با اسلحه برادر راهی جبهه حق علیه باطل شد

به گزارش ایکنا از همدان، بسیجی شهید «یوسف کریمی» سوم خرداد ماه سال ۱۳۴۷ در روستای کهنوش از توابع شهرستان تویسرکان در استان همدان و در خانواده‌ای مذهبی و ساده زیست به دنیا آمد.

پدرش محمد کریم، کشاورز بود و با کار بر روی زمین زراعی و باغبانی مخارج زندگی خود و خانواده اش را تامین کرده و در تلاش بود فرزندان خود را با سرشتی پاک و خداجوی پرورش دهد.
یوسف در سال ۱۳۵۴ وارد دبستان شد و تحصیلات خود را آغاز کرد و تا سال اول مقطع راهنمایی ادامه تحصیل داد و پس از آن مشغول کار شد تا علاوه بر تامین بخشی از مخارج زندگی خود کمک خرج خانواده نیز باشد.
در سال‌های انقلاب، کودکی بیش نبود اما همراه با دیگر جوانان و نوجوانان مجاهد شهرستان تویسرکان در راهپیمایی‌ها و فعالیت‌های انقلابی شرکت کرد و در این راه از هیچ کمک و اقدامی فروگذار نبود.
پس از پیروزی انقلاب به نهاد نوپای بسیج مستضعفین پیوست و همراه برادران خویش مشغول خدمت به خانواده محرومان و مستضعفان جامعه شد.
با آغاز جنگ تحمیلی احساس تکلیف کرد و به عنوان نیروی داوطلب بسیجی راهی جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد تا از مرزهای ایران در برابر تهاجم وحشیانه رژیم بعث عراق دفاع نماید، وی در مناطق مختلف عملیاتی حضور یافت و همراه با دیگر همرزمان و همسنگران خود حماسه‌ها آفرید.
سرانجام پس از ماه‌ها مجاهدت در راه خدا و پس از شهادت برادرش احمد، در نهم آبان ماه سال ۱۳۶۴ در منطقه عملیاتی دیواندره هنگام درگیری با نیروهای ضد انقلاب و منافقین کوردل بر اثر انفجار مین به شهادت رسید و به کاروان عظیم شهدا پیوست، آرامگاه این شهید جوان در گلزار شهدای زادگاهش زیارتگاه عاشقان و دلدادگان است.

در وصیتنامه شهید آمده است

«به نام خداى واحد و به نام خداى شهيد
اين جانب يوسف كريمى اخوى شهيد احمد كريمى دانش آموز كلاس دوم راهنمايى در سال 1347 در روستاى كهنوش از توابع شهرستان تويسركان متولد شدم و براى انتقام خون برادر شهيدم احمد كريمى كه در ناحيه كردستان در تاريخ 12 تیر 62 به درجه رفيع شهادت نايل گرديد روانه جبهه شدم. من شخصا آرزوى شهادت دارم كه اين آرزوى هر شخص مسلمان است .
پدر و مادر عزيزم من در راهى قدم مى نهم كه برادرم احمد در آن قدم گذاشت. اگر من شهيد بشوم راه على اكبر حسين را پيمودم. مادر عزيز مى دانم كه داغ برادر را تحمل كردى، اگر شهيد شدم صبور و شكيبا باش زيرا تو مادر دو شهيد مى شوى و مقام تو بالاتر مى رود.
چه خوب است كه ما مسلمانها در راه حق كشته شويم. پيغمبر اكرم (ص) مى‌فرمايد: شهيد اولين كسى است كه وارد بهشت مى‌شود.
پيامى هم براى برادران و خواهران عرضه مى‌دارم و آن اين است كه براى شهادت بنده برادر كوچك شما و برادر شهيدم احمد غم و اندوه به خود راه ندهيد و مانند كوه استوار باشيد زيرا شهادت بزرگترين سعادت است و همه كس اين سعادت را به خود راه نمى دهد.
به پدر پير و مادر ناتوان احمد از دست داده كمك كنيد و نگذاريد پدر و مادر عزيزمان در رنج و مشقت باشند. من مى خواهم انتقام خون پسر عمويم صفر كريمى را از ديواندره بگيرم. من مى خواهم انتقام خون پسر عمويم محمد تقى كريمى را از كامياران بگيرم. من مى خواهم براى حق، اين جان ناقابل خود را فدا كنم.
پروردگارا اين بنده گناهكار انتظارى دارم و آن اين است كه از من بگذرى و مرا به درجه شهادت برسانى . خدايا از همه چيز مى گذرم و تنها دل به تو مى بندم كه مرا به آرزوى خود برسانى.
احمد جان مى خواهم به راهت بيايم آن راهى كه تو انتخاب كردى. يادت گرامى و راهت پر رهرو باد.
والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته.