عملیاتی که با استخاره قرآن نامگذاری شد + فیلم
عملیات فتحالمبین یکی از عملیاتهای نظامی رزمندگان ایران، در مقابل نیروهای بعثی عراق بود که در دوم فروردین ۱۳۶۱ پس از ۹ روز نبرد سنگین و با پیروزی قاطع نیروهای ایرانی و عقبنشینی ارتش عراق از سرزمینهای اشغالشده، به پایان رسید.
در دوم فروردین سال ۶۱ عملیاتی در تاریخ دوران دفاع مقدس آغاز شد که به آزادسازی ۲۵۰۰ كیلومتر مربع از خاک جمهوری اسلامی (شامل دهها بخش و روستا، سایت ۴ و ۵ رادار، جاده مهم دزفول ـ دهلران و…) منجر شد و در پی آن نیروهای خودی به مرز در منطقه غرب شوش و دزفول نزدیک شدند و شهرهای دزفول، اندیمشک و شوش و مراكز مهمی همچون پایگاه هوایی دزفول از تیررس توپخانه دشمن خارج شدند. نام این عملیات «فتحالمبین» است. انهدام بیش از چهار لشكر، ۳۶۱ دستگاه تانک و نفربر، ۱۸ فروند هواپیما، ۳۰۰ دستگاه خودرو، ۵۰ قبضه توپ و ۳۰ دستگاه مهندسی ارتش عراق، به غنیمت درآمدن ۳۲۰ دستگاه تانک و نفربر، ۵۰۰ دستگاه خودرو، ۱۶۵ قبضه توپ، ۵۰ دستگاه مهندسی و مقادیر زیادی سلاح و تجهیزات انفرادی و همچنین به اسارت درآمدن بیش ۱۵ هزار تن از نیروهای دشمن و كشته و مجروح شدن حدود چهار هزار تن از نیروهای دشمن از دیگر نتایج این عملیات بود.
منطقه عمومی فتحالمبین شامل بخشهایی از خوزستان، ایلام و همچنین استان میسان (به مرکزیت العماره) کشور عراق بود. این عملیات در ساعت ۰۰:۳۰ بامداد دوم فروردین سال ۱۳۶۱ با رمز «یازهرا(س)» آغاز شد و قرارگاه مركزی كربلا با فرماندهی مشترک نیروی زمینی ارتش و سپاه پاسداران، هدایت كلی عملیات را بر عهده داشت كه چهار قرارگاه فرعی تحت امر آن بود. در مجموع حدود ۱۰۰ گردان از سپاه و ۳۵ گردان از ارتش در عملیات شركت كردند. همچنین، واحدهایی از توپخانه، هوانیروز و نیروی هوایی ارتش، مهندسی جهاد سازندگی و مهندسی سپاه و ارتش، پشتیبانی عملیات را بر عهده داشتند.
عملیات فتحالمبین با توجه به تکثر و تنوع نیروهای شرکتکننده در نوع خود، بسیار کمتلفات و با هماهنگی بینظیری در مدت هشت روز به انجام رسید و رزمندگان ایرانی موفق شدند ضربات مهلکی را بر پیکر ارتش بعثی عراق وارد کرده و او را وادار به عقبنشینی کنند. در پی این شکست، دشمن متجاوز مجبور شد بخشهای مهم و عمدهای از مناطق و سرزمینهای اشغالی را ترک کرده و تا نزدیکی مرزهای بینالمللی عقبنشینی کند.
استعداد بالای نیروهای شرکتکننده در این عملیات، طرح عملیاتی نیروهای ایران، رعایت اصل غافلگیری از سوی نیروهای ایران، تصرف مواضع توپخانه و از کار افتادن سیستم پشتیبانی آتش ارتش عراق، مداومت عملیات و وارد آوردن ضربات پیدرپی به دشمن، عملیات شبانه و محاصره کردن یگانهای عراقی و اشراف کامل اطلاعاتی در مورد زمین و دشمن از مهمترین دلایل و عوامل پیروزی رزمندگان در این عملیات بود.
