منطق نصرت الهی در قرآن

حجت‌الاسلام والمسلمین احمدحسین شریفی، رئیس دانشگاه قم در یادداشتی که در اختیار ایکنا قرار داد، نوشت: «یک. نصرت و پیروزی در مواجهه با هر دشمنی، فقط و فقط از ناحیه خدا و به دست خدا است: این قاعده و قانون قطعی الهی در دو جای قرآن عیناً تکرار شده است که «وَ مَا النَّصْرُ إِلاَّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزيزِ الْحَكيم‌» (آل‌عمران، ۱۲۶ و انفال، ۱۰)

دو. اگر نصرت خدای متعال شامل فرد یا جامعه‌ای بشود، هیچ قدرتی نمی‌تواند بر آن غلبه کند؛ و در مقابل، اگر یاری و نصرت الهی نباشد، هر میزان که امکانات و جنگ‌افزارهای مادی هم در اختیار باشد، در برابر هیچ قدرتی نمی‌توان پیروز شود: «إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَكُمْ وَ إِنْ يَخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذي يَنْصُرُكُمْ مِنْ بَعْدِهِ»‌ (آل‌عمران، ۱۶۰)

سه. نصرت الهی مشروط به شرایطی است: اولاً، استقامت و پایداری دربرابر دشمنان دین: یعنی جامعه اسلامی در صورتی مشمول نصرت و عنایت الهی قرار می‌گیرد که دربرابر دشمنان اهل استقامت و مقاومت باشد: إِنَّ الَّذينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلاَّ تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتي‌ كُنْتُمْ تُوعَدُونَ‌ (فصلت، ۳۰)

إِنَّ الَّذينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُون؛‌ (احقاف،۱۳)

ثانیاً، هیچ اعتماد و اتکائی به حکومت‌ها و قدرت‌های ظالم و نامشروع و بلکه هیچ میل و تمایلی به آنها نباید داشت (قاعده منع رکون): وَ لا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِياءَ ثُمَّ لا تُنْصَرُون؛‌ (هود/ ۱۱۳)

ثالثاً، جهاد و مبارزه با دشمنان به هدف مبارزه با ظلم و ستم باشد: أُذِنَ لِلَّذينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلى‌ نَصْرِهِمْ لَقَدير؛ (سوره حج/ آیه۳۹) ذلِكَ وَ مَنْ عاقَبَ بِمِثْلِ ما عُوقِبَ بِهِ ثُمَّ بُغِيَ عَلَيْهِ لَيَنْصُرَنَّهُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُور؛ (سوره حج/ آیه ۶۰)

رابعاً، هدف از جهاد با کفار و مشرکان و منافقان، نصرت دین خدا و دفاع از ارزش‌های الهی و مبارزه با دین‌ستیزان باشد: وَ لَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزيز؛ (سوره حج/ آیه۴۰) يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَ يُثَبِّتْ أَقْدامَكُم‌؛ (سوره محمد/ آیه ۷)

وَ كانَ حَقًّا عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنين‌؛ (سوره روم/آیه ۴۷) إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهاد. (سوره غافر/ آیه ۵۱)