شهید آیتالله مطهری در کتاب «حماسه حسینی» جلد 17 صفحه 404 و «آشنایی با قرآن» جلد 26 صفحه 222 تا 224 نکاتی درباره نقش حضرت خدیجه(س) در تاریخ اسلام بیان کرده است که به مناسبت سالروز وفات آن حضرت مروری بر آن داریم.
على و خديجه(سلامالله علیهما) نقش مؤثرى در ساختن تاريخ اسلام دارند. اگر فداكاريهاى اين زن- كه از پيغمبر پانزده سال بزرگتر بود- نبود، از نظر علل ظاهرى مگر پيغمبر مىتوانست كارى از پيش ببرد؟
تاريخ ابن اسحاق يك قرن و نيم بعد از هجرت راجع به مقام خديجه و نقش او در پشتيبانى از پيغمبر اكرم و مخصوصاً در تسلّى بخشى به پيغمبر اكرم(ص) مىنويسد:
بعد از مرگ خديجه كه ابو طالب هم در آن سال از دنيا رفت، واقعاً عرصه بر پيغمبر اكرم تنگ شد ... تا آخر عمرِ پيغمبر ، هرگاه اسم خديجه را مىبردند، اشك مقدسشان جارى مىشد. عايشه مىگفت: يك پيرزن كه ديگر اين قدر ارزش نداشت، چه خبر است؟ مىفرمود: تو خيال مىكنى من به خاطر شكل خديجه مىگريم؟ خديجه كجا و شما و ديگران كجا؟!
اين زن واقعاً مصداق يار غمگسار بود و از نظر روحى به قدرى با رسول خدا انطباق داشت كه بايد گفت در جهان نظير نداشت. اين زن، بسيار فداكار و عاقله بود؛ مالش، جانش، هستىاش، خوشى، سعادت و همه چيز خود را به پاى رسول اكرم ريخت.
انتهای پیام