«جهاد اکبر» و «جهاد اصغر»

حجت‌الاسلام والمسلمین احمدحسین شریفی، رئیس دانشگاه قم در یادداشتی که در اختیار ایکنا قرار داد، نوشت: «جهاد اصغر» (جهاد مبارزه با کافران و مشرکان و منافقان و جهاد جانفشانی در راه خدا) و «جهاد اکبر» (جهاد مبارزه با نفس اماره و جهاد مبارزه با هواها و تمایلات و تمنیات نفسانی) ملازم و همراه‌اند.

هیچ‌کدام به تنهایی کافی نیستند، اساساً هیچ‌کدام به تنهایی فی‌الواقع نمی‌توانند «جهاد فی سیبل الله» باشند جز «عابد شب» نمی‌تواند «شیر روز» باشد. همانطور که «شیران روز» نیز کسانی جز همان «عابدان شب» نیستند.

به تعبیر امام شهیدمان: «رزمندگان هم خردمندی و تدبیر داشتند، هم دلیری و شجاعت داشتند، فداکاری و عبادت هم داشتند. روز به معنای واقعی کلمه شیر غرنده میدان و شب به معنای واقعی کلمه زاهد و عابد و تضرع کننده و عبادت‌گر.» (۱۹ اسفندماه ۱۳۹۶) 

کسی می‌تواند در میدان نبرد، مقابل لشکریان طاغوت بایستد و جان خود را بر کف دست گیرد و از کیان اسلام دفاع کند، که ابتدا دل از دنیا و مافیها بریده باشد؛ خواسته‌های سِفلی و حیوانی خود را زیر پا گذاشته باشد؛ عواطف و احساسات خود را در مسیر رضایت خدای متعال جهت داده باشد یعنی در جهاد اکبر و جهاد با نفسِ اماره موفق شده باشد. 

و از طرفی، نشانه و نمود بیرونی موفقیت در جهاد با نفس و مجاهدت با نفس اماره این است که در جهاد با دشمنان دین نیز تردید و تعللی ندارد؛ به این باور یقینی رسیده است که جان و مال و آبروی او از آنِ خداست.

خدا رحمت کند علامه مصباح یزدی را که می‌فرمود: «مجاهد فى سبیل الله باید بسیارى از خواسته‌هاى خود را زیر پا بگذارد، به دنیا پشت کند و از زن و فرزند و علایق و اموال خود بگذرد تا به میدان جنگ با دشمن برود و زندگى و سلامتى خود را در معرض تهدید و نابودى قرار دهد. بدیهى است که این کار، متوقف بر جهادى بزرگ و کم نظیر با نفس خواهد بود.» (جنگ و جهاد در قرآن، ص۲۱)

و خدا رحمت کند شهید حاج قاسم سلیمانی را که چه حکیمانه می‌گفت: «تمام شهدای ما این مشخصه را داشتند: قبل از اینکه شهید شوند شهید بودند. نمی‌تواند کسی قبل از اینکه علم بیاموزند عالم شود. شرط عالم شدن، علم آموزی است؛ شرط شهید شدن، شهید بودن است.»

در این روزها همه شاهدیم که بزرگ‌ترین مدافعان انقلاب اسلامی، همان بسیجیان و ارتشیان و سپاهیانی هستند که زندگی خود را با خدا معامله کرده، جمجمه‌های خود را به خدا عاریه داده‌ و جز از خدای متعال از هیچ کس واهمه‌ای ندارند.

مدعیان دروغین ملی‌گرایی و دلدادگان به دنیا، همان افراد خوار و ذلیلی هستند که مثل موش در لانه‌های خود خزیده و حتی جرئت و جسارت موضع‌گیری مجازی علیه تجاوز آمریکایی صهیونی را هم ندارند.