یکی از سؤالاتی که در شرایط شیوع ویروس کرونا در ذهنها متبادر میشود این است که برای تشخیص ابتلا به این ویروس چه آزمایشهایی باید انجام شود تا فرد مطلع شود که به کووید ۱۹ مبتلا شده است. 
یكی از آزمایشهایی كه در حال حاضر بهعنوان استاندارد تشخیص کووید-۱۹ در دنیا در حال انجام است و اغلب کشورهای دنیا با آن آشنا شدهاند، آزمایش مولکولی Real-Time PCR است که بر روی نمونه تهیه شده از بینی و گلوی بیمار با استفاده از سواب انجام میشود.
هماكنون آماری که در دنیا اعلام میشود بر اساس این آزمایش است و حاضر اکثر کشورهای دنیا از جمله ایران نیز این دسته آزمایشها را انجام و نتایج گزارشها را بهعنوان افراد آلوده و مثبت به مردم اعلام میکنند.
در این آزمایش کد ژنتیکی اختصاصی ویروس SARS-CoV-۲ در بدن فرد مورد بررسی قرار میگیرد، اگر نتیجه این آزمایش مثبت باشد، نشان میدهد که فرد نه تنها آلوده به ویروس است، بلکه بهصورت بالقوه میتواند برای دیگران نیز خطرساز و آلودهکننده باشد؛ از اینرو طبق دستورالعملهای ارائه شده افرادی که تست مولکولی آنها مثبت باشد، باید از جمعیت اطراف خود جدا و ایزوله شوند.
یکی دیگر از آزمایشهایی که در حال حاضر بهصورت گسترده در حال استفاده است و باعث شده تفاسیر مختلفی بر روی آن صورت گیرد، آزمایش تشخیص آنتی بادی برای این بیماری است.
بهطور کلی تفسیری که در مورد تستهای آنتی بادی وجود دارد این است که نتایج آن مشخص میکند فرد آزمایش شونده در گذشته به عامل عفونی که آزمایش آنتی بادی آن را انجام میدهد آلوده شده و نسبت به آن ایمن است. برای اینکه بتوان به این تفسیر در راستای انجام آزمایش سرولوژی آنتیبادیها دست یافت، باید به سه نکته توجه شود:
۱- در مورد این دسته از تستهای سرولوژی که بر روی سرم خون انجام میشود، این نکته باید مورد توجه قرار گیرد که تست باید در راستای تشخیص آنتیبادی حفاظتکننده انجام گیرد و نه هر آنتی بادی که بر علیه میکروارگانیسم مورد آزمایش تولید شده است.
۲- باید سطح تولید آنتیبادی حفاظتکننده برای آن بیماری مشخص و گزارش بر اساس آن صورت گیرد. بهعنوان مثال در مورد بیماریهایی مثل هپاتیت B، تیتر آنتیبادی ۱۰ اغلب بهعنوان حفاظت کننده اعلام میشود و زیر این مقدار اغلب برای فرد (بهویژه کادر درمان) ایمن اعلام نمیشود.
۳- مدت زمان ماندگاری آنتیبادی حفاظتکننده باید در بدن مشخص شود تا بتوان نتیجه آزمایش را برای فرد بهصورت قطعی برای مدت زمان مشخص بهصورت حفاظتکننده اعلام کرد.
با وجود آنکه فرض بر این است که تولید آنتیبادی پس از برطرف شدن عامل عفونت شکل میگیرد، اما نکته قابل توجه در مورد آنتیبادیها این است که آنها در حالی که فرد هنوز آلوده هستند شکل گرفته و در صورت نقش حفاظتکنندگی و تولید به مقدار کافی میتواند باعث پاکسازی میکروارگانیسم عامل عفونت و در نتیجه بهبودی فرد شود.
البته قابل ذکر است که در قالب تستهای تخصصی ایمونولوژیک این موارد قابل تشخیص هستند.
امیر امامی، عضو هیئت علمی میکروبشناسی و رئیس کمیته اجرایی کنترل عفونت دانشگاه علوم پزشکی شیراز
انتهای پیام