به گزارش ایکنا از مازندران، در ادامه معرفی حافظان وحی به سراغ معصومه تقوایی، یکی از حافظان قرآن کریم رفتیم تا با او به گفتگو بنشینیم.
ایکنا ـ خود را معرفی کنید.
معصومه تقوایی هستم ۱۲ ساله پایه ششم ابتدایی.
ایکنا ـ نحوه ورودتان به عرصه قرآنی چگونه بود؟
از ابتدا پدر و مادر مشوق اصلی من بودند. برای شروع، مادرم ابتدا من را در سن ۵ سالگی برای حفظ به دارالقرآن میبرد، مدتی کار کردم، اما نیمه کاره رها کردم، بعد از آن، حدود چند سال بعد دوباره برای حفظ قرآن به کلاس رفتم، این بار به صورت جدی ادامه دادم.
چند تا از عمههای من حافظ قرآن هستند و هنوز هم مشغول حفظ هستند، و این فعالیت آنها برای من انگیزه شد تا به رشتهی حفظ قرآن توجه کنم و در ادامه آنها نیز مشوق من بودند و گاهی نیز معلم من بودند مانند مادرم که برای تمام جلسات و تکرار و تمرینهایی که در این مسیر انجام میدهم در کنارم بوده و هست و پا به پای من، با من، هم قدم بودند. در این مسیر بعضی از همکلاسیهای من انصراف دادند یا اینکه مربی حفظ با تشخیص خودش آنها را از ادامه راه باز داشت. من و تعدادی دیگر از دوستان به صلاحدید مربی و والدینمان که به استعداد ما پی بردند این مسیر را ادامه دادیم.
ایکنا - از نخستین اجرایتان بگویید.
نخستین اجرای من به سالهای قبل که در ابتدای مسیر قرار داشتم برمیگردد که در جمع خانواده انجام شد و تشویق آنها را در پی داشت. در یک مسابقه در سطح شهرستان هم رتبه سوم را کسب کردم.
ایکنا ـ از محضر چه اساتیدی بهره بردید؟
استاد فعلی من خانم مهدیزاده هستند که خیلی دقیق و با نظم و با جدیت پیگیر برنامهها و تمرینهای من و سایر همکلاسیهای من هستند. قبل از ایشان از محضر خانم محمدی و خانم اسکندری بهره بردم.
ایکنا ـ روش حفظتان در ابتدا چگونه بود؟
روش حفظ من هم به این صورت بوده که ابتدا قرآن را رو خوانی و بعد قطعهبندی میکردم و با تکرار قطعات آیات، آن را حفظ میکردم. مدت زمان حفظ آیه یک ربع الی بیست دقیقه طول میکشید. بعد از حفظ به همراه مادرم معانی آن را هم حفظ میکردم.
ایکنا – برای حفظ و مرور قرآن چقدر زمان گذاشتید؟
قبلا روزی یک ساعت وقت میگذاشتم، اما الان که در حفظ پیشرفت کردم روزی دو الی سه ساعت وقت میگذارم.
ایکنا ـ حفظ کدام آیه برای شما شیرینتر بود؟
سورههای کوتاه جزء آخر که داستان زیادی را بیان میکرد من را به فکر فرو میبرد که چرا با دیدن آنهمه نعمت، مردم باز هم به خدا ایمان نمیآوردند، این داستانهای این افراد و نعمتهایی که خداوند بیان میکرد برایم بسیار دلنشین بود.
ایکنا ـ به عنوان حافظ قرآن نظرتان درباره مسابقات قرآن چیست؟
در ابتدا شاید حفظ قرآن به نظر کار سادهای باشد و بشود بدون استاد پیش رفت، اما در ادامهی راه حتما نیاز به استاد هست تا با راهنمایی و روشهایی که استاد ارائه میدهد در کمترین زمان بیشترین استفاده را برد.
ایکنا ـ آیا حفظ قرآن نیازمند حضور در کلاس و بهرهمندی از محضر استاد است؟
گاهی انسان حال خوشی ندارد و کاملا طبیعی است که از برنامه روزانه حفظ عقب میافتد، گاهی هم حس و حال زیادی برای حفظ دارم و با شور و انرژی برنامه روزانه را پیش میبرم و اگر عقب افتاده باشم جبران میکنم.
و کلام پایانی...
حفظ قرآن دنیایی دارد که هر کسی که وارد آن میشود میتواند شیرینی آن را بچشد و سختیهای آن را تحمل کند، یعنی باید عاشق آن شد تا بتوان پیشرفت کرد.
روایتهایی که از امامان معصوم(ع) داریم به من انگیزه میدهد برای حفظ بیشتر قرآن، مثل روایتی که میفرماید: حافظ قرآن در آن دنیا با سورهای که از حفظ دارد محشور میشود.
انتهای پیام