تمام استعداد و ظرفیت «کرامت» به انسان عطا شده است
آیتالله حبیبالله شعبانی موثقی با اشاره به آیه 70 سوره اسراء گفت: یکی از ویژگیهایی که قرآن کریم برای انسان بیان کرده «کرامت» است؛ براساس این آیه تمام استعداد و ظرفیت کرامت به انسان عطا شده است.
به گزارش ایکنا از همدان، آیتالله حبیبالله شعبانی موثقی، نماینده ولی فقیه در استان همدان، امروز، اول خردادماه در دومین جلسه اخلاق رسانه در باغ موزه همدان که با گرامیداشت چهل و یکمین سالروز آزادسازی خرمشهر همراه بود، اظهار کرد: یکی از ویژگیهایی که قرآن کریم برای انسان بیان کرده «کرامت» است، در آیه 70 سوره اسراء میخوانیم «وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ...؛ و همانا فرزندان آدم را گرامى داشتيم.»
وی با بیان اینکه کرامت نشانه عظمت و بزرگی است، افزود: تکوین و حقیقت وجودی انسان با کرامت است و از طرف دیگر انسان از نظر اختیار و قدرت کنترلی که دارد میتواند به مقام بالای کرامت دست پیدا کند. ما انسانها فارغ از اینکه در عرصه انتخابات خود چگونهایم و فارغ از اینکه کافر هستیم یا مؤمن؛ دارای کرامت هستیم، کرامتی که ذاتاً متعلق به بشر است و این کرامت نیز از ظرفیت بشر نشئت میگیرد، چراکه هر موجودی سطحی از ظرفیت در خود دارد.
امام جمعه همدان با طرح این پرسش که فرق روح با اعضای بدن چیست، توضیح داد: روح درک میکند اما اعضای بدن ما فقط دریافتکننده هستند، بهطور نمونه اگر صحبتهای کسی را میشنویم در اصل روح ماست که آن را میشنود نه گوش ما؛ آن شنیدهها و کلام در نفس ما اثر میکند.
وی گفت: براساس آیه 70 سوره اسراء هر چه استعداد در عالم است، خداوند یکجا به انسان عطا کرده است. همه موجودات و اشیا درک و شعور ذاتی دارند، اما تمام استعداد و ظرفیت کرامت به انسان عطا شده است. از اینرو، تنها موجودی که گاهی در شرایطی شعور خود را از دست میدهد انسان است، شعور به معنای درک واقعیتها و متوهم نشدن است.
شعبانی با اشاره به اینکه اسلام به معنی واقعی کلمه قائل به حقوق بشر و یا همان کرامت انسانی است، تصریح کرد: در حکومت امام علی(ع) وقتی ایشان فردی را در حال گدایی کردن، میبینند سؤال میکنند «ما هذا؟» و به ایشان میگویند این فرد در پیری درآمدی ندارد و در حال گدایی کردن است، امام علی(ع) میفرماید در حکومت ما چنین چیزی نباید باشد و بعد به امام(ع) میگویند که این فرد اصلا مسلمان نیست و مسیحی است، ایشان قبول نمیکنند که یک پیرمرد حتی مسیحی به گدایی مشغول باشد و میفرمایند این فرد در جوانی برای این مردم کار کرده است، این در شأن او و حکومت نیست که در پیری به گدایی مشغول شود.
وی با اشاره به کرامت اختیاری انسان توضیح داد: یک حیوان نمیتواند اهل شکر باشد، از اینرو کرامت فقط مختص انسان است، اگر لطفی به حیوانی صورت بگیرد او نمیتواند شکرگزاری کند، چراکه تابع غریزه و وهم محض است، یعنی درکش در حد مشخصی است و از آن تعدی نمیکند. از اینرو، به انسانهایی که احساسات بالای خود را خرج حیوانی میکنند باید گفت این احساسات بیهوده خرج میشود، چراکه حیوان درک آن لطف را ندارد؛ بهطور نمونه برای او فرقی ندارد که صاحب او بدنش را تمیز کرده و برای او وقت گذاشته یا نه.
شعبانی ادامه داد: امیرالمؤمنین علی(ع) برای همه کسانی که در ذمه حکومت دستهبندی میشوند کرامت قائل است؛ حتی برای خوارج که علیه ایشان بودند نیز به آنها میفرماید تا وقتی شما علیه حکومت شمشیر نکشیدهاید حق شما را از بیتالمال قطع نمیکنم و با شما کاری ندارم. البته در موردی که علیه حکومت به اغتشاش و آسیب و کشتار دست بزند امام در مقابل آنها میایستد، اما در غیر این صورت برای آنها حق حیات و بهرهمندی از حکومت قائل است. کرامت اختیاری یا اکتسابی با دین و عقل به دست میآید، حتی ملائکه هم این اختیار را ندارند.
نماینده ولی فقیه در همدان با اشاره به اینکه نقش رسانهها در ایجاد کرامت اختیاری چیست، تصریح کرد: یکی از قسمهای خداوند قسم به قلم است، قلمی که در دست شما خبرنگاران است، چراکه آنچه مینویسید میتواند سرنوشت جامعه را تغییر دهد و یا در کریم شدن جامعه مؤثر باشد.
شعبانی با اشاره به روایتی از امام علی(ع) اظهار کرد: سه چیز نشانه کرامت در جامعه است که رسانه باید در توسعه این سه اصل تلاش کند؛ داشتن اخلاق نیکو، خشم و غضب خود را کنترل کردن و از خطای دیگران گذشتن؛ در این روایت تمام موارد در ارتباط با دیگران معنی پیدا میکند و هر سه مورد مقوله اجتماعی است و در اصل این حدیث امام علی(ع) بیانگر کرامت در عرصه اجتماع است. اگر رسانهای توانست خشم عمومی را کنترل کند به این رسالت خود عمل کرده است؛ این رسالت فقط در حکومت اسلامی حائز اهمیت نیست بلکه حتی در یک حکومت غیر اسلامی رسالت ما باید این باشد. همچنین این موضوع یک مسئله سیاسی نیست بلکه این نکات در عرصه اجتماع مطرح میشود.
وی با طرح این سؤال که رسانه چگونه میتواند به خوشاخلاقی کمک کند، بیان کرد: نباید با عصبانیت در مقابل کسی که اشتباهی داشته در جامعه برخورد کنیم، امیدآفرینی در جامعه یک موضوع سیاسی نیست بلکه یک لازمه اجتماعی است، از رویدادهای مثبت و خوب هم باید سخن گفت و در رسانه به آن پرداخت، بهطور نمونه از ظرفیت خوب گروههای جهادی، بسیج سازندگی و فعالان مردمی مؤسسات خیریه که در حاشیههای شهر در حال تلاش هستند و در عرصههای مختلف کار میکنند و در استان ما نیز فعال هستند، استفاده شود.
انتهای پیام
