نگاهی بر کتاب «منظومه رجزهای عاشورایی» اثر پدر شعر آئینی فارس

به گزارش ایكنا از فارس، احمد ده‌بزرگی، پدر شعر آئینی فارس كه ید طولایی در شعرهای به خصوص عاشورایی دارد، كتابی تحت عنوان «منظومه رجزهای عاشورایی» را تألیف و چاپ كرده است كه این اثر حاوی بازگردان منظوم رجزهای اهل‌بیت و اصحاب حضرت سیدالشهدا(ع) در قیام عاشورا است.
هاشم کرونی در مقدمه این کتاب که با سفارش و حمایت حوزه هنری انقلاب اسلامی فارس و توسط نشر پرتو رخشید منتشرشده و در مقدمه‌ای با عنوان «منظومه‌ای از یک پیر‌غلام عاشق» این اثر را از دو منظر ساحت ادبی و تبیین مفهوم رجز و شرایط خاص این کتاب موردبحث قرار داده است.
رجز و چیستی آن، تأثیرات رجز، قواعد رجزخوانی و رجز در ادب فارسی، بخشی از موضوعات مطرح‌شده در این مقدمه از منظر ادبیات به شمار می‌آید.
در همین راستا، موضوعات جالب دیگری چون رجزهای کربلا، «محتوای رجزهای عاشورا و نکته‌های ویژه از رجزخوانان کربلا نیز در این قسمت موردبررسی قرار می‌گیرد. نویسنده مقدمه همچنین به این مطلب مهم پرداخته است که چرا باید رجزها را بازخوانی کرد؟
وی در بخش دوم نیز نگاهی به شعر آیینی احد ده بزرگی دارد. انگیزه‌های این شاعر برای منظوم ساختن رجزهای عاشورا نیز، از نکاتی است که می‌تواند موردتوجه دیگر شاعران و به‌ویژه شاعران شعر آیینی کشور قرار گیرد.
کرونی این انگیزه‌ها را در مقدمه خود چنین تشریح می‌کند: «نیمه ماه مبارک رمضان سال 1396 شمسی برای چندمین بار به‌اتفاق حاج احد، میهمان شب‌شعر بیت رهبری بودیم. مقام معظم رهبری که خود ادیبی فرزانه و سخن‌سنج هستند، آن شب نکات مهمی گفتند، ازجمله ضرورت منظومه‌سرایی».
وی در بخش دیگری از این مطلب آورده است:«حاج احد تحت تأثیر آن سخن مقام معظم رهبری یکی از ایده‌های قدیمی خویش را که بازسرایی رجزهای عاشورایی بود عملی کرد و حاصل این کار کتابی است که هم‌اکنون پیش روی شماست.
منظومه رجزهای عاشورایی گرچه با شکل معمول و آشنای ذهن ما از منظومه تفاوت دارد، محصول نگاهی نظم یافته است و تلاشی که در منظومه ذهنی یک شاعر عاشورایی شکل‌گرفته است.
در این کتاب، ده بزرگی تلاش کرده روح کلام را اخذ کند و سپس در بازسرایی به خواننده پارسی‌زبان تقدیم کند. تلاشی که می‌تواند بسیار موردتوجه علاقه‌مندان هنر دینی، عاشقان عاشورا و امام عاشورا و مهم‌تر از همه اهالی منبر و مداحان قرار گیرد...».
نمونه‌ای از رجزهای عاشورایی این کتاب را می‌خوانید که در ابتدا سخنان امام حسین (ع) و سپس شعر منظوم شده توسط احد ده بزرگی آمده است.
شعری که امام در شب عاشورا خواند
یا دهراف لک من خلیل
کم لک بالإشراق والأصیل
من صاحب او طالب قتیل
والدهر لا یقنع بالبدیل
وانما الامر إلى الجلیل
و کل حی سالک السبیل
---
ای دهرِ دنی! مدام اف باد به تو
با خلقِ زمانه بد رفیقی هستی
زیباست اگرچه ظاهر تو، اما
زشتی و سیاه کار و باطن پستی
-
در دامن تو سپیده دم تا سر شب
ای بس که شدند طالبانت کشته
قانع نشوی و این و آن نشناسی
پیوسته شوند دوستانت کشته
-
در دست خداست سرنوشت و دایم
هر زنده به سوی مرگ ره می‌پوید
هر چیز، فناپذیر باشد جز حق
این است حقیقتی که خود حق گوید
انتهای پیام