در آیات و روایات همواره بر آسانگیری در امر ازدواج و زندگی به زوجین سفارش شده است، حتی در مورد طلاق نیز خدای متعال به زوجین تاکید بر آسانگیری و مراعات حال همدگیر را دارد چنانکه در آیه 19 سوره نساء آمده است: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَرِثُواْ النِّسَاء كَرْهًا وَلاَ تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُواْ بِبَعْضِ مَا آتَيْتُمُوهُنَّ إِلاَّ أَن يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ فَإِن كَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسَى أَن تَكْرَهُواْ شَيْئًا وَيَجْعَلَ اللّهُ فِيهِ خَيْرًا كَثِيرًا؛ اى كسانىكه ايمان آوردهايد براى شما حلال نيست كه زنان را به اكراه ارث بريد و آنان را زير فشار مگذاريد تا بخشى از آنچه را به آنان دادهايد [از چنگشان به در] بريد مگر آنكه مرتكب زشتكارى آشكارى شوند و با آنها به شايستگى رفتار كنيد و اگر از آنان خوشتان نيامد پس چهبسا چيزى را خوش نمیداريد و خدا در آن مصلحت فراوان قرار مىدهد».

در ادامه این سوره در آیه 20 آمده است: «وَإِنْ أَرَدتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍ وَآتَيْتُمْ إِحْدَاهُنَّ قِنطَارًا فَلاَ تَأْخُذُواْ مِنْهُ شَيْئًا أَتَأْخُذُونَهُ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُّبِينًا؛ و اگر خواستيد همسرى [ديگر] به جاى همسر [پيشين خود] ستانيد و به يك از آنان مال فراوانى داده باشيد چيزى از او پس مگيريد آيا میخواهيد آن [مال] را به بهتان و گناه آشكار بگيريد».
امام علی(ع) نیز در رابطهبا آسانگیری در زندگی فرموده است: «یسروا ولاتعسروا، و خففوا و لاتثقلوا؛ زندگی و کارها را آسان گیرید و دشوار نکنید، سبک بگیرید و سنگین نکنید.». (غررالحکم، ج 1، ص 549)