
به گزارش ایکنا از آذربایجانشرقی، حجتالاسلام احمدمبلغی، رئیس مرکز تحقیقات اسلامی مجلس، عصر روز گذشته سیام آبان ماه در اجلاس پیش سمینار همایش بینالمللی فقه گردشگری در دانشگاه تبریز، با بیان اینکه فقه در اسلام دارای سه شاخه فقه وجود، نفس و سلوک است، اظهار کرد: فقه وجود، فقهی آمیخته با کلام و تلاش ایمانی است و با تحقق این سه فقه در انسان، او واجد درک و آگاهی نسبت به صفات خداوند میشود.
وی ادامه داد: امروزه اثری از فقه وجودی باقی نمانده است، فقه وجودی شامل کلام، عرفان و تلاش برای ایمان افزایی است و اگر در سه روند واحد شکل بگیرد، وجود انسان به صفات و درک خداوند نائل میشود.
حجتالاسلام مبلغی، با بیان اینکه فقه نفس در تهذیب و تزکیه نفس و تربیت والای درونی انسان تمرکز میکند، افزود: فقه نفس به دنبال این است انسان را در زندگی در مسیر رسیدن به درجات معاد قرار دهد، ولی امروزه نیز اثری از فقه نفس باقی نمانده است.
رئیس مرکز تحقیقات اسلامی مجلس با بیان اینکه امروزه فقه سلوک به عنوان تنها فقه فعال است، گفت: فقه سلوک، فقه رفتارها، هنجارها، فرهنگها، حقوق، اخلاق و آداب و معاشرت است، جامعه بدون فقه سلوک نمیتواند اداره شود.
حجتالاسلام مبلغی با تاکید بر اینکه اگر سه فقه وجود، نفس و سلوک در کنار یکدیگر قرار گیرند وضعیت آرمانی و مطلوب برای انسان شکل میگیرد، افزود: از وضعیت حاصل اجتماع سه فقه، هیچ قدرتی در این جهان نمیتواند بخشی از این وضعیت را تشکیل دهد.
وی با بیان اینکه گردشگری پدیدهی امروزی مهم در حال تحول است، گفت: گردشگری را تنها نمیتوان از مسیر فقه سلوک مورد بررسی قرار داد.
عضو مجلس خبرگان رهبری، با اشاره به اینکه نگاه اسلام به گردشگری نیرومندترین نگرش به گردشگری است، افزود: گردشگری باید پاک از آلودگیها و فساد به دور باشد، تجلی در گردشگری رخ میدهد، در سفر و گردشگری مواجه شدن با وسعت زمین، محل تجلی صفت واسع خداوند است.
حجتالاسلام مبلغی، با اشاره به اینکه گردشگری، زمینهساز تجلی خداوند بر انسان است، گفت: تجلی از مهم ترین و سازنده ترین اصول قرآنی و روایی است که دارای نقشها و کارکردهای عمیق تربیتی، اعتقادی، ایمانی و اجتماعی بر روی انسان و جامعه است و باید اقرار کرد که به این اصل و کارکردهای آن توجه جدی علمی و عملی نشده است.
رئیس مرکز تحقیقات اسلامی مجلس با اشاره به کلام نورانی حضرت علی (ع) در نهج البلاغه، گفت: در تجلی، خداوند، صفات خداوند، اراده خداوند و لطف خداوند برای یک فرد یا یک گروه ظهور و انکشاف پیدا میکند که این انکشاف غیر از تعریف ذهنی و ماهوی از خداوند است که امری غلط و انحرافی است و خداوند ماهیت ندارد.
انتهای پیام