4 قانون طلایی برای خروج امن از ساختمان آسیبدیده
پس از فروکش کردن موجِ اولیه انفجار، اگر ساختمان آسیب دیده، از آسانسور استفاده نکنید، کیف بقا را بردارید، به دیوارهای اصلی بچسبید و از پلهها پایین بروید و در نقطه تجمع امن جمع شوید.
به گزارش ایکنا، اصولی اساسی برای مواجهه با بحرانها از جمله در جنگها و به ویژه در حملات هوایی وجود دارد که آموختن آنها موجب نجات جان خود و عزیزانمان میشود.
جمعیت هلالاحمر این اصول را برای آموزش عمومی ارائه کرده است که خبرگزاری ایکنا با هدف ارتقای توانمندی مردم در مواجهه با حملات هوایی باز نشر میکند.
قانونِ طلاییِ حرکت ندادن؛ مراقبِ ستونِ فقرات باشید
در لحظات پر از اضطرابِ پس از انفجار، تمایل غریزی ما «بیرون کشیدن سریع مصدوم» است؛ اما به یاد داشته باشید: اگر مصدوم در خطر فوری (مثل آتشسوزی یا ریزش حتمی سقف) نیست، هرگز او را جابهجا نکنید. انفجارها، ضربات موجی یا برخورد اشیاء میتواند باعث شکستگیهای پنهان در مهرههای گردن و کمر شود که با یک حرکتِ اشتباه، منجر به قطع نخاع خواهدشد.
در این شرایط فرض را بر «آسیب گردنی» بگذارید: همیشه تصور کنید فرد دچار آسیب ستون فقرات شده است، مگر اینکه خلاف آن ثابت شود. اگر مصدوم بیهوش است یا از درد در ناحیه پشت و گردن شکایت دارد، یا دست و پایش حس ندارد، او را به هیچ وجه تکان ندهید.
تثبیتِ سر و گردن: اگر مجبورید بالای سر مصدوم بمانید، دو طرف سر او را با دستان خود یا با قرار دادن کیف، لباسهای مچاله شده یا سنگریزه در دو طرف گردن ثابت کنید تا سر او به چپ و راست نچرخد. گردن باید در راستای بدن باقی بماند.
روشِ «تنه درختی» (Log Roll): اگر به دلیل خطر انفجار یا آتش، مجبور به جابهجایی هستید، هرگز دست یا پای فرد را نکشید. باید با کمک حداقل سه نفر، بدن فرد را مانند یک قطعه چوبِ صاف و یکپارچه، بدونِ خم شدن کمر یا چرخیدن گردن، به پهلو برگردانده و روی یک سطح صاف (مثل لنگه در یا تخته) قرار دهید.
کلاه ایمنی را در نیاورید: اگر مصدوم موتورسوار است یا کلاه ایمنی دارد، به هیچ عنوان سعی نکنید کلاه را از سرش در بیاورید؛ این کار فشار شدیدی به مهرههای گردن وارد میکند. اجازه دهید این کار توسط تکنسینهای اورژانس انجام شود.
نکته حیاتی: در کمک به دیگران، گاهی «هیچ کاری نکردن» (و فقط ثابت نگه داشتن مصدوم) بزرگترین کمکی است که میتوانید برای حفظ آینده و سلامت آن فرد انجام دهید.
اقدام لازم برای کمک به فرد زیر آوار مانده
در امداد به فرد زیر آوار، «هرگز قهرمانبازیِ نسنجیده انجام ندهید»؛ جابهجا کردن یک قطعه بتن یا تیرآهنِ کلیدی میتواند باعث ریزش کلِ آوار بر سر فرد گرفتار و خودِ شما شود. فقط آوارهای سبک، خردهشیشهها و اشیائی که فشار ساختاری ندارند را کنار بزنید.
اگر بخشی از بدن فرد نمایان است، هرگز او را با زور نکشید؛ چراکه ممکن است دچار «سندرم کراش» (آسیب ناشی از فشار ممتد) شده باشد و حرکت ناگهانی باعث ایست قلبی او شود.
اگر دود یا بوی گاز حس میکنید، از ایجاد هرگونه جرقه خودداری کرده و با پارچهای خیس، راه تنفس فرد را (اگر دسترسی دارید) بپوشانید تا غبارِ حفاری او را خفه نکند.
مسیر را برای ورود سگهای زندهیاب و تجهیزات سنگین امدادی باز نگه دارید و تمام دیدهها و شنیدههای خود را به فرمانده تیم امداد گزارش دهید. یادتان باشد: «یک امدادگرِ صبور، بسیار مفیدتر از یک نجاتدهندهی عجول است». نجاتِ جان، یک شطرنجِ دقیق با آوار است، نه یک مسابقه سرعت.
