها، دورانی خواهد رسید که در آن دوران عدل و قسط و داد و محبت فراگیر خواهد شد و طبق آیه قرآن صالحان زمین را به ارث خواهند برد؛ «وَلَقَدْ کَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصَّالِحُونَ؛ و همانا پس از تورات در کتاب زبور نوشتیم که زمین را بندگان شایسته من به ارث خواهند برد »(انبیا 105)
وی اضافه کرد: کسانی که در دنیا به استضعاف کشیده شدند و جایگاه والای خود را نیافتند، وارثان زمین خواهند شد و این امیدواری به اقشار مورد ظلم، توان تحمل سختیها را داده و به آنها کمک میکند که برای ساخت آیندهای بهتر تلاش کنند.
وی درباره رسالت و وظایف ما در دوران غیبت حضرت مهدی علیه السلام، گفت: مهمترین وظیفه ما تلاش برای بهتر کردن جامعه برای ظهور ایشان است؛ تلاش برای اینکه زندگی بهتری را برای مردم بسازیم و جامعه را آماده ظهور ایشان کنیم. در روایات داریم که بهترین اعمال انتظار فرج است. اما برخی اندیشههای انحرافی انتظار فرج را اینگونه تعبیر میکنند که ما نه تنها نباید کار خاصی بکنیم، بلکه باید برای گسترده شدن ظلم و جور تلاش کنیم.
این محقق و پژوهشگر دینی ادامه داد: امام خمینی(ره) به شدت با این عقیده انحرافی مبارزه کرده و بیان کردند تلاش برای بهتر کردن جامعه مانند زمانی است که انسان منتظر مهمان عزیزی میباشد و تلاش میکند که برای آن مهمان، خانه خودش را آماده کرده و کاری کند که آن مهمان در راحتی و آسودگی بهسر ببرد. حال به نظر میرسد که مهمترین وظیفه هرکدام از ما در قبال امام زمان علیه السلام این است که سعی کنیم با بالابردن آگاهیهای مردم جامعه و تلاش برای ساختن جامعهای با انسانهایی با کرامت و ساختار عادلانه، زمینه را برای ظهور آن حضرت آماده کنیم.
