جنبش دانشجویی از رسالت اصلی خودش فاصله گرفته است

محمد فرهمند، دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تبریز، در گفت‌وگو با ایکنا از آذربایجان‌شرقی، در بیان اهمیت مناسبت‌های ۱۶ آذر، گفت: در این رابطه باید توجه کرد که حادثه ۱۶ آذر در چه برهه‌ای از تاریخ و با چه ویژگی‌ها و شرایطی به وجود آمده است؟ در ماجرای ۱۶ آذر سال ۳۲، نسبت ملی شدن صنعت نفت از بین رفته بود، کودتا شده بود و دکتر مصدق از صدراعظمی عزل شده بود؛ در چنین شرایط ملتهبی ریچارد نیکسون، معاون رییس جمهور وقت آمریکا هم بنا بود به ایران بیاید.

وی ادامه داد: تا قبل از این ماجرا، گمانه زنی سرویس‌های امنیتی کشورهای غربی چنین بود که اکثر دانشجویان دانشگاه تهران، جزو حزب توده هستند، چراکه حزب توده قبل از ملی شدن صنعت نفت، توانسته بود بین بسیاری از قشر متفکر ایرانی جا باز کند و دانشجویان را به سمت خود بکشاند؛ در این حین، نهضت ملی شدن صنعت نفت، ماجرا را عوض کرد و حزب توده را به چالش کشید و تعداد زیادی از دانشجویان(دانشجویان خاکستری و یا دانشجویانی که هنوز در حزب توده محکم نشده بودند) به نهضت ملی ملحق شدند.

فرهمند گفت: حالا این دانشجویان که آرمانی به عنوان وطن دوستی، استقلال طلبی و آزادی خواهی برای خود یافته بودند، در بحران مذکور، هر چه داشتند از دست دادند، اینجاست که افراد برای بازگشت به آرمان خود، نیاز دارند که هزینه بدهند، چراکه انتظار اصلاح وجود نداشت و فرد می‌دانست که برای عملی کردن آرمانش، نیاز به از جان گذشتگی دارد.

دبیر انجمن اسلامی دانشگاه تبریز، افزود: این همان کاری است که سه شهید بزرگوار «مصطفی بزرگ‌نیا، احمد قندچی و مهدی شریعت‌رضوی» در ۱۶ آذر سال ۳۲ انجام داده و خون خود را برای آرمانی که داشتند، فدا کردند؛ بر این اساس از سال ۴۲ تا ۵۷ سیری در دانشگاه‌ها ایجاد می‌شود که اوج آن در سال ۵۷ نمود پیدا می‌کند و افراد به جایی می‌رسند که برای دست یافتن به آرمان خود، ایثار و از جان گذشتگی می‌کنند.

وی گفت: معتقدم جنبش دانشجویی از رسالت اصلی خودش فاصله گرفته و این موضوع دلایل متعددی دارد؛ رسالت فعلی جنبش دانشجویی این است که تا حد زیادی بتواند آرمان‌های از دست رفته را احیا کند، آزادی با تعریف اسلامی و نه لیبرال‌ را به جامعه برگرداند و احیاگر استقلال و آزادی باشد؛ حتی معتقدم در شرایط فعلی جمهوری اسلامی نیز نیاز به یک بازتعریف دارد.

فرهمند، با بیان این‌که معتقدم، رسالت فعلی جنبش دانشجویی در بررسی و بازتعریف آرمان‌ها و اهداف موردنیاز فعلی است، افزود: در حال حاضر جنبش دانشجویی به شدت محقر شده و دانشجو به واسطه بسیاری از مشکلاتی که طی چند سال اخیر برای دانشجویان به وجود آمده، به یک احساس غیرخودی بودن و عدم همگونی با سیاست و سیستم جامعه رسیده است و یک آنارشی درونی در دانشجویان قابل مشاهده است که آنان را تبدیل به یک سری جزیره‌های منزوی کرده است.

وی با بیان این‌که اگر فکری برای فرهنگ‌سازی، زیرسازی و زیرساخت‌سازی سیاست و بازنگری در نگاه به دانشجو وجود نداشته باشد و اگر بنا باشد که دانشجو در همین رخوت فعلی زندگی کند، نباید انتظار داشت که در آینده مدیر قابلی و متفکر خوبی از بین این دانشحویان تربیت شود، گفت: چراکه دانشجو در سال‌های اخیر محترم شمرده نشده و این عدم احترام عامل بسیاری از مشکلات در آینده کشور خواهد شد.

دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تبریز افزود: باید هرچه زودتر، بسیاری از تعاریفی در مورد دانشجو و اهداف دانشگاه، بازتعریف شود تا بتوانیم تغیراتی هرچند اندک، در سیستم ایجاد کنیم که دانشجو به روال قبلی بازگردد و مثل دانشجویان دهه ۶۰ که هم درس می‌خواندند و می‌جنگیدند و هم کشور و اقتصاد را اداره می‌کردند، تربیت شوند؛ چراکه دانشجوی امروزی گاه از کارهای روزمره خود هم پرهیز می‌کند.

فرهمند، ادامه داد: در بحث این‌که یک دانشجو چرا باید سیاسی باشد، اما سیاست زده نباشد، باید برگردیم به این موضوع که سیاست از منظر ما چه تعریفی دارد؟ آیا به این معناست که دانشجو از احوال، جزییات و آنچه که در جامعه رخ می‌دهد، باخبر باشد و آگاهانه انتخاب کند؟ یا مقصود از سیاست این است که دانشجو یک پیشگو و پیش‌پا داشته و بر اساس گفته‌های آن حرکت کند و حرف بزند؟ بی‌شک چنین دانشجویی به درد دانشگاه، کشور و مدیریت نمی‌خورد.

وی افزود: دانشجو باید به گونه‌ای تربیت شود که بتواند درک و فکر کرده و به حدی فرهنگ‌سازی شده باشد که بتواند از بین فکرها و درک‌ها، راه درست را انتخاب کند، یقیناً چنین دانشگاهی در تراز اسلامی خواهد بود؛ اسلامیت وقتی می‌تواند متجلی شود که افراد بتوانند آزادانه افکارشان را بیان کرده و فکر کنند؛ البته قبل از این باید فرهنگ سازی شده و زیرساخت‌های فکر کردن به دانشجو داده شود.

فرهمند، افزود: دانشجو وقتی می‌تواند سیاسی باشد که قوه فکر باشد و انتخاب کند که چه مسیری درست است، در شرایطی که بتواند هر شخصی را مورد نقد قرار داده و هر فکری که دارد را به راحتی بیان کند و ترس از مواخذه شدن بابت افکارش را نداشته باشد؛ این شرایط عامل می‌شود تا دانشجو بتواند در آینده کشور یک روحیه نقادانه، سازنده و فداکارانه داشته باشد، چراکه خود را به عنوان فردی در سیستم می‌بیند که رویش حساب باز شده، نه فردی که پس زده شده و به عنوان یک عامل ناهنجاری در جامعه محسوب می‌شود.

دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تبریز تاکید کرد: اگر دانشجو متفکر و فعال باشد، دانشگاه هم سیاسی شده و سیاست زده نمی‌شود.