تذکر شهید مطهری به مداحان در تبیین قضیه کربلا

به گزارش ایکنا از فارس، معمولًا اهل منبر (مداحان و روضه‌خوانان) وقتى كه مى‏‌خواهند قضيه كربلا را بزرگ كنند، جنبه فاجعه بودن و ظلم و ستم‌‏ها را بزرگ مى‌كنند، در جست‌وجوى پيدا كردن و حتى جعل كردن فاجعه‏‌هايى هستند؛ با بيان‌هاى مختلف و تشبيهات و مجسم ساختن‏‌ها جنبه فاجعه بودن را تقويت مى‌كنند.

حال آنكه ما بايد از خود بپرسيم: بزرگى حادثه كربلا از چه نظر است؟ آيا از نظر فجيع بودن است؟ قطعاً اين فاجعه، فاجعه كم‌نظيرى است چنانكه‏ ابو ريحان بيرونى در الآثار الباقية به نقل نفس المهموم گفته و همچنين ديگران، ولى فاجعه عظيم و شايد عظيم‏تر از اين در دنيا زياد بوده. خود فاجعه مدينه كمتر از فاجعه كربلا نبوده است.

عظمت مطلب از لحاظ سيدالشهدا(ع) و ياران آن حضرت است، نه از لحاظ ابن زياد و ابن سعد و اتباع و اشياع آن‌ها؛ عظمتِ سعادت است نه عظمتِ شقاوت.

كربلا بيش از آن اندازه كه نمايشگاه شقاوت و بدى و ظهور پليدى بشر باشد، نمايشگاه روحانيت و معنويت و اخلاق عالى و انسانيت است ولى اهل منبر كمتر به آن جنبه توجه دارند؛ به عبارت ديگر در اين قضيه از آن جنبه بايد نگاه كرد كه أباعبداللَّه(ع) و أباالفضل(ع) و زينب(س) قهرمان داستانند نه از آن‏جهت كه شمر و سنان قهرمان داستانند.

منبع: مجموعه آثار استاد شهيدمطهرى (حماسه حسينى(1 و 2))، جلد ‏17، صفحه: 465-464، با ویرایش جزئی.