در ماه پربرکت شعبان و با توجه به ضرورت آشنایی عمیقتر با جایگاه رفیع امامت و ولایت، حجتالاسلام حسین درودی، پژوهشگر تعلیم و تربیت و کارشناس ستاد همکاریهای حوزه و آموزش و پرورش، طی یادداشتی که در اختیار ایکنای قم قرار داده با بهرهگیری از آیات قرآن، روایات معصومین(ع) و نیز اشعار حکیمانه حافظ شیرازی، درخصوص امام عصر(عج) نوشت: با توجه به برگزاری جشنهای مهدوی و پاسخهای تبیینی به سوالات و شبهات علمی پیرامون میلاد ابر مرد مهربانی حضرت مهدی صاحب الزمان(عج) و همچنین این نکته کلامی که ظهور منجی بدون تقاضای حقیقی از سوی بشر یک اجبار و عدم اختیار را تداعی میکند نباید مغفول و مستور بماند، زیرا پیمودن جاده تکامل و همچنین تحمل هزینه های آن متوقف بر نور باطن آدمی حاصل از انتظار فرج و نیز انگیزه درونی از انسان را لازم دارد.
این مهم بسیار قابل توجه و تفکر است که اضطراب و استرسهای دل پر درد در عصر رسانه از روح و روان آدمی به جسمش سرازیر میگردد که تنها دارو و درمان پاسخگوی آن آموزش استقبال از انتظار فرج امام زمان(ج) با افکار و اعمال متناسب تمنای ملاقات با ایشان است.
ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی
دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآییم
با توجه به آیات وحی یکی از وظایف پیامبران و جانشینان راستین آنان شاهد و ناظر بودن بر امت خودشان بوده است تا دو حجت بر آنان تمام شده باشد حجت اول: تشویق و بشارت بیکران به حفظ امانت الهی توسط آنها و همچنین حجت ثانی: هشدار بیدار باش بر عهد شکنان و مجازات قطعی آنان؛ این دوگانه بشارت و انذار عامل ایجاد نور باطنی و به تبع آن حرکت درونی در انسان میگردد.
همچنانکه بر هیچ انسان محققی پوشیده و پنهان نیست که این دوگانه همگرا و همافزا از ارکان تربیت توحیدی بشر میباشد، چراکه انسان با بشارت بدون انذار و نیز با انذار بدون بشارت به پرتگاه یأس و ناامیدی سقوط میکند که از خواستههای بنیادین ابلیس و شیاطین بوده است.
از همینرو خداوند حکیم راه سقوط بشر را با اعزام نمانیدگان برگزیده خود مسدود کرده است مگر آنکه انسان با جهل خویش بخواهد آن مسیر را برخودش راه و سبیل قرار بدهد و برده شیطان گردد.
«يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا؛ ای پیامبر به راستی ما تو را شاهد [بر امت] و مژده رسان و بیم دهنده فرستادیم.»(45 احزاب)
کلید واژه (شَاهِداً)، یعنی حجت از سوی حق تعالی بر انسان در فلسفه و چرایی خلقت انسان تام و تمام است.
وجود مبارک پیغمبر(ص) با اوصاف و اخلاق زیبای فطرت پسندش، و نیز ارائه برنامههای سازنده مکتوب در قرآن با افعال و اقوالش، گواه بر حقانیت مکتب آسمانی اسلام میباشد تا گواه بر احوال و اعمال امت اسلام پسند باشند.
همانگونه که هر پیغمبری لازم است شاهد و گواه بر امت خویش باشد و همچنین جملگی پیغمبران چنین گواهی و شهادتی را در روز قیامت اداء خواهند فرمود و لازم است بر این مهم توجه داشت که اگر در صحنه با عمل خود حاضر و ناظر نباشند از نظر احکام اسلام شهادت آنان حجت نمیتواند باشد.
کلمه (مُبَشِّراً)، مژده دهنده مؤمنان به بهشت و سعادت بیپایان و واژه «نَذِیراً»، بیم دهنده کافران به دوزخ و عذاب بینهایت را در بر دارد؛ اگرچه از این مهم نباید غفلت کرد که ظرفیت دنیا قدرت شهادت دادن بر باطن اعمال و افعال انسان را ندارد و بدین منظور است که حمل شهادت در دنيا است و لکن اداء شهادت جايش در آخرت است.
