به گزارش ایکنا، اصولی اساسی برای مواجهه با بحرانها از جمله در جنگها و به ویژه در حملات هوایی وجود دارد که آموختن آنها موجب نجات جان خود و عزیزانمان میشود.
جمعیت هلالاحمر این اصول را برای آموزش عمومی ارائه کرده است که خبرگزاری ایکنا با هدف ارتقای توانمندی مردم در مواجهه با حملات هوایی باز نشر میکند.
هنگام حملات هوایی کجا پناه بگیریم تا از آسیبهای احتمالی در امان بمانیم؟ امنترین مکان در یک ساختمان، معمولا زیرزمین یا طبقات زیرین آن است، به خصوص اگر سقف و دیوارهای آن از بتن مسلح یا مصالح مستحکم ساخته شده باشد.
اتاقهای داخلی و بدون پنجره هم جزو مکانهای امن هستند پس پشت دیوارهای مستحکم و ستونهای بتنی قرار بگیرید.
اگر در فضای باز هستید و هیچ سرپناهی وجود ندارد، به سرعت در گودالها، شیارها یا پشت موانع طبیعی یا ساختمانی مستحکم (مانند دیوارهای بتنی بلند) پناه بگیرید.
از پناه گرفتن در خودروها، زیر درختان، کنار خطوط برق، نزدیک تاسیسات حیاتی (مانند پمپبنزین، مخازن سوخت) یا سازههای سبک و موقت (مانند سقفهای شیروانی، کپر) جدا خودداری کنید.
پناهگیری در پناهگاه و یا تخلیه اضطراری در منطقه
اگر در معرض گلولهباران، حملات هوایی، یا درگیریهای مسلحانه مستقیم قرار دارید و پناهگاهی مستحکم و فوری در دسترس است، پناهگرفتن در محل فعلی اولویت دارد.
اگر تهدیدات از نوع آلودگی شیمیایی، اشیاء مشکوک (مهمات عمل نکرده) و نزدیک به مناطق احتمالی آلوده با مهمات عمل نکرده باشد و مسیر امنی برای تخلیه شناسایی شده است، ترک محل و انتقال به مکانی امنتر ارجح است.
ساختمانهای آسیبدیده، دیوارهای سست یا شیشههای شکسته میتوانند به جای پناهگاه، خطرآفرین باشند.
اگر فرمانهای رسمی تخلیه از نهاد های مسئول صادر شده است، به آنها عمل کنید چون این دستورالعملها معمولا براساس ارزیابیهای جامع امنیتی و لجستیکی صادر میشوند.
براساس قوانین طلایی در کمکهای اولیه، فوریترین اقدامات را بدون فوت وقت و بدون تنش و سردرگمی انجام دهید.
در صورت توقف تنفس اقدامات احیای پایه را شروع کرده و سپس به سایر امور بپردازید.هرگونه خونریزی خارجی را کنترل کنید. هیچ مصدومی را جابجا نکنید مگر اینکه حفظ موقعیت موجود موجب خطر جانی یا آسیب بیشتر فرد شود.
چه زمانی احیا قلبی را برای افراد آسیب دیده شروع کنیم؟
برای فردی که تنفس طبیعی ندارد و به صدا زدن بلند و تحریک لمسی، پاسخ مناسب نمیدهد، باید احیا شروع شود.
درچه شرایطی مصدوم قابل احیا نیست یا انجام احیا بیفایده است؟
وقتی که ایمنی بیمار یا محیط برقرار نیست و ارائه خدمات به مصدوم باعث آسیب جدی به افراد میشود.
زمانی که نشانههای مرگ غیرقابل برگشت وجود دارد، مانند: قطع سر، خشک شدن بدن، جمود نعشی یا کبودی بدن فرد به علت فوت و متلاشی شدن تمام بدن مصدوم.
چگونه مصدوم را احیا کنیم؟
بررسی ایمنی صحنه بسیار مهم است. اگر ماندن در صحنه باعث آسیب جدی به شما میشود، سریعا محل حادثه را ترک کنید والا در کنار مصدوم زانو بزنید.
سطح هوشیاری مصدوم را طی 5 ثانیه چک کنید. سریع درخواست کمک کنید. پاشنه دست غالب خود را بر روی قفسه سینه بیمار در ناحیه خط طولی وسط جناغ در نیمه تحتانی جناغ قرار دهید و دست دیگر را بر روی دست غالب قفل کنید. آرنجها را در حالت صاف قرار دهید و در طول انجام فشردن قفسه سینه از خم شدن آرن جها خودداری کنید.
احیا را با فشردن قفسه سینه به تعداد 30 تا و سپس دادن 2 تنفس کمکی دهان به دهان شروع کنید و 5 چرخه پی در پی ادامه دهید که معادل زمان حدود 2 دقیقه خواهد بود و سپس مصدوم را ارزیابی کنید (تا 120 بار در دقیقه فشردن قفسه سینه را انجام دهید) و احیا را تا وقتی که پرسنل هلال احمر و اورژانس برسند، ادامه دهید.
احیاء فرد باردار
مادر باردار را به وضعیت طاق باز درآورده و با دست خود، شکم(رحم) مادر را به سمت چپ جابه جا کنید.اگر این روش قابل انجام نبود، بهتر است مصدوم را حدود بین 15 تا کمتر از 30 درجه به سمت چپ بچرخانید و فشردن قفسه سینه را آغاز کنید.
چگونه راه هوایی مصدوم را باز نگه داریم؟
اگر جسم خارجی در دهان مشاهده میشود، آن را خارج میکنیم. اگر به سر مصدوم آسیب وارد نشده باشد، سر را به عقب میبریم و چانه را بالا میکشیم.
انتهای پیام