داور و پیشكسوت قرآنی، بزرگترین آفت مجامع و فعالیتهای قرآنی را آلودگی به منافع و سودهای زودگذر دنیایی برشمرد و گفت: این آلودگی ورای آن است كه بخواهد ارتزاق نامیده شود. ارتزاق چارچوبی دارد که در شرع جایز دانسته شده اما اگر بخواهد به شخصیت قرآنی فرد لطمه بزند، باید پرهیز شود. 
محمود لطفینیا، داور و پیشكسوت قرآنی كشورمان در گفتوگو با ایكنا از فارس، در پاسخ به اینكه به نظر شما آفت فعالیتهای قرآنی چیست، گفت: هر فعالیت دینی باید در راستای رضایت خداوند تبارك و تعالی مسیرش را طی كند و اگر آلوده به دنیا و دنیاداری شود، قطعاً ابتر خواهد بود.
وی افزود: بزرگترین آفت مجامع و فعالیتهای قرآنی این است كه به منافع و سودهای زودگذر دنیایی آلوده شوند، در این مسئله شكی نیست و این جمله نیاز به تفسیر و توضیح هم ندارد و هر كسی با این جمله مواجه شود، متوجه میشود كه منظور قبح آلودگی به دنیا و همه مظاهر آن است.
لطفینیا این نكته را یادآور شد كه این مسئله یك كلام عرفانی نیست بلكه یك كلام عادی مسلمانی است و مسلمان باید بداند كه وقتی با قرآن همراه است، باید با قرآن همراهی كند.
این پیشكسوت قرآنی كشورمان تأكید كرد: آن كسی كه متصف به قرآن بوده و اسم فعال قرآنی بر روی آن است، اعم از قاری، مفسر، حافظ، معلم و در هر رده و هر نسبتی كه با قرآن دارد، باید خود را به شكل قرآن درآورد و در آیینه قرآن خود را ببیند و بررسی كند كه آیا توانسته در این زمینه توفیقی دست پیدا كند.
وی اظهار كرد: اگرچه همه اقشار مذهبی مواجه با این قضیه هستند و به خصوص كسانی كه مسئولیت تبلیغ دینی دارند، باید به این مسئله بسیار توجه كنند، بهعنوان مثال یك معلم قرآن نباید آلوده به منافع مادی باشد و یك قاری و مفسر قرآن كه به شكلی دارد عرضه محصولات قرآنی میكند نباید آلوده به منافع مادی باشد.
لطفینیا ادامه داد: البته این آلودگی ورای آن است كه بخواهد ارتزاق كند، ارتزاق تا حدودی كه شرع جایز دانسته و علمای معرفتشناسی و اخلاق دینی جایز دانستهاند اشكالی ندارد اما اگر بخواهد به شخصیت قرآنی و دینی فرد لطمه بزند، باید پرهیزشود.
انتهای پیام