به گزارش خبرنگار ایکنا از اصفهان، برای شرکت در راهپیمایی ۲۲ بهمن، از کوچههای خیابان احمدآباد به طرف میدان امام(ره) حرکت کردیم. مسیر شلوغتر از سالهای پیش به نظر میرسید. پیداکردن جای پارک برای ماشینها غنیمت بود.
تا چشم کار میکرد، پرچم ایران به چشم میخورد. کوچک و بزرگ، هر یک پرچمی به دست یا به دوش گرفته بود و فریاد «الله اکبر» سر میداد. کالسکههای حامل نوزادان و کودکان خردسال نیز در حرکت بودند. با دیدن آنها به یاد جمله خمینی کبیر(ره) افتادم که گفته بود: «سربازان من در گهوارهاند.»
جمعیت از حوالی خیابان حافظ بهکندی جلو میرفت. پرچم ۵۰ متری ایران، از چهارراه شکرکن بر دستان مردم جانبرکف و وطنپرست، پیچوتاب میخورد؛ دستان یادگاران و موسپیدانی که انقلاب ۵۷ را رقم زدند و دستان جوانان تازهنفس و کودکانی که آینده این انقلاباند. گروههای سرود دختران و پسران در سراسر مسیر، هر کدام در جایگاهی مستقر شده بودند و اشعار حماسی را همخوانی میکردند.
چهلوهفتمین جشن تولد انقلاب اسلامی، امسال با مهمانان بیشتری همراه بود؛ همانها که آمده بودند تا به فرموده رهبر معظم انقلاب، دشمن را با حضورشان در راهپیمایی ۲۲ بهمن مأیوس کنند.
بالاخره همقدم با جمعیت، به میدان پا گذاشتیم. نیروهای بسیج، نوپو و پلیس، میزبانی امنیتی این مراسم باشکوه را برعهده داشتند. رجزخوانی سیدرضا نریمانی نیز در گوشهگوشه میدان تاریخی امام(ره) طنینانداز شده بود.
واپسین روزهای بهمنماه و آخرین روز از دهه شکوهمند فجر در حالی سپری میشود که یکپارچگی ملت همیشه در صحنه ایران و بهویژه اصفهان، قابی از همدلی و اقتدار نظام اسلامی را به نمایش میگذارد. اقامه نماز ظهر و عصر، پایانبخش این جشن باشکوه بود.
تولد چهلوهفتم انقلاب اسلامی، این بار پیام مهمتری به سراسر ایران و جهان مخابره میکند و لرزه بر اندام یاوهگویان و متعرضان به این خاک مقدس میاندازد؛ پیامی که از مشتهای گرهکرده و همنوایی عاشقان وطن برآمده است؛ همانها که یکصدا میگویند: «جانم فدای ایران.»
انتهای پیام