استاد حوزه علمیه مهمترین عامل دوام و بقای نهضت سیدالشهدا(ع) را آوردن زن و فرزند به همراه خودشان دانست و گفت: زنهایی که در کربلا به اسارت رفتند صاحب جاه و جلال، بزرگی و عزت بودند و آنان بودند که رسالت امام حسین(ع) را به جهانیان رساندند و همه تاریخ را مدیون خود کردند ولی متأسفانه امروز زنان رسالتهای خود را فراموش و سنگرها را رها میکنند.
به گزارش ایکنا از قم، حجتالاسلام والمسلمین سیداحمد دارستانی، استاد حوزه علمیه، ششم اسفندماه در سخنرانی جمعه شب حرم مطهر بانوی کرامت با اشاره به شخصیت حضرت رباب(س)، بیان کرد: مهمترین عاملی که موجب دوام و بقای نهضت حضرت سیدالشهدا(ع) شد، آوردن زن و فرزند به همراه خودشان بود. بنابراین، اگر زن و فرزند با حضرت سیدالشهدا(ع) همراهی نمیکردند کربلا در کربلا میماند.
وی با بیان اینکه مردم کوفه و شام که در جشن و پایکوبی بودند وقتی خطبه حضرت زینب(س) را شنیدند گریان شدند، گفت: زنهایی که در کربلا به اسارت رفتند صاحب جاه و جلال، بزرگی و عزت بودند و آنان بودند که رسالت امام حسین(ع) را به جهانیان رساندند و همه تاریخ را مدیون خود کردند ولی متأسفانه امروز زنان رسالتهای خود را فراموش و سنگرها را رها میکنند.
استاد حوزه علمیه با بیان اینکه حضرت رباب یک سال در آفتاب مینشست و در سایه نمیرفتند و آب نمینوشیدند تا مظلومیت امام حسین(ع) را نشان دهند، افزود: اولین زنی که به نکاح حضرت سیدالشهدا(ع) در آمد حضرت رباب(س) بود و در زبان بزرگان شیعه و اهل سنت به بزرگی یاد شده و آمده است از بهترین زنان از نظر جمال، ادب و عقل بود.
وی با بیان اینکه امام حسین(ع) علاقه شدیدی به حضرت رباب داشتند، افزود: در روایات آمده است که وقتی حضرت رباب به دیدن عشیره خودم میرفت سیدالشهدا(ع) در فراقش شعر میخواندند که به این شرح است «ای شب چرا تمام نمیشوی و ای تاریکی چرا به تاریکی متصل میشوی.»
دارستانی گفت: محبت امام حسین(ع) و حضرت رباب زبانزد عام و خاص بود، همانطور که حضرت خدیجه(س) چه در زمان حیات و چه بعد از مرگ مورد احترام پیامبر(ص) بودند زیرا در زمانی که هیچ کسی از پیامبر(ص) حمایت نمیکرد ایشان از پیامبر(ص) حمایت کردند.
وی ادامه داد: ابنکثیر از علمای اهل سنت میگوید امام حسین(ع) همسرش رباب را بسیار دوست داشت و این زن در فصاحت و بلاغت، عقل و جمال به تعجب واداشته بود در حدی که حضرت سیدالشهدا(ع) در رابطه با این زن فرمودند: «به جانت سوگند که من خانهای را دوست دارم که در آن سکینه و رباب باشند؛ آنها را دوست دارم و هرچه ثروت دارم به پایشان میریزم، از عتاب دیگران هم نگران نیستم و به خاطر حضرت رباب همه عشیره او را دوست دارم.»
استاد حوزه علمیه افزود: ما نیز باید جوری به امام زمان(عج) خود خدمت کنیم و گوش به فرمان ایشان باشیم که از ما راضی شوند و بگویند به حرمت تو من تمام فامیل و اهالی شهر تو را دوست دارم و احترام میکنم و حضرت رباب(س) اینگونه بود.
وی با بیان اینکه حضرت رباب(س) مادر حضرت سکینه و حضرت علیاصغر(ع) بود، گفت: این مادر ظرف وجودی بابالحوائج است که خود این موضوع نشاندهنده عظمت و جلالت ایشان است و از طرف دیگر همسر امام هستند و تنها همسری که امامش را مقابلش سر بریدند حضرت رباب است و تمام تاریخ مدیون این مادر شهید و همسر شهید هستند.
انتهای پیام