کوله پشتیِ بقا: ۷۲ ساعت اول را مدیریت کنید
در بحرانهای بزرگ، ۷۲ ساعت اول زمان طلایی است که شاید نیروهای امدادی هنوز به شما نرسیده باشند. در این شرایط داشتن کولهپشتی بقا بسیار مهم است.
محتویات ضروری کیف بقا به شرح زیر است:
1.آب و خوراک (بدون نیاز به پخت): - آب: حداقل ۹ لیتر برای ۳ روز (۳ لیتر در روز برای آشامیدن و بهداشت ضروری). - غذا: کنسروهای آسانبازشو، بیسکویتهای پرکالری، خرما، خشکبار و شکلات تلخ (غذاهایی که تشنهکننده نباشند).
۲. بهداشت و سلامت: جعبه کمکهای اولیه: چسب زخم، گاز استریل، مواد ضدعفونیکننده و داروهای شخصی (اگر بیماری خاصی دارید). لوازم بهداشتی: دستمال مرطوب، صابون کوچک، ماسک (برای جلوگیری از غبار آوار) و نوار بهداشتی.
3. ابزار و ارتباطات: نور و صدا: چراغقوه با باتری اضافه و یک سوت (برای علامت دادن در صورت محبوس شدن). رادیو جیبی: برای پیگیری اخبار (چون دکلهای موبایل ممکن است از کار بیفتند). پاوربانک: کاملاً شارژ شده و کابلهای مربوطه. چاقوی چندکاره، فندک یا کبریت ضدآب.
۴. مدارک و پول نقد: کپی شناسنامه و کارت ملی، اسناد مهم (در یک کیسه زیپکیپ ضدآب) و مقداری پول نقد در قطعات کوچک (چون دستگاههای عابربانک در قطعی برق کار نمیکنند).
5. پوشاک و گرمایش: - یک دست لباس زیر اضافه، جوراب ضخیم، کلاه و یک پتوی نجات (Emergency Blanket) که بسیار کمحجم اما بسیار گرم است. نکته حیاتی: این کیف باید در جایی نزدیک به درب خروجی یا محل پناه گرفتن شما باشد. هر شش ماه یکبار تاریخ انقضای خوراکیها و باتریها را چک کنید. کیف بقا، بیمهنامه زندگی شما در قلب حادثه است.
استراتژی خروج؛ فرارِ هوشمندانه از تله ساختمان
پس از فروکش کردن موجِ اولیه انفجار، اگر ساختمان آسیب دیده یا خطر حریق وجود دارد، باید بلافاصله اقدام به تخلیه کنید. اما به یاد داشته باشید: سرعت بدونِ دقت، دشمنِ جان شماست.
برای یک خروج امن، این چهار قانون طلایی را اجرا کنید:
۱. خداحافظی با آسانسور: تحت هیچ شرایطی، حتی اگر برق وصل است، از آسانسور استفاده نکنید. قطع ناگهانی برق یا کج شدن ریلهای آسانسور در اثر لرزش، شما را در یک قفس فلزی حبس خواهد کرد که دسترسی امدادگران به آن بسیار دشوار است. فقط از راه پله استفاده کنید.
۲. نقطه تجمع امن (Safe Meeting Point): از قبل با خانواده توافق کنید که در صورت جدا شدن از هم، در کدام نقطه مشخص (مثلاً نانوایی سر کوچه یا پارک محلی) همدیگر را ملاقات کنید. این کار مانع از بازگشتِ خطرناکِ شما به داخل ساختمان برای پیدا کردنِ اعضای خانواده میشود.
3. اولویتبندیِ «فقط کیف بقا»: در لحظه خروج، به دنبال طلا، لپتاپ یا لباسهای اضافه نگردید. فقط کیف بقا را که قبلاً آماده کردهاید بردارید. هر ثانیه توقف برای جمعآوری وسایل، شانس خروجِ امن را کاهش میدهد.
۴. عبور از راهپلههای آسیبدیده: هنگام پایین آمدن، تا حد امکان به دیوارهای اصلی بچسبید و از نردهها فاصله بگیرید (چون نردهها اولین بخشی هستند که جدا میشوند). اگر دود غلیظ است، به صورت چهار دست و پا حرکت کنید؛ هوای سالمتر همیشه در نزدیکی کف زمین است. نکته حیاتی: قبل از خروج، اگر زمان دارید، شیر اصلی گاز و فیوز برق را قطع کنید تا از وقوع آتشسوزیهای ثانویه در کل ساختمان جلوگیری شود.
خروج موفق، یعنی تمام اعضای خانواده سالم در نقطه تجمع باشند.
انتهای پیام
