
صحیفه امام(ره) حاوی سخنرانیها، نوشتهها و شرح دیدارهای امام با مسئولان و اقشار مختلف مردم میباشد که دارای محورهای سیاسی، فکری، اجتماعی و فرهنگی است. در این مجموع برخی فرمایشات و سخنان امام(ره) در خصوص مسائل فکری و معرفتی نیز مطرح شده است. امام(ره) در این مجموعه در خصوص مسائل عبادی از قبیل نماز و روزه و ... نکات مهم و آموزندهای را برای مخاطبان خود بیان کردهاند که هر کدام به نوبه خود دارای ارزش و اهمیت است. ایشان در خصوص روزه و اهمیت آن در رشد و تکامل معنوی انسان، سخنانی را بیان کردهاند که بخشی از آن را در ادامه میخوانید:
در این ماه مبارك خودتان را تقویت كنید به قوتهای روحانی. در یك حدیثی است كه پیغمبر اكرم فرمودند كه ماه رمضان آمد، اقبال كرد، آمد. در ضمنش می فرمایند كه دعیتم الی ضیافه الله. ضیافتهای خدا با ضیافتهای مردم این است فرقش كه وقتی شما را یك اشخاصی دعوت بكنند به یك مهمانی، وقتی بروید درآن مهمانی به حسب فراخور حال، یك چیزهایی برای خوردنی و یك چیزهایی برای تفریح و این چیزهاست. ضیافت خدا در ماه رمضان یك شعبهاش روزه است، آن ضیافت خداست؛ یك شعبهاش روزه است و یك امر مهمش كه مائده غیبی و آسمانی است قرآن است. شما دعوت شدهاید به مهمانی خدا و شما در ماه رمضان مهمان خدا هستید. مهماندار شما، شما را وادار كرده است به اینكه روزه بگیرید. این راههایی كه به دنیا باز است و شهوات است، اینها را سدش كنید تا مهیا بشوید برای لیله القدر. ماه شعبان مقدمه است برای ماه مبارك رمضان كه مردم مهیا بشوند برای ورود در ماه مبارك رمضان و ورود در «ضیافه الله». شما وقتی كه میخواهید به مهمانی بروید خوب، یك وضع دیگری - غالبا البته - ، یك وضع دیگری خودتان را درست میكنید. لباسی تغییر میدهید و یك طور دیگری وارد میشوید. آنطوری كه در خانه هستید یك تغییری میدهید. ماه شعبان برای این است كه همان مهیا بودنی كه میخواهید مهمانی بروید، خودتان را مهیا میكنید و سر و ظاهرتان را، سر و صورتتان را یك قدری فرق میگذارید با آن وقتی كه در خانه هستید. در ضیافت خدا، ماه شعبان برای مهیا كردن این افراد است، مهیا كردن مسلمین است برای ضیافت خدا.
اگر ما در این ضیافت خدا، در این سفرهای كه خدای تبارك و تعالی افراشته است برای همه، اگر ما در اینجا موفق بشویم به اینكه راهمان بدهند در این میهمانخانه بزرگ الهی، جلویمان را نگیرند - شیاطین ایستادهاند كه نگذارند برویم جلو، اگر راهمان بدهند به این ضیافت ممكن است كه راهی پیدا بكنیم به آنكه راه انسان است. همه راههای دیگر غلط است، راههای حیوانی است. راهها همه غلط، همه اشتباه، همه منتهی به جهنم میشود، الا صراط مستقیم؛ آنی كه راه انسان است. اگر راهمان بدهند در این «ضیافه الله» و مستعد شده باشیم كه وارد بشویم در این ضیافت خدا و در این ماه مبارك، امید است كه انشاءالله یك هدایتی شامل حالمان بشود. خودتان را تقویت كنید در این ماه مبارك، مهیا بشوید برای همه پیشامدها.
این ماه رمضان و هر ماه رمضان دیگری مهیا كنید خودتان را. ... بیشتر مهیا كنید و مهیا كنیم خودمان را برای ورود در «ضیافه الله»؛ در مهمانی خدا كه انشاءالله باسلامت نفس، با نور هدایت خدای تبارك و تعالی وارد بشویم در این ماه عزیز معظم و فرق بكنیم.(صحیفه امام جلد 13 صفحات 31 تا 38 ).
ما مهمانهای خوبی نبودیم برای خدای تبارك و تعالی. ما را دعوت كرد به ضیافت، او میزبان بزرگ و ما میهمانان هیچ. چه بگوییم در مقابل این نعمت بزرگ الهی كه ملتها را دعوت كرده است به ضیافه الله، ضیافه الله با همه اسما. و ما چگونه شكر این نعمت را بجا بیاوریم. ما كه خودمان را میشناسیم كه هیچ نیستیم و هر چه هست، اوست. لكن او عنایات خاصه خودش را مبذول میكند و ما را میهمان و خودش را میزبان ما قرار میدهد. یا ما را بالا برده است تا آن حدی كه این لیاقت را داشته باشیم با عنایات او، یا عنایت خودش را متنزل كرده است، همانطوری كه قرآن را متنزل كرده است در ماه رمضان.
لكن آنی كه ما از خودمان اطلاع داریم، ما مهمانهای خوبی نیستیم برای خدا. اگر میهمانهای خدا از قبیل رسول خدا و ائمه هدی هستند، ما چه بگوییم. و آن میزبانیای كه از آنها میكند، دست ما از آن كوتاه است. لكن ما متكی هستیم به لطف او، و ما متكی هستیم به عنایات او. (صحیفه امام جلد 18 صفحات 497 و 498 )
انتهای پیام