سیدمیلاد اوصیا، پژوهشگر حوزه روانشناسی طی یادداشتی که در اختیار ایکنا قرار داده به تشریح راهکارهای ساده اما کاربردی که در شرایط جنگی موجب آرامش اعضای خانواده به ویژه کودکان میشود، پرداخته است؛ در ادامه این یادداشت را با هم میخوانیم.
این روزها شرایط سختی را پشت سر میگذاریم. بمبارانها و تنشهای موجود، آرامش روانی همه ما را تحت تأثیر قرار داده است. در شرایطی که در خانه هستیم و برنامههای روزانه ما تغییر کرده، مدیریت این شرایط سختتر هم میشود. امروز راهکارهایی عملی برای حفظ آرامش در خانواده را همراه شما مخاطبان ایکنا مرور کنیم.
پذیرش اینکه ترس احساسی طبیعی است؛ اولین نکته این است که بدانید ترسیدن در این شرایط کاملاً طبیعی است. نه تنها شما، بلکه همه انسانها در مواجهه با خطر، دچار ترس میشوند. پس خودتان را سرزنش نکنید.
برای ایجاد امنیت روانی داخل خانه، یک نقطه از خانه را به عنوان «پناهگاه امن» انتخاب کنید. این مکان حتی میتواند زیر میز ناهارخوری یا گوشهای از سالن یا حتی راهروهای بدون پنجره باشد. شاید این مکان صد درصد منطبق با استانداردها نباشد ولی صرف پیدا کردن چنین جایی و نامیدن آن به اسم «پناهگاه خانگی» حس امنیت میآورد و حس اضطراب به خصوص برای کودکان را کاهش دهد.
در این شرایط شلوغ، هر فردی نیاز به فضای شخصی دارد. اگر ممکن است، هر کس گوشهای از خانه را برای خود در نظر گیرد.
توجه داشته باشید در این شرایط وظیفه اعضای خانواده این است که تنش را در بقیه کمتر کنند. بنابراین در این اوضاع بسیاری از کارها و مقررات قبل همچون ساعت خواب، ساعت وعدههای غذایی و ... میتواند قابل تغییر باشند.
از پیگیری شبانه روزی اخبار و بلند اعلام کردن آنها در جمع خانواده بپرهیزید. حتی المقدور، فقط پیروزی و موفقیتهای جبهه خودی را انعکاس دهید. برای کودکان به هیچ وجه از جزییات اخبار، مطلبی را بازگو نکنید.
طبیعتا بخاطر شرایط جنگی، امکان گشتوگذار برای خانواده و انجام برنامههای تفریحی همچون گذشته فراهم نیست. اما با برنامهریزی هدفمند میتوان در عین حفظ نکات ایمنی، برخی از آنها را انجام داد.
مثلا به جای مراجعه و یکبار خرید کالاهای لازم، خرید خود را به چند مرحله در طی روز تقسیم کنید. همین دقایق کوتاه بیرون از منزل میتواند سطح اضطراب را پایین آورد و موجب خُلق بهتر شود.
با اقوام و دوستان تماس بگیرید و از حالشان باخبر شوید. کمک به دیگران، آرامش خود ما را هم افزایش میدهد. دقت کنید که ارسال پیام و متن هرگز جای تماس تلفنی را نمیگیرد. گفتوگوی تلفنی و زنده، اثر بیشتری به نسبت فضای مجازی دارد.
در کنار این کار، میتوانید در گروههای مجازی که برای همدلی و کمک تشکیل شدهاند عضو شوید و با دیگران در ارتباط باشید.
تا جای ممکن فعالیتهای جسمی انجام دهید. حتی چند دقیقه فعالیت بدنی، استرس را کاهش میدهد و باعث خواب آرامتر میشود.
اگر احساس میکنید استرس و اضطراب شما یا یکی از اعضای خانواده بیش از حد است و سبب توقف کامل زندگی روزمره شده، حتما با یک روانشناس یا مشاور تماس بگیرید. بسیاری از مراکز مشاوره، خدمات تلفنی مانند خط 123، 1480 و ۴۰۳۰ در این شرایط رایگان خدمات ارائه میدهند.
برای ایران عزیز و شما هموطنان، آرامش و سلامتی آرزومندم.
انتهای پیام