دیدگاه مرحوم علامه طباطبایی پیرامون بشارت و انذار: مبشر بودن آن جناب به اين بود كه افراد با ايمان و با تقوى را به قرب خدا و ثواب جزيل او بشارت مىداد. نذير بودنش نیز بدين جهت بود كه كفار و اعراض كنندگان را به عذاب دردناک خدا انذار و تخويف مىكرد.(المیزان)
در حال حاضر با عدم حضور پیامبر اکرم(ص) این آیه شریفه و شهادت بر امت به پایان رسیده یا اینکه ضرورت دارد جانشینی از سوی خداوند مهربان این دوگانه بشارت و انذار را ادامه دهنده باشند؛ از دیدگاه لسان الغیب این رسالت الهی توسط مردی که از قدسیان است مانند خورشید در پس ابرها در حال استمرار است.
در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود از گوشهای برون آی ای کوکب هدایت
سوالی که پیش میآید این است که آیا شاهد در آیه شریفه در قید حیات هستند؟ از منظر حافظ آقا امام زمان ارواحنافداه در زیست پرده نشینی و در پشت نقاب حکمت الهی شاهد و ناظر بر خلق خداوند حکیم است و با حیات خود آسمان و زمین و اهالی آن را زندگی بخش هستند.
ای شاهد قدسی که کشد بند نقابت؟ وی مرغ بهشتی که دهد دانه و آبت؟
خواجه شمس الدین بر این باورند که کسی نمیتواند زمان و وقت برای حضرتش بیان کند چراکه سوال استفهامی میکند که کیست که در مقام آن نور نجات بخش که قادر باشد به اقدام برای رونمایی و پرده برداری از آن جناب و آن کسی نیست جز خداوند رئوف.
مطلب دیگری که ذهنها را درگیر میکند این است آیا یک انسان با غذاهای مادی می تواند عمر طولانی داشته باشد؟حافظ با توجه اینکه آیات قرآن را عاشقان در قلب خود جای داده در پیرامون این سوال جواب ایشان آن است همچنانکه برای بندگان خاص حق تعالی طعام بهشتی در این دنیا حاضر می گردد حضرت مهدی(عج) نیز از طعام بهشتی بهرمند است، از همین رو عمر طولانی حضرتش تعجب آور نمی تواند باشد.
فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۖ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۖ قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّىٰ لَكِ هَٰذَا ۖ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ۖ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
پس پرودگارش او را به صورت نیکویی پذیرفت، و به طرز نیکویی نشو و نما داد، و زکریا را کفیلِ [رشد و تربیت معنوی] او قرار داد. هر زمان که زکریا در محراب [عبادت] بر او وارد می شد، رزق ویژه ای نزدش می یافت. [روزی در کمال شگفتی] گفت: ای مریم! این رزق ویژه برای تو از کجاست؟! گفت: از سوی خداست، یقیناً خدا هر کس را بخواهد، رزق بی حساب می دهد.(37 آل عمران)
خواجه با هموار کردن زحمات پیرامون راه مقصود و شناخت راهبر آن طریق و مسیر تشریعی به جایگاهی رسیده است که فقط شاهد قدسی با طعام بهشتی که مانند ستارگان آسمان بر اهل زمین هدایت دارند قادر است ایشان را از تاریک خانه تخیل و توهم نجات بخش باشد؛ از همین رو مشتاقان به رهایی از تاریکی های در جعبه خیال و سبد توهم در زندگی بشر را راهنما می باشند.
در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود از گوشهای برون آی ای کوکب هدایت
جناب خواجه تنها راه رهایی از طوفانهای تخریبگر دلهای آدمیان در این عصر حریمشکنی و نقض آزادی و به سرقت رفته در فضای مجازی مدرنیته جهان امروز را مسیر و مسیل همنشینی با انسان کامل را دارو و درمان دانستهاند؛ زیرا خداوند هستی توسط فطر آدمی و نمایندگان خاص خود پیام داده که ای انسان تو در قلب خودت میتوانی یک بینهایت را میهمان کنی و آن آفریدگار تو است که با غیر او هرگز مادیات و شهوات آرامش بخش نخواهند بود و بدین دلیل بشر مادی لحظه به لحظه با بهانههای متعدد و متنوع از درون خود شکایتها دارد و پاسخگو ایشان از جانب خداوند مهربان امام زمان(عج) است که با آدرس حقیقی و مقام شهادت دل آرام بشر میگردد.
ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی
آیا امکان دارد یک موجود مادی و محدود خالق نامحدود و مجرد را میهمان کند؟ بله با عبور از وساوس یا همان توصیههای زینت گردیده توسط دشمن قسم خورده و همچنین نفس امر کننده به زشتیها و پلشتیها انسان از فرشتگان برتر و وسیعتر میگردد.
انتهای پیام