
حجتالاسلام فاضل میبدی، استاد حوزه و دانشگاه، در گفتوگو با ایکنا از اصفهان، درباره وجوه اشتراک میان اسلام و مسیحیت اظهار کرد: ادیان توحیدی یا ادیان ابراهیمی مانند یهودیت، مسیحیت و اسلام مشترکات زیادی دارند؛ همه این ادیان انسان را به توحید، اخلاق، معنویت، معاد و آخرت دعوت میکنند، یعنی در اصول یکی هستند.
ادیان در ذات خود با هم اختلافی ندارند
وی ادامه داد: بحث وحدت ادیان در کتب عرفانی ما نیز مطرح شده، مخصوصاً در مثنوی معنوی مولوی؛ البته شریعتها و احکام متفاوت است. در مسیحیت شریعت آن گونه که در اسلام و مسیحیت است وجود ندارد، اما در کل همه ادیان یکی هستند و در ذات با هم اختلافی ندارند.
این استاد حوزه و دانشگاه افزود: خداوند در آیه 285 سوره بقره میفرمایند: «لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ؛ ما میان هیچ یک از پیامبران او جدایى نمىافکنیم.» البته ممکن است پیامبری که مثلاً بعد از موسی(ع) مبعوث میشود پیام کاملتری را برای مردم داشته باشد، مانند پیام پیامبر اسلام(ص) که پیام کاملتری را به جهت کاملتر بودن عقل انسان برای آنها آورد، اما حرکت همه پیامبران در یک راستا بود. خداوند در همین سوره بقره میفرمایند که اگر کسی به تمام ادیان ابراهیمی به درستی عمل کند، راه رستگاری و نجات را خواهد یافت.
جنگ میان ادیان و مذاهب
وی با اشاره به رابطه میان اسلام و مسیحیت در طول تاریخ گفت: در طول تاریخ جنگ میان ادیان و مذاهب همواره بیشتر از صلح میان آنها بوده است، مانند جنگهای میان اسلام و مسیحیت که انسانهای زیادی را به کشتن داد، و یا حتی جنگهایی که میان مذاهب مسیحیت و اسلام رخ داد، ولی قرآن یا انجیل هردو انسان را به صلح و سازش و مدارا دعوت کردهاند که ما متأسفانه دقیقاً خلاف آن عمل کردهایم.
فاضل میبدی تصریح کرد: اما آنچه اهمیت دارد این است که ادیان بتوانند در کنار هم و با وجود اختلافات جزئی میانشان با هم تسامح و تعامل داشته باشند و به اصطلاح میان آنها تعایش ادیان به جای تنازع ادیان وجود داشته باشد. در تارخ اروپا، متولیان دین مسیح و کلیسا با اختناق، فشار و تفتیش عقاید تاثیرهای منفی در تاریخ اروپا و در قرون وسطی داشتهاند.
این استاد حوزه و دانشگاه اضافه کرد: اما در ادامه انقلابی که در راستای پروتستانتیسم و اصلاح مسیحیت حاصل شد، فشارهای کلیسا را بر مردم کمتر کرد و در حال حاضر روش دنیای سیاست از روش کلیسا جدا شده و هرکسی به کار خود مشغول است، یعنی مسیحیت در تمدن جدید نقش چندانی نداشته، بلکه به خاطر فشارهای موجود مردم سعی کردند بر خلاف تعالیم کلیسا حرکت کنند؛ پس از قرون وسطی عقل گرایی در مسیحیت بیشتر از انجیل گرایی بوده است.
فاضل میبدی در ادامه گفت: در متن ادیان آسمانی به صلح و کنار هم بودن دعوت شده است، پس مانعی از نظر محتوا در مقابل ارتباط میان ادیان وجود ندارد، بلکه مشکل در عمل است. کشورهای مختلف و عالمان مذاهب گوناگون باید در کنار هم در طی برنامههایی مانند کنفرانسها و همایشها به هم نزدیکتر شوند.
گفتوگو، راه تعامل و وحدت ادیان
این استاد حوزه و دانشگاه خاطرنشان کرد: متأسفانه گاهی اوقات دستگاههای سیاسی با دخالت در امور به جای جنگ سیاسی، جنگ مذهبی به راه میاندازند تا بهتر بتوانند قدرتنمایی کرده و سیاست خود را پیش ببرند. علمای تمام ادیان و مذاهب باید تلاش کنند با منطق و عقلانیت در کنار یکدیگر نشسته و با بحث و گفتوگو زندگی سالمی برای بشر به وجود بیاورند.
وی در پایان گفت: تمام ادیان و انبیا خواستار این بودند که بشر زندگی سالمی داشته باشد، بالاخره هر کسی و هر دینی بخشی از حقیقت را با خود دارد. برای هرکسی با هر مسیری راه نجاتی وجود دارد.
انتهای پیام