ایمان قابل تجزیه به صحیح و غلط نیست

حجت‌الاسلام علی‌اکبر صافی، رئیس مؤسسه آموزش عالی حوزوی علامه مجلسی، درگفت‌وگو با ایکنا از اصفهان، درباره ایمان و اعتقاد اظهار کرد: ایمان از لحاظ رویکرد قرآنی و اسلامی، باور عمیق و واثقی است، اما اعتقاد امکان دارد شامل یک پندار و تفکر صحیح و یا غلط باشد، یعنی اعتقاد هم جنبه صحیح دارد و هم شامل جنبه غلط می‌شود.

ایمان قابل تجزیه به صحیح و غلط نیست
وی افزود: موضوع ایمان بسیط است و قابل تجزیه به صحیح و غلط نیست، زیرا ایمان، واقعیت و حقیقت است. بنابراین هر ایمانی اعتقاد است، ولی هر اعتقادی نمی‌تواند ایمان باشد.
رئیس مؤسسه آموزش عالی حوزوی علامه مجلسی در اصفهان بیان کرد: از لحاظ بار معنایی که این دو واژه دارند، ایمان مترادف با باور و عقیده است، اما اعتقاد، تفکر درباب یک اندیشه را شامل می‌شود که ممکن است تبدیل به یک باور و عادت نشده باشد. به همین دلیل بعضی از افراد اعتقاد به توحید دارند و توحید را تبلیغ می‌کنند، اما ایمان و باور به توحید ندارند.
صافی گفت: در گذاره‌های قرآنی اشاره شده :«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ الْکِتابِ الَّذي نَزَّلَ عَلي‏ رَسُولِهِ وَ الْکِتابِ؛ اى کسانى که ایمان آورده‌اید، شما باید همه حقایق دین را تصدیق کنید پس به خدا و رسول او و کتابى که بر پیامبرش فروفرستاده و آن کتاب آسمانى که پیش تر نازل کرده است ایمان بیاورید.» آمَنُوا عامل به اعتقاد است و کسانی که از لحاظ اعتقاد قلبی، زبانی در حوزه ایمان داخل شدند به سوی حقیقت و واقعیت حرکت می‌کنند، خداوند در این آیه به تفاوت ایمان و اعتقاد اشاره می‌کند.
وی تصریح کرد: ایمان سه بعد دارد. اقرار به زبان، اعتقاد به قلب و عمل به ارکان آن که شامل این سه مرحله می‌شود. امام علی(ع) فرمودند: «مرحله سوم ایمان حقیقی و مرحله اول و دوم ایمان شعاری و شعوری است».
وی ادامه داد: امروزه در جامعه یکی از بزرگترین مشکلات در حوزه رفتارهای اجتماعی و اخلاقی، فقدان تعمیق ایمان و باور دینی در مردم است. اگر مبلغان و پژوهشگران بخشی از کارکرد خود را بگذارند، در قالب‌هایی که می‌شود ایمان را در مردم جذب کرد و معادباوری را افزایش داد، بسیاری از مشکلات اخلاقی و اجتماعی مرتفع می‌شود.

ایمان حاصل مطالعه و تفکر در آیات الهی است
رئیس مؤسسه آموزش عالی حوزوی علامه مجلسی بیان کرد: اگر تجربه‌ای وجود نداشته باشد و به تعبیر قرآن، انسان در آفاق و انفس نگاه نکند، حضور خداوند را نبیند و تا این شهود و تجربه نباشد، نوبت به کشف و دریافت باطنی نمی‌رسد. مقدمه دریافت فطری و باطنی، مطالعه و تفکر درونی و بیرونی در آیات خداست. اگر انسان در آیات خدا چه در درون و چه در بیرون خودش مطالعه و کنکاش کند، ایمان به دست می‌آورد.
صافی اظهار کرد: علما و اندیشمندانی که آیات الهی را در دل طبیعت و در وجود خودشان مطالعه کردند، متوجه عظمت آن‌ها شده‌اند؛ طبیعتاً ایمان و خداباوری آن‌ها خیلی بیش‌تر از انسان‌هایی است که براساس تقلیدی کورکورانه از نیاکانشان شعار ایمان سر می‌دهند. مطالعات بیرونی، شهودی، حسی و تجربی می‌تواند به دریافت درونی و فطری ما از ایمان، خدا و هدفمندی جهان هستی کمک کند.
انتهای پیام