بانویی كه به صبر معنا بخشید / نقش عقیله بنی هاشم در حفظ تشيع

صبر را معنا و مفهوم بخشید. شجاعت، آزادگی، عبودیت و عشق به حضرت باری‌تعالی را به كمال رساند و جمیع صفات اكمل انسانی شد. جمیع بلایا در مقابل صبر و هیبتش به زانو درآمدند و او زیباترین نگارگر صبر و ابهت و شجاعت در طول تاریخ شد.

تازیانه‌های شیاطین بر بدن‌های پاره پاره دردانه‌هایش هم نتوانست او را در هم بشكند و هر آنچه كه بود و نبود را همگی تجلی عشق به حضرت حق می‌دانست و بدین طریق زیباترین جمله تاریخ «ما رأیت الا جمیلا» را نه تنها زمزمه بلكه بر سر تمام طاغوتیان تاریخ فریاد زد.

او را عقیله بنی‌هاشم نامیدند. از همان دوران طفولیت در دامان پرمهر دردانه پیغمبر خدا حضرت فاطمه زهرا(س) پرورش یافت و با مهر و دیانت و ولایت پدر بزرگوارش، حضرت علی(ع) به كمال رسید. علم و معرفتش اكتسابی نبود و در دوران حیات پربركتش توفیق حضور در محضر 7 معصوم را داشت.

كرامت و بزرگواری عقیله بنی هاشم برای تمامی انسان‌ها ثابت شده است. در روایت‌های اسلامی آمده است: وقتى حضرت زینب(س)، امام حسین(ع) را زیارت مى‌كرد، امام به احترام او بر مى‌خاست و در جاى خودش مى‌نشاند.

در جلالت قدر و بزرگى مقام و برترى شأن و بزرگى حال و چگونگى او بس است آنچه در برخى از اخبار رسیده است، به اینکه زینب(س) نزد امام حسین(ع) وارد شد و آن حضرت قرآن مى خواند، پس حضرت (چون دید زینب آمد) قرآن را بر زمین نهاد و براى اجلال و تعظیم و بزرگ داشتن او بر پاى ایستاد.

امروز، 15 رجب مصادف با سالروز وفات حضرت زینب كبری(س) است. محمدحسین رجبی دوانی، پژوهشگر حوزه تاریخ اسلام معتقد است كه باید واژه شهادت را برای رحلت این بانوی بزرگوار به كار برد و در این رابطه می‌گوید:

«واژه شهادت را برای رحلت حضرت زینب (س) به‌کار بردم برای اینکه معتقدم حضرت، به شهادت رسیده است چراکه ایشان در قیام سید‌الشهدا(ع) پا به پای امام معصوم (ع) در نهضت عاشورا بود و مصائبی را دید که برادر بزرگوارش مشاهده نکرد. بنابراین وقتی یک سال و نیم پس از عاشورا رحلت می‌کند، در حقیقت به شهادت رسیده است و مرگ طبیعی به هیچ وجه برای حضرت متصور نیست.

حضرت زینب(س) توفیق داشت تا محضر 7 معصوم را درک کند. از این جهت شاید می‌توان  او را شخصیتی بی‌نظیر در تاریخ اسلام معرفی کرد.

به جرأت می‌توان گفت اگر حضرت زینب(س) در واقعه کربلا نبود، امام زین‌العابدین(ع) به شهادت می‌رسید. اول، زمانی بود که شمر به خیمه‌ها حمله کرد و وقتی حال بیمار امام را دید، تصمیم گرفت تا حضرت به قتل برساند امّا حضرت زینب(س) مانع این اقدام شد.دوم زمانی بود که حضرت در کاخ عمربن سعد به خطبه‌خوانی پرداخت و خشم عمر را برانگیخت وآنجا دوباره حضرت زینب(س) به کمک امام زمانش آمد و ایشان را از قتل نجات داد. در بحران‌های دیگری نیز حضرت به کمک امامش آمد».