به گزارش ایکنا از همدان، نصرالله پورجوادی نویسنده کتاب باباطاهر امروز در همایش ملی هزاره باباطاهر اظهار کرد: نه فقط بزرگان پیشین همدان بلکه محققان معاصر مانند استادان اذکایی و ذکاوتی و ... ستارههای درخشانی در آسمان فرهنگ ایران هستند.
نویسنده کتاب باباطاهر تاکید کرد: افرادی مانند بایزید بسطامی را هنوز نمیشناسیم و شخصیت او برای ما مجهول است که همین موضوع درباره باباطاهر صدق میکند.
وی گفت: اثر راوندی و داستان نقل شده از او تصور میشد باباطاهر در اواسط قرن پنجم میزیسته و طغرل در همدان باباطاهر و باباجعفر را زیارت کرده است بعدها مشخص شد که داستان دیدار طغرل با باباطاهر درست نیست و حقیقت نداشته است.
پورجوادی تصریح کرد: باباطاهر حقیقی کسی بوده که در اواسط قرن چهارم یا اوایل قرن چهارم متولد شده چراکه میگویند باباطاهر عمر درازی داشته است، اگر این مطلب درست باشد باباطاهر باید بین 320 تا 330 هجری متولد و سال 418 هجری فوت کرده باشد.
وی افزود: اشعار متداولی که از باباطاهر خوانده میشود مسلم است که متعلق به باباطاهر نیست چراکه شعری که لفظ عشق در آن به کار رفته باشد، شعر باباطاهر نیست زیرا باباطاهر در زمانی زندگی میکرده که تصوف عاشقانه شکل نگرفته بود.
نویسنده کتاب باباطاهر ادامه داد: اگر شعری به زبان فارسی باشد هم نمیتواند مال باباطاهر باشد چراکه در زمان زندگی باباطاهر زبان فارسی خراسانی در همدان رایج نشده بود.
عین القضات همدانی؛ نخستین نویسندهای که در همدان به زبان فارسی مینویسد
وی با اشاره به اینکه نخستین نویسندهای که در همدان به زبان فارسی مینویسد عینالقضات همدانی است، افزود: در اصفهان نخستین کتاب فارسی را ابنسینا نوشته است اما خود او اصفهانی نبوده.
پور جوادی گفت: اکثر نویسندهها گفتهاند که باباطاهر دیوانه بوده است و حتی حرکاتی داشته که حرکات موجهی نبوده است.
نویسنده کتاب باباطاهر تاکید کرد: همان افرادی که گفتند باباطاهر دیوانه بوده در عین حال نیز گفتند که باباطاهر شخصیت مجذوبی داشته و از هر عاقلی عاقلتر بوده است، باباطاهر از نظر عقلی بالاتر از ابنسینا بوده است.
وی در ادامه بیان کرد: باید مقداری به عقب و به زمان افلاطون برگردیم، افلاطون نخستین کسی است که در مورد دیوانگی یا جنون اثری دارد و کتاب فطرس است که در مورد دیوانگی نوشته شده است.
پورجوادی بیان کرد: کسانی که به نحوی عنصر خدایی و الهی به آنها وارد شده که از حالت طبیعی خارج میشوند، در جامعه خود عقل معاش ندارند.
وی با بیان اینکه دیوانگان عاقل به چهار دسته تقسیم میشوند، ادامه داد: نخستین افراد کسانی هستند که میتوانند آینده را بگویند.
نویسنده کتاب باباطاهر با بیان اینکه دسته دوم شعرای حقیقی و دسته سوم کاهنان هستند، بیان کرد: چهارمین دسته دیوانههای حقیقی و الهی هستند و جنون عشق دارند و عشق به حسن کلی و حسن مطلق الهی دارند.
باباطاهر با یاد الست شیفتگی را در این جهان جست وجو می کند
وی تصریح کرد: عاشق کسی است که تجربه مشاهده حسن کلی را در عالم عقلی داشته باشد که چیزی شبیه عهد الست است، ما همه عهد الست را فراموش کردهایم اما افرادی مانند باباطاهر فراموش نکردند و با یاد آن شیفتگی را در این جهان پیدا میکنند و به تعبیر عینالقضات به طور ورای عقل میرساند.
پورجوادی با اشاره به اینکه دو نوع دیوانگی وجود دارد، افزود: یک نوع دیوانگی زمانی است که شخص به حد عقل نرسیده و کم خرد است و نوع دیگر دیوانگی زمانی است که افراد به مرتبه عاقلی رسیده و از آن فراتر رفتهاند و این فراتر رفتن از عقل را عینالقضات طور ورای عقل معرفی میکند.
وی با تاکید بر اینکه باباطاهر نخستین شاعر صوفی در زمان فهلوی است، خاطرنشان کرد: باباطاهر نیز در نوع دوم دیوانگی قرار دارند چراکه این افراد از عقل فراتر رفتهاند و باباطاهر شاعر حقیقی بوده یعنی سیم او وصل شده است.
انتهای پیام