
به قلم زهرا فیضی؛ پژوهشگر جهاددانشگاهی و مدرس دانشگاه
یکی از دلایل برگزاری برنامههای بین المللی نظیر المپیک، مسابقات جهانی و حتی برنامههای فرهنگی مشترک و یا شرکت در مانورهای نظامی ایجاد فضای اتحاد و دوستی در میان ملل و برقراری صلح جهانی است.
به نظر میرسد کسانی که در این برنامهها شرکت میکنند، از سوی میزبانان و جامعه جهانی مورد حمایت بوده و هیچ کسی حق رساندن آسیب به آنان چه جسمی و چه روانی را ندارد.
اما در طی روزهای اخیر شاهد اتفاق متفاوتی از این وضعیت هستیم. مواردی که با وقوع پیوستن جنگ نقش پررنگ تری به خود گرفته است.
نمونه اول؛ حضور زنان فوتبالیست ایران در مسابقات استرالیا است. پس از اتمام این برنامه، هجمه تبلیغاتی و فشاری که از سوی میزبان بر این شرکت کنندگان وارد آمد تا پناهنده شوند، قابل توجه است. هر چند با تلاشهای این کشور باز هم تعداد بیشتری از بازیکنان خواهان بازگشت به ایران شدند.
نمونه دیگر آن، اعضای ناو دنا بودند که به کشور هند برای شرکت در برنامه بین المللی رفته بودند. هر چند در هند مشکلی برای آنان پیش نیامد لیکن در هنگام بازگشت مورد اصابت موشک از سوی آمریکایی ها قرار گرفته و ۸۰ نفر از کارکنان آنان به شهادت و تعدادی هم جاوید الاثر شدهاند.
نمونه سوم؛ سخنان ترامپ در خصوص شرکت اعضای تیم ملی فوتبال در مسابقات جام جهانی که به میزبانی آمریکا برگزار میشود و تهدید بازیکنان ایرانی است.
میتوان این وقایع را از جنبههای گوناگون حقوقی و اجتماعی مورد بحث و بررسی قرار داد. آنچه در نوشتار حاضر مورد توجه است جنبه اجتماعی آن میباشد.
در بینش اجتماعی هنگامی که از جامعه جهانی و صلح سخن گفته میشود، تلاش به گسترش احترام به یکدیگر و داشتن زندگی مسالمت آمیز بدون پایمال کردن حق یکدیگر است. آنچه که بنابر ادعای بسیاری، احترام به آزادی را نیز در پی دارد.
هر چند واژه آزادی و حدود آن نیاز به گفتگو و تامل دارد. اما اگر آزادی و زندگی مسالمت آمیز را حتی بر مبنای نگاه بنیانگذاران غربی آن مورد توجه قرار دهیم، متوجه میشویم آنچه در سه نمونه گفته شده، اتفاق افتاده خلاف استدلال این جوامع از آزادی است.
جلوه دو گانه عملکرد این کشورها با نظرات و قوانین بین المللی نشان میدهد. این قوانین و برنامهها و بهره گیری از آنها از سوی این کشورها تا زمان تامین منافع آنها قابل قبول است.
هر چند چنین برخوردی از آنان در طول تاریخ مواجهه ایران بارها دیده شده لیکن به زعم یکی از دوستان چنین برخوردی نشان دهنده عریانی بیاخلاقی، منفعت طلبی و رفتارهای غیرانسانی آنان است.
این موضوع باید توسط مردم ایران خصوصا کسانی که تصور مثبت به آنان دارند مورد توجه قرار گیرد. کافی است این گروه از ایرانیان فارغ از هر ارزش و جانبداری عملکردهای این کشورها را مورد تحلیل قرار دهند تا ببیند چهره واقعی این جوامع و حاکمان آن چگونه است.
انتهای پیام