
فهمیه سادات خذری، بانوی مداح البرزی در گفتوگو با ایکنا از البرز، با اشاره به اینکه حدود 20 سال است که به طور رسمی در عرصه مداحی فعالیت میکند، اظهار کرد: خانواده من در زمینههای مختلف مداحی سررشته داشتند برای مثال پدربزرگ، عموها و پدرم تعزیهخوان بودند. هنگامی که نسخههای تعزیهخوانی را دیدم، از همان دوران کودکی بسیار به آن علاقهمند شدم و از انجایی که استعداد این کار بهطور ذاتی در من وجود داشت وارد این عرصه شدم.
وی با اشاره به ویژگیهای یک مداح گفت: به یک مداح در جامعه به عنوان الگو نگاه میشود، مداح باید در برخورد با مردم خوشاخلاق و خوشرفتار باشد، همچنین یکی از آداب مهمی که مداح باید به آن توجه بیشتری داشته باشد بحث خوشقولی است و به موقع در مجلسی که دعوت شدهاند حضور پیدا کنند که متأسفانه برخی از مداحان این موضوع را رعایت نمیکنند.
این مداح البرزی توضیح داد: مداح باید خودش اهل عمل به موضوعات دینی باشد که به مردم توصیه میکند و اگر سخن و رفتار او در تعارض باهم باشد مردم نیز دیگر نسبت به او اقبال همیشگی را نخواهند داشت، علاوه بر این موارد، ظاهر مداح باید متناسب با جامعه باشد و جدای از جامعه نباشد، در عین حال لباس شهرت به تن نکند و از این موضوع استفاده نادرست نداشته باشد.
وی ادامه داد: مداح باید نسبت به مسائل روز، تاریخ اسلام و وقایع دین آگاه باشد و در این زمینهها مطالعه داشته باشد، به منابع درست برای مداحی استناد کند، از اغراق و زیادهگویی در روضهها بپرهیزد و از اشعار با محتوا برای روضهخوانی و مداحی استفاده کند.
خذری در خصوص آموزش نسل جدید مداحان گفت: مداحی یک حرفه محسوب میشود و همانطور که سایر فنون لازمههایی دارند و افراد باید دورههایی را بگذرانند تا به آن فنون دست پیدا کنند، مداحی نیز به عنوان یک حرفه آداب و فنونی دارد و صرفاً داشتن یک صدای خوش ملاک مداح شدن نیست و افراد بدون کسب مهارتهای لازم نباید به خودشان اجازه حضور در مجالس اهل بیت(ع) را بدهند.
این بانوی مداح عنوان کرد: مداح تازهکار حتماً باید زیر نظر یک استاد آموزشهای لازم را ببیند، از یک الگوی خاصی در بحث مداحی پیروی کند و پس از گذراندن دورههای مربوطه با شناخت و آگاهی وارد عرصه مداحی و روضهخوانی بشود.
وی در پاسخ به این سؤال که آیا میشود به مداحی به عنوان یک شغل و منبع درآمد نگاه کرد، ادامه داد: بزرگان دین توصیه کردهاند که مداحی و ستایشگری اهلبیت(ع) منبع درآمد و شغل نباشد؛ اما از زمان امامان و معصومین بزرگوار اینگونه رسم بوده که به مداحان و شاعران اهلبیت(ع) یک صله و هدیهای متناسب با بضاعت صاحب مجلس داده میشد و تعیین مبلغ برای مداحی و شعرخوانی مذمت شده است ولی متأسفانه برخی از مداحان تا مبلغ به حسابشان واریز نشود وارد مجلس نمیشوند که این در عرصه مداحی یک آفت است.
انتهای پیام