رویکرد یک‌جانبه به جنگ کنار گذاشته شود

به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، محمد تقی فخلعی، عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی شب گذشته، هفتم مهر ماه در همایش شرح بی‌نهایت که در محل باشگاه مفاخر و پیشکسوتان دانشگاه فردوسی برگزار شد، بیان کرد: بایستی بیان کرد که برخی می‌گویند مشکلات کشور ناشی از اجرای دستورات فقهی است اما چنین نیست و مشکلات ما ناشی از عمل به دستورات فرافقهی است. در دوران جنگ نیز این مساله وجود داشت. مثلا  اسارت از نظر فقهی عملی ماجور است اما افرادی بودند که شهادت را برتر از به اسارت درآمدن می‌دانستند.

وی ادامه داد: شاید تمایل به شهادت رسیدن در عوض به اسارت درآمدن، عملی خلاف فقه باشد اما شور و احساس فرد را نمی‌توان در نظر نگرفت. چنین مرگی یک مرگ کاملا آگاهانه بوده و کنشی آزادانه است که چنین کاری ستودنی است.

عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی تصریح کرد: به نظر من باید برای تصمیمات کلان فقهی اندیشید و نه فرافقهی؛ در واقع من معتقدم جنگ، صلح و مذاکره بایستی در معادلات عقلایی بگنجد. بنابراین در این بستر تصمیمات می تواند بسیار متفاوت باشد.

وی اضافه کرد: من اعتقاد دارم که باید روایت از جنگ به صورتی جامع باشد. روایت‌گران جنگ باید توجه داشته باشند که از رویکردهای یک سویه اجتناب کنند. کمترین اثر این رویکرد یک سویه ایجاد ناباوری در نسل پس از جنگ است.

فخلعی تاکید کرد: نباید به گونه‌ای رفتار کنیم که نه تنها خدمتی برای باقی ماندن فرهنگ دفاع مقدس نکرده‌ باشیم بلکه احساس ناباروری را نیز در میان نسل جوان ایجاد کنیم.

عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی گفت: از جمله مسائلی که در این میان مورد توجه است، روایت دوران اسارت است. من اغلب کتاب‌هایی که در دوران اسارت نوشته شده را مرور کرده ام اما برخی از این کتب در خدمت به اسارت نیست. در واقع اکثر این کتاب‌ها به بیان همان ابعاد تراژیک از دوران اسارت می پردازند این در حالی است که می‌توان چهره دیگری نیز از اسارت نشان داد و حالتی نقدپذیر برای آن متصور شد. 

وی ادامه داد: به طور مثال بیان می‌شود که اسرای ما افرادی آزاده و جسور بودند و در دوران اسارت نیز به استقامت پرداختند و پیوسته بنای چالش با عراقی را داشتند. این مساله ای صحیح است اما موضوع اینجاست که دو رویکرد در دوران اسارت وجود داشته و اسارت را ادامه جنگ می‌دید. مخالفت بر سر کوچکترین مسایل با عراقی‌ها هزینه‌های بسیاری را به اسرا متحمل می ساخت. به نظر می رسد برخی از شکنجه‌های دوران اسارت به طور جدی اجتناب‌پذیر بوده است. 

فخلعی اظهار کرد: رویکرد دیگری نیز وجود داشته که بر مبنای آن لازم بود در برابر عراقی‌ها تا آنجا که ممکن است راهبرد مدارا پیگیری شود. این رویکرد معتقد بود که بایستی تا آنجا که ممکن است یک مشرب اعتدالی را پیش گرفت و از دعوا و چالش اجتناب کرد. این یکی از نمونه هایی است که کمتر بررسی و نقد قرار گرفته است.

انتهای پیام