نشست علمی پایه‌گذاری و گسترش علوم حدیث برگزار شد

به گزارش خبرگزاری بین‎المللی قرآن(ایکنا) از قم، حجت‎الاسلام والمسلمین فرهاد عباسی مدیر مرکز تخصصی علوم حدیث بعد از ظهر امروز 11 بهمن ماه در نشست علمی پایه گذاری و گسترش علوم حدیث توسط اهل بیت(ع) و علمای شیعه گفت: بحث نقش اهل بیت(ع) در عرصه حدیث را نباید با تدوین کتب حدیثی یکسان بدانیم.
وی افزود: بحث کتب حدیث و کتب علوم حدیث دو مطلب کاملا متفاوت است؛ نکته این است که اگر کتابی تدوین نشده بود علوم حدیث نیز وجود نداشته است؟ جواب آن است که چنین ملازمه ای وجود ندارد.
وی تصریح کرد: در دوره اهل بیت(ع) کتب جسته و گریخته ای توسط صحابه نوشته شده است ولی در حوزه علوم حدیث در آن زمان کتابی نوشته نشده است؛ کتاب شیعه به عنوان اولین کتاب مستقل قرن ها بعد نوشته شده است.
مسئول دفتر هماهنگی امور مراکز تخصصی و موسسات آموزش عالی حوزه بیان کرد: اینکه چند قرن بعد از اسلام اولین کتاب درایه الحدیث شیعه نوشته شده است به این معنی نیست که شیعه پیش از آن با درایه الحدیث آشنا بودند.
وی گفت: شکل گرفتن دانش های حدیثی به دلیل دو نیاز جدی بود؛ نیاز اول احراز به صدور حدیث بوده است؛ مساله دیگر، احراز مقصود و مراد معصوم از این متن است؛ علوم حدیث، بالاصاله اعتبار و موضوعیتی ندارند بلکه برای دستیابی به متن صادر شده و مراد و مقصود معصوم به دلیل گذر زمان و آسیب هایی که پدید آمد ناچارا دو چراغ نیاز بود که ما را به مراد کلام و اصل حدیث برساند.
مدیر مرکز تخصصی علوم حدیث افزود: علم حدیث چراغ و ابزار هنگام ناتوانی است؛ طبیعی است که آن کسی که زودتر به این آسیب دچار شد یعنی در احراز صدور و فهم مقصود معصوم زودتر به مشکل برخورد باید پیشتر ابزار کار را برای خود تولید می کرد و این مساله در شیعه به دلایل مختلف دیرتر شکل گرفت.
وی گفت: تا قرن چهارم که برای دستیابی به متن اصلی معصوم، اهل تسنن مجبور شدند که پس از یک فاصله 300 ساله، در یک منطقه فراغ و با دستان خالی علمی را بر اساس یافته های خود و آسیب هایی که بر اهل حدیث جاری شد حدیث را پالایش کنند.
مسئول دفتر هماهنگی امور مراکز تخصصی و موسسات آموزش عالی بیان کرد: در شیعه، صدور حدیث تا سال 329 استمرار دارد و در این سالها معصوم(ع) حضور دارد و ملاک احادیث و صدور حدیث از سوی ایشان انجام می شده است.
وی گفت: شیعه به دنبال جداسازی و تفکیک حجت از لاحجت بوده است و محوریت پژوهش های حدیثی نیز همین مساله بوده است و به همین دلیل بسیاری از مباحث علوم حدیث در ضمن کتبی که در آن بحث حجت و لاحجت می کردند ایجاد شده است.
وی تصریح کرد: در قرون چهارم و پنجم در کتاب عده الاصول، مبانی استنباط و جداسازی حجت و لاحجت بیان شده است، بسیاری از مباحث علوم حدیثی شیعه به شکل قوی مطرح کرده است.