توجه به وصایای امیرالمومنین(ع)، در ارزشمندترین شب عمر انسانی

به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، بدون شک یکی از مهم‌ترین کارها در شب قدر مطالعه علوم اهل‌بیت(ع) و دانستن سخنان معصومین هست که خواندن وصایای امیرالمؤمنین(ع) از مهم‌ترین آن‌ها است. کسی که در وصیت خود همه را به تقوای الهی و به اینکه به گونه‌ای رفتار و زندگی کنید که مسلمان بمیرید دعوت می‌کند.
هرچند مسلمان شدن و سال‌ها با مسلمانی زندگی کردن بسیار خوب است اما مهم‌تر اینکه انسان مسلمان بمیرد، حضرت علی(ع) در بسیاری مواقع مسلمانان و شیعیان را سفارش بر پرهیز از تفرقه کرده‌اند.
قطعأ جامعه ایمانی، شیعی و ولایی باید جامعه‌ای یک صدا و حول محور امامت، ولایت و قرآن باشد، نباید فراموش کرد که حبل‌الله‌المتین و قرآن ناطق امیرالمؤمنین علی(ع) است و همه ما باید زیر پرچم امامت و ولایت متحد یک‌سو و یک‌جهت بود.
نباید فراموش کرد که دشمنان به دنبال این هستند تا اتحاد و وحدت ملت ایران را از جمله شیعیان امیرالمؤمنین(ع) از بین ببرند. امیرالمؤمنین(ع) در بخش دیگری از وصیت‌نامه خود می‌فرمایند؛ قبل از اینکه فرصت از شما گرفته شود کمال استفاده را از عمر، جوانی، حیات، زندگانی، فراغ و آسایش خود ببرید که اگر انسان از این لحظات به خوبی استفاده نکند، برایش بعد از مرگ ندامت، حسرت و پشیمانی در پی دارد.
نکند پس از خواندن این سخن ایشان بازهم نادم باشیم و از شب‌هایی که می‌توانستیم به عبادت سپری کنیم ولی خوابیدیم، روزهایی که بر ما گذشت و می‌توانستیم روزه مستحبی بگیریم و نگرفتیم و برای لحظاتی که زبان می‌توانست به ذکر الهی گویا شود اما ذکر خدا نگفتیم، به راستی لحظاتی که صرف غیبت، دروغ و دیدن فیلم‌های کذایی و خواندن مطالبی در فضای مجازی شد که اعتقادات ما را هدف قرار گرفته‌اند و عمر خود را صرف معصیت و گناه کردیم چه حالی خواهیم داشت نکند گرفتار ندامت و پشیمانی شویم.
در این خصوص مولای متقیان حضرت علی(ع) می‌فرمایند:« از هوای نفستان بپرهیزید، هوای نفس خود را کنترل کنید و اسیر آن نشوید»، این سخن را شخصیتی می‌گوید که خودش در تمام زندگی به اعتراف دشمنان حتی لحظه‌ای تحت تأثیر هوای نفس خود قرار نگرفت.
در تائید این سخن همین بس که روزی امیرالمؤمنین(ع) وقتی در جنگ عمر یکی از بزرگان عرب را بر زمین زده و خواستند سرش را جدا کنند اما برگشتند و برای لحظه‌ای شروع به قدم زدن کرده و سپس برگشتند، وقتی دلیل این کار پرسیده شد با دنیایی حجب و حیا فرمودند؛ بدین خاطر بود که چون عمر توان مقابله و مبارزه نداشت تنها کاری که می‌توانست انجام دهد انداختن آب دهان و توهین به مادرم بود تا از این طریق به خشم و غضب بیایم اما چند قدم راه رفتم تا شائبه اینکه در این اقدام هوای نفس دخیل هست پیش نیاید.

اسیر هوی وهوس نشویم

شاید این درس‌آموزی برای دیگران بود که ببینند، بیاموزند و نقل کنند و یاد بگیریم انسانی که شعارش این بود امکان ندارد هوای نفس بر وی قالب و پیروز شود، به ما بیاموزد که ای شیعیان انسان واقعی بودن به اسیر هوا و هوس خود در نیامدن هست که اگر این‌گونه نباشد کور شده و راه درست را گم می‌کنیم.
امیرالمؤمنین(ع) نسبت به سه موضوع یک بیان دارند؛ ابتدا اینکه وصیت و سفارش کرده‌اند، نسبت به خدا و پیامبر اسلام(ص) از کمال خلوص و اخلاص بهره‌مند باشید، محبت و ارادتتان به پیامبر خالص بوده و نسبت به ایشان و اهل‌بیت(ص) خالصانه عرض ارادت داشته باشید و توحید، نبوت، امامت و ولایتتان بدون اینکه انتظاری داشته باشید خالص باشد.

حقوق واجبه مالی را ادا کنید

ایشان همچنین به مؤمنان و مسلمین وصیت کرده‌اند؛ که در درجه اول اهل بیت پیامبر(ص) را دوست بدارید و در کنار محبت به اهل‌بیت(ع) به شیعیان احسان و نیکی کنید، اعمال عبادی را فراموش نکنید و احکام طهارت، غسل، وضو و تیمم را بلد باشید، قدر نماز را بدانید و حقوق واجبه مالی را ادا کنید که اگر ادا نشود نماز شما مورد قبول واقع نخواهد شد.
حضرت علی(ع) گاهی در شبانه‌روز هزار رکعت نماز می‌خواندند اما نباید فراموش کرد که اگر کسی نماز بخواند ولی خمس و زکات ندهد و یا برعکس به جایی نخواهد رسید. ایشان همچنین عزت اسلام و مسلمین را در گرو جهاد فی سبیل الله می‌دانستند جهادی که رزمندگان هشت سال دفاع مقدس و مدافعین حرم ماندگاران آن هستند.
بدون شک دوستی با اهل‌بیت بستری برای رسیدن انسان به اوج کمالات الهی هست که اگر از طریق اهل‌بیت(ع) انسان وارد نشود راه به جایی نمی‌برد از سویی در کنار محبت باید به شیعیان کمک کرد که این نشانه محبت به امیرالمؤمنین علی(ع) خواهد بود.
مولا علی(ع) می‌فرمایند؛ اگر کسی نسبت به شیعیان علی بی‌تفاوت باشد از ما نیست، با همه شیعیان باید صمیمی بود اما این تنها در همین کلام خلاصه نمی‌شود بلکه کسانی که با منطق، عصمت و طهارت اهل‌بیت(ع) آشنا هستند می‌دانند این سخنان اهل‌بیت شامل تمامی شیعیانی که در همه جای عالم هستند می‌شود.
قطعأ وقتی از ایران به عنوان ام‌القرای تشیع نام برده می‌شود نمی‌توان نسبت به شیعیان در کشمیر هندوستان که مظلومانه زندگی می‌کنند بی‌تفاوت بود، در عربستان شیعیان نابی زندگی می‌کنند که نمی توان نسبت به کسانی که مدام در حال مبارزه هستند بی‌تفاوت بود زیرا مولا علی(ع) می‌فرماید:« شیعه در هر کجای عالم که بود تکلیف است کمک شان کنیم»در پایان یادمان نرود در این شب‌ها مستمندان و گرسنگان را، قطعأ نمره قبولی را در صورتی خواهیم گرفت که به وصیت‌های مولا علی(ع) عمل کنیم و از مستمندان فراموش نکنیم.
جواد افتخاری