معلمی که قربانی جنایات آمریکاییصهیونی در تبریز شد
روایت از روزی است که تبریز، همچون همیشه، پر از رفتوآمد و زندگی بود، اما ناگهان صدایی سنگین، جریان روزمره مردم را دگرگون کرد؛ انفجاری سهمگین در یک مرکز نظامی حاشیه اتوبان شهید کسایی تبریز رخ داد؛ انفجاری که نشانهای از همان سایههای سنگین جنگ بود که گاه بیخبر بر زندگی عادی مردم فرود میآید و جادهای که سالها شاهد عبور و مرور خانوادهها و رهگذران بود، در یک لحظه به صحنهای از دود و شعله بدل شد.
به گزارش ایکنا از آذربایجانشرقی روایت از روزی است که تبریز، همچون همیشه، پر از رفتوآمد و زندگی بود، اما ناگهان صدایی سنگین، جریان روزمره مردم را دگرگون کرد؛ پنجشنبه ۱۴ اسفندماه، انفجاری سهمگین در یک مرکز نظامی حاشیه اتوبان شهید کسایی تبریز رخ داد؛ انفجاری که نشانهای از همان سایههای سنگین جنگ بود که گاه بیخبر بر زندگی عادی مردم فرود میآید و جادهای که سالها شاهد عبور و مرور خانوادهها و رهگذران بود، در یک لحظه به صحنهای از دود و شعله بدل شد.
در میان رهگذران آن روز، زنی حضور داشت که عمرش را وقف تعلیم و تربیت کرده بود؛ ندا امینیآذر، معلم پرتلاش و متعهد بستانآباد. او در حال عبور از اتوبان شهید کسایی بود که موج انفجار او را گرفتار کرد.
پیکر زخمیاش به سرعت به مراکز درمانی منتقل شد، اما جراحات سنگین و دردهای جانکاه، فراتر از توان جسم او بود. روزها با صبر و رنج گذشت، و سرانجام بامداد پنجشنبه ۲۱ اسفندماه، این آموزگار دلسوز، پس از تحمل سختیهای فراوان، به دیدار حق شتافت و به فیض شهادت نائل آمد.
این معلم سالها در مدرسه حاتم لویی، با عشق و مسئولیتپذیری، کودکان این سرزمین را به نور دانش و انسانیت رهنمون میکرد و او نه تنها آموزگار درس، بلکه آموزگار زندگی بود؛ معلمی که هر دانشآموزش خاطرهای از مهربانی و دلسوزی او در دل دارد؛ همکارانش او را زنی میشناختند که هیچگاه از تلاش برای آینده روشن فرزندان وطن دست نمیکشید، و حتی در سختترین شرایط، امید و انگیزه را به کلاس درس میآورد.
شهادت ندا امینیآذر، تنها فقدان یک معلم نبود؛ بلکه زخمی عمیق بر پیکره جامعه فرهنگیان و مردم آذربایجان شرقی بود. این ضایعه، بار دیگر یادآور آن حقیقت تلخ شد که مدعیان حقوق بشر که عامل بسیاری از جنگها و خونریزیها هستند، بیهشدار زندگی عادی مردم را نیز مورد هجمه قرار میدهند؛ اما خون این مردم، همچون چراغی در حافظه این سرزمین خواهد ماند؛ چراغی که راه آینده را روشن میکند و یادآور میشود که معلمان، حتی در لحظه شهادت، همچنان آموزگار ایثار و مقاومتاند.
امروز، نام ندا امینیآذر در کنار نام دیگر شهیدان این خاک، جاودانه شد؛ او معلمی بود که با قلم و عشق زیست و با خون و شهادت، درس بزرگ انسانیت و پایداری را به تاریخ سپرد.
یاد او نه تنها در دل دانشآموزان و همکارانش، بلکه در حافظه جمعی مردم این دیار باقی خواهد ماند و بی تردید این خونهای پاک، سندی روشن از تجاوز آمریکایی صهیونیستی در تبریز است؛ سندی که هیچگاه از خاطر مردم نخواهد رفت.
انتهای پیام
