نگاهی به زندگینامه عیسی جزایری از روحانیان شاخص خرمآباد
گروه اجتماعی ــ مرحوم عیسی جزایری در موعظه و سخنرانی، قوی و خوشبیان بود، چون به مطالب تاریخی و تفسیر قرآن احاطه داشت در بیان سخنرانی از لطایف و تفسیر قرآن و تاریخ، مطالبی عنوان میکرد به این علت منبر وی برای شنونده جالب توجه بود.
به گزارش ایکنا از لرستان، مرحوم عیسی جزایری یکیاز روحانیان شاخص و معروف شهر خرمآباد و از سادات جزایری بود. وی در سیزدهم رجب سال 1313 هجری ـ قمری در یک خانواده روحانی در شهر خرمآباد به دنیا آمد پدرش مرحوم حاج سیدجعفر جزایری بزرگ خانواده جزایری و رئیس و نقیب سادات جزایری مقیم شهر خرمآباد بوده است.
مرحوم سیدجعفر جزایری دارای شخصیتی ممتاز و مورد احترام عموم مردم بوده است. مرحوم عیسی جزایری دروس مقدماتی را در خرمآباد نزد پدر بزرگوارش به پایان رسانید سپس به همراه مرحوم حاج سیدحیدر طاهری در حدود سال 1331 هجری ـ قمری به شهر بروجرد میرود و در مدرسه شازده سرگرم تحصیل میشوند و مدت سه سال در حوزه علمیه بروجرد نزد اساتید حوزه دروس سطح را به پایان میرسانند سپس به شهر اصفهان میرود که شهر اصفهان در آن موقع حوزه علمیه گرم و بارونقی داشت و اساتید بزرگی در آن تدریس میکردند و مدت شش سال در آن حوزه و نزد اساتید بزرگ و مراجع به تحصیل اشتغال و در درس خارج آنان شرکت مستمر داشت سپس به شهر قم میرود در آن موقعیکه مرحوم حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی حوزه علمیه قم را تأسیس کرده است وی تا سال 1344 هجری ـ قمری در حوزه علمیه قم به تحصیل ادامه میدهد و در درس خارج مرحوم حاج شیخ شرکت میکند تا به درجه اجتهاد نائل میشود و با اخذ مدرک کتبی اجتهاد خویش به زادگاه خودش خرمآباد مراجعت میکند و تا پایان عمر بابرکت خود در خرمآباد و میان مردم باکمال احترام به ترویج احکام و ارشاد میپردازد.
مرحوم عیسی دارای خصوصیات اخلاقی و اجتماعی بوده است. وی علاوهبر اینکه علوم فقه و اصول را بهطور کامل تحصیل و تحقیق کرده در علوم دیگری از قبیل منطق، ادبیات، فلسفه، تفسیر قرآن و تاریخ بهویژه علم هیئت مطالعات زیادی داشت. اهل منبر بود و منبر میرفت چه در منزل خودش و چه در منازل دیگری و یا در مسجد به موعظه میپرداخت. در موعظه و سخنرانی قوی و خوشبیان بود، چون به مطالب تاریخی و تفسیر قرآن احاطه داشت در بیان سخنرانی از لطایف تفسیر قرآن و تاریخ، مطالبی عنوان میکرد به این علت منبر وی برای شنونده جالب توجه بود بهویژه موقعیکه مطالب را با موضوعات ادبی و عرفانی مخلوط میکرد.
ساخت مدرسهای به نام حوزه علمیه در خیابان حافظ
وی یک روحانی سیاسی ـ اجتماعی بود و با رجال سیاسی کشور و دولتی رفاقت و دوستی و رفت و آمد داشت. چون افکار سیاسی ـ اجتماعی داشت اهل روزنامه و مجله بود و بهخصوص روزنامههای کثیرالانتشار که همیشه در اتاق کارش روزنامه و مجله وجود داشت. جالب توجه اینکه علاقه شدیدی به حل جدول روزنامه داشت او مرجع عموم بود منزل وی محل حل اختلاف و دعاوی شرعی و اجرای عقود بود و نوشتن اسناد و مدارک و معاملات شرعی، به همین علت از صبح تا غروب خانهاش مملو از جمعیت مراجعان بود که برای رفع مشکل و انجام کار خود گرد آمده بودند.
روزهای جمعه در منزل خود مجلس روضهخوانی داشت و همه روزه عزای امام حسین(ع) را در منزل خویش برپا میکرد و روضهخوانان میآمدند و به ذکر مصیبت میپرداختند، روزهای جمعه از صبح تا ظهر خانهاش پُر از جمعیت بود که مردم برای شرکت در مجلس عزاداری میآمدند. در ایام سال نیز یک مرتبه مجلس عزاداری داشت آن هم بهمناسبت رحلت حضرت موسی بن جعفر(ع) که مجلس عزاداری برپا میکرد.
مرحوم عیسی جزایری بسیار شوخطبع و بذلهگو و خوش مجلس بود و منزل و محضر او محل اجتماع دوستان و طلاب علوم دینی بود مخصوصاً بعد ازظهرها که تا اوایل غروب در منزل وی بودند. از اقدامات بسیار مهم ایشان ساختن مدرسهای بود به نام حوزه علمیه که برای طلاب علوم دینی در خیابان حافظ احداث کرد. این مدرسه را از وجوهی مربوط به موقوفهای که در اختیار داشت ساخت. مقصود و هدف وی از این بنا این بود که عدهای جوان با استعداد و علاقهمند انتخاب کند که در این مدرسه به تحصیل علوم دینی بپردازند و نیز زیر نظر خودش و با اختیار و انتخاب خودش باشد، متأسفانه عمرش وفا نکرد و پس از عمری طولانی و پُربرکت و تلاش و کوشش در ارشاد و ترویج احکام در تاریخ 1359 شمسی مطابق با سال 1401 قمری دار فانی را وداع گفت و به دیار بقا پیوست و او را در همان مدرسه واقع در خیابان حافظ دفن کردند.
انتهای پیام
