به گزارش ایکنا از خراسان رضوی حجتالاسلام عباس فرازینیا امروز در مراسم اختتامیه مسابقات قرآنی طلاب و روحانیون اهل سنت خراسان که با حضور جمعی از طلاب و اساتید اهل سنت در اردوگاه ثامنالائمه(ع) کمیته امداد امام خمینی(ره) برگزار شد، اظهار کرد: در مورد آثار و برکات انس با قرآن کریم آمده که پیامبر اکرم(ص) فرمود «قرآن ادبستان خداست؛ تا جایی که میتوانید از این ادبستان ادب زندگی بیاموزید». همچنین ایشان میفرماید «هر موقع در جامعه خود گرفتار فتنه شدید، به سراغ قرآن بروید که قرآن چراغ هدایت است و راه را به شما نشان خواهد داد».
وی ادامه داد: البته در روایات دیگری هم آمده که اگر دچار فقر و گرفتاری اقتصادی شدید که جامعه امروزی شدیدا گرفتار این موضوع شده، به سراغ قرآن روید. در این خصوص هم از امام صادق(ع) نقل شده که میفرماید «قرآن سرمایهای است که اگر کسی داشته باشد، از آن بالاتر نیست و اگر سرمایهای پس از قرآن به دست آورد، فقر دیگر به سراغش نخواهد رفت».
مدیر ارتباطات حوزوی و امور فرهنگی تولیت آستان قدس رضوی تصریح کرد: باید معنویات و انس با ثقلین به میزانی در جامعه گسترش پیدا کند که هر کس به میزانی از این سرمایه بهرهمند شود، هیچ طوفانی از حوادث تحریمهای دشمن بر روی آنها تاثیری نداشته باشد. بالطبع اگر قرآن زیاد خوانده شود، خیر در خانه و کاشانه نیز زیاد خواهد شد و اهل خانه در وسعت قرار میگیرند.
وی با بیان اینکه مراتب انس با قرآن امر بسیار مهمی بوده که شناخت این مراحل حائز اهمیت است، تصریح کرد: اولین مرحلهای که مطرح است اصل نگهداری قرآن در محل زندگی قرار گرفتن در محضر قرآن است. اگر این نکته را که نفس وجود قرآن مایه طرد شیاطین میشود، دریافت کنیم، قطعا به آن نیز ایمان خواهیم آورد. نگاه کردن و گوش فرا دادن به قرآن حتی اگر که حافظ قرآن باشیم، کاری واجب و مهم است.
مدیر ارتباطات حوزوی و امور فرهنگی تولیت آستان قدس رضوی ادامه داد: مرحله چهارم نیز تلاوت قرآن است که بر انسان مسلمان واجب بوده که به عهدش وفا کند و هر روز حداقل 50 آیه را تلاوت کند. تدبر و تفکر در قرآن، تبلیغ قرآن و مرحله آخر هم عمل به قرآن است؛ یعنی اینکه حلال و حرام قرآن را بدانیم و به آنها پایبند باشیم.
فرازینیا اضافه کرد: همچنین از حکیم ملاصدرا آمده است که میگوید «به مطالعه کتب حکمای بسیاری پرداختهام تا آنجا که گمان کردم کسی هستم اما همین که بصیرتم باز شد، خود را از علوم واقعی خالی دیدم و در آخر عمر به این فکر افتادم که سراغ تدبر در قرآن و روایات پیامبر(ص) بروم. من یقین کردم که کارم بیاساس بوده زیرا در طول عمرم به جای نور در سایه ایستاده بودم؛ از غصه جانم آتش گرفت تا رحمت الهی دستم را گرفت و مرا با اسرار قرآن آشنا کرد».
انتهای پیام