گروه فرهنگی ــ عضو هیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد، با بیان اینکه مولانا همواره در مرکز فکر و اندیشه قرار داشته است، تأکید کرد: البته این حضور به این معنا نیست که هر آنچه مولانا در آثارش گفته صحیح است،اما هزاران گوهر نفیس نیز در این آثار وجود دارد که میتوان از آنها استفاده کرد.
به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، سلمان ساکت، عضو هیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد در نشستی با عنوان «مولانا در چشمانداز جهانی» که روز گذشته، 16 مهرماه در دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد برگزار شد، اظهار کرد: مولانا امروز تمام جهان را تسخیر کرده و این تسخیر برای یک اثر یا نوشته نیست، ابعاد جهانی و انسانی مثنوی و دیوان شمس است که جهان را با وجود دیدگاهها و نگرشهای مختلف به مولانا علاقهمند کرده است.
وی ادامه داد: باید بپذیریم یکی از قبلههای معنوی جهان امروزه قونیه است و قونیه مرکز توجه کسانی است که در پی معنویت هستند، گویی هرچه جهان به سمت تکنولوژی روی آورده است، عطش آن برای رسیدن به معنویات بیشتر شده و این معنویت را در مولانا جستوجو کرده است.
رئیس مرکز آثار مفاخر و اسناد دانشگاه فردوسی مشهد بیان کرد: ادبیات کلاسیک ما در چشمانداز جهانی اگر میخواهد مانند گذشته با شکوه پیش برود باید حرف جدیدی داشته باشد، اگر مولوی و آثارش در جهان امروز حرف جدیدی برای گفتن نداشته باشد، قطعاً آن دسته از افرادی که به دنبال خردگرایی هستند به سراغ او نمیآیند و به نظر میرسد مولوی و آثارش برای انسان و جهان، امروزه کارکردهایی دارد و این موارد باعث شد که مولوی همچون یک خورشید سازنده در جهان بدرخشد.
جهان در پی مولانا میآید
ساکت ادامه داد: یکی از این کارکردها این است که انسان با کرامتش توصیف میشود، دیگر اینکه انسان را به مبدأ و اصل هستی پیوند میزند. نکته دیگر اینکه در ادبیات صوفیه و آثار مولانا تکثرگرایی حرف اصلی را میزند. مدارا، توافق و تفاهم ترویج میشود و راههای رسیدن به خدا به عدد نفوس خلایق است و هرکس بیکران راه برای رسیدن به خدا دارد، وقتی شما این منظر را برای جهانیان توصیف میکنید، در برابر دیدگاههای جزماندیشانه، خیلی نمود پیدا میکند و جهان این چنین در پی مولانا میآید.
وی افزود: مولانا یک نوع ترقی مهربانانه و صمیمانه از مرگ برای انسان توصیف میکند و حیات توأم با تراژدی است. انسان وقتی که پای خود را روی زمین میگذارد، با محدودیتهایی روبهرو میشود اما خواستههای او نامحدود است و این محدودیتها، وقتی در مقابل نامحدودی خواستههای انسان قرار میگیرند، یک تراژدی را برای انسان رقم میزنند.
مولانا در مرکز معنویت جهان قرار دارد
عضو هیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد اظهار کرد: مولانا شادی و سرور درونی را از بنمایههای اصلی مثنوی میداند و میگوید که انسان در این جهان باید شاد زندگی کند، شادی باید از درون بجوشد و اینها مواردی است که در جهان باعث درخشش بیشتر مولانا شده و باعث شده که مولانا در مرکز معنویت جهان قرار بگیرد.
ساکت گفت: آنچه ما امروزه در ایران میبینیم و برای ساختن فیلمی از یک نویسنده و محور تمدنی ایران، فتوا میدهند، اینها همگی ناقص و نادرست است و در طول تاریخ همواره مولانا در مرکز فکر و اندیشه قرار داشته است، البته این حضور به این معنا نیست که هر آنچه مولانا در آثارش گفته، درست است و صحت دارد، اما هزاران گوهر نفیس نیز در این آثار وجود دارد که میتوان از آنها استفاده کرد.
رئیس مرکز آثار مفاخر و اسناد دانشگاه فردوسی مشهد بیان کرد: گسترش اسلام در شبه قاره تا چین و از این سو تا قلب اروپا عموماً با تصوف صورت گرفته است و آثار عطار و مولانا اسلام را به مناطق دیگر جهان برده است، فقه در این حوزه نقش چندانی نداشته است و اگر فقه میخواست تا اسلام را گسترش دهد، اسلام در جهان از اکنون هم محدودتر میشد.
وی افزود: اینکه امروزه برخی از نگرشها در ایران این چهره را برنمیتابند به این دلیل است که آنها با تاریخ آشنایی کامل و از شیوههای گسترش اسلام اطلاع دقیقی ندارند. مولانا بار اصلی گسترش اسلام در جهان را برعهده داشته است و ما باید آن را البته با مراقبت کردن از حرمت و وقار این اشخاص پاس بداریم این آثار باید در سراسر جهان گسترش پیدا کند و ما به داشتن همچین مفاخری در تمدن و فرهنگ ایران افتخار کنیم.
انتهای پیام