عبدالصمد یونسی؛ سردار مفقودالجسد جبهههای جنوب
در بخشی از وصیت نامه شهید عبدالصمد یونسی آمده است: توجه کنید دنیا درست مثل مدرسه است، اگر درستکار کنید در آخر به کلاس بالاتر میروید، ولی اگر غیرازاین باشد رکود است و خجلت و عذاب؛ پس کمی بیدار باشید.
به گزارش ایکنا از همدان، عبدالصمد یونسی 22 دیماه سال 1337 در شهرستان همدان به دنیا آمد، از بدو تولد دچار بیماری بود و تلاش پزشکان برای درمان او فایدهای نداشت، اما دعاهای پدر و مادر مؤمن و درستکار صمد دربهای احسان و رحمت خداوند را بر او گشود و به لطف ائمه اطهار(ع) شفا یافت تا مثل دیگر کودکان هم سن و سال خود زندگی پرفرازونشیب خود را آغاز کند.
سهساله بود که پدر خود را از دست داد و مادرش با تمام توان مادرانه و با همتی پدرانه، او را بزرگ کرد و در تربیت او برای خدمت به آل الله و عشق به امیرالمؤمنین (ع) بسیار کوشید تا عبدالصمد دانشآموز ممتاز مکتب اباعبدالله الحسین(ع) باشد.
سال 1344 وارد دبستان شد و تحصیلات خود را تا پایان مقطع متوسطه در رشته علوم انسانی ادامه داد و موفق به اخذ دیپلم شد.
دهساله بود که راهی دزفول شد تا در کنار برادر بزرگترش ضمن ادامه تحصیل، مشغول کار و فعالیت شود، زمان حضور در دزفول زبان عربی را بهخوبی آموخت که این ویژگی بعدها و در سالهای دفاع مقدس بسیار مثمر ثمر واقع شد.
قبل از پیروزی انقلاب اسلامی به زادگاه خود بازگشت و این ایام همزمان با سالهای اوج مبارزات انقلابی مردم ایران بود. عبدالصمد نیز همراه با دوستان هم سن و سال خود همراه انقلاب و مردم انقلابی شد و بارها به دلیل مبارزات و انجام اقدامات ضد رژیم، مورد بازجویی و شکنجه قرار گرفت و به زندان افتاد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با تأسیس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، به جمع پاسداران سبزپوش پیوست و با آغاز جنگ تحمیلی علیه ملت ایران، به جبهههای نبرد شتافت و در عملیاتهای متعدد شرکت کرد.
سال 1360 ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد که از او به یادگار مانده است.
به دلیل توانمندی فیزیکی بالا و همچنین استعداد درخشان و قدرت یادگیری سریع، به یکی از ورزیدهترین نیروهای عملیاتی و چریکی تبدیل شد و بهعنوان فرمانده آموزش نظامی سپاه منطقه 7 کشور منصوب شد.
در عملیاتهای متعدد بارها مجروح شد تا مرز شهادت رفت اما تصمیم خداوند، زنده ماندن عبدالصمد و ادامه مجاهدتهای او بود.
شور و شوق او برای جهاد درراه خدا و ازخودگذشتگی در برابر خطرات و مشکلات جبههها زبانزد همرزمان و نیروهایش بود و مناجات شبانه او دل بیدار هر مؤمن مجاهدی را میلرزاند.
عبدالصمد یونسی سرانجام در 29 آبان ماه سال 1362 در منطقه پنجوین عراق براثر اصابت ترکش به سر بهشدت مجروح شد و به شهادت رسید.
به دلیل حجم بالای درگیری، دوستان و همرزمانش نتوانستند پیکر مطهر او را به پشت جبهه منتقل کنند و همانجا باقی ماند.
علیرغم تلاش جستجوگران نور، تاکنون اثری از پیکر او به دست نیامده است. یادمان وی در گلزار شهدای همدان سنگ صبور مشتاقان دیدار دوباره اوست.
ابوالقاسم یونسی برادر عبدالصمد نیز در سال 1367 و در درگیری با منافقین به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
در بخشی از وصیتنامه شهید عبدالصمد یونسی آمده است
ای انسانهای خاکی که به این دنیا دلبستهاید، بدانید که به تارعنکبوتی چسبیدهاید که هیچ امیدی به دوام آن نیست، دیده را بگشایید و حبلالله را پیدا کنید و به آن چنگ بزنید که حبلالمتین است.
در سبیل الله قدم بردارید آخرش مرگ است و اگر مسیری غیر از مسیر خدا باشد نابودی است و اگر مسیر خدا باشد حیات است و زندگی جاوید.
توجه کنید دنیا درست مثل مدرسه است؛ اگر درستکار کنید در آخر به کلاس بالاتر میروید، ولی اگر غیرازاین باشد رکود است و خجلت و عذاب؛ پس کمی بیدار باشید.
