
به گزارش ایکنا، حسامالدین آشنا، سیاستمدار و استاد دانشگاه در کانال تلگرامی خود و در واکنش به سحنان سخیف رئیسجمهور آمریکا نوشت: به موزههای معتبر جهان مراجعه کنید تا دریابید که انسان ایرانی از 800000 سال پیش تاکنون در فلات ایران ریشه دارد. سرگذشت این سرزمین کهن، روایتی از صدها هزار سال سازگاری و نوآوری است که در دورههای گوناگون رقم خورده است.
دوران پارینهسنگی (دیرینهسنگی): روزگار شکارچیانِ کوچرو
این دوران که از حدود یک میلیون سال پیش آغاز و تا حدود ۱۲ هزار سال پیش ادامه یافت، طولانیترین بخش عصر سنگ است که به سه زیردوره تقسیم میشود.
▪️پارینهسنگی زیرین (قدیم)
▪️پارینهسنگی میانی
▪️پارینهسنگی زیرین (جدید)
دوران فراپارینهسنگی (میانسنگی): گذار به یکجانشینی
این دوره (حدود ۲۰ هزار تا ۱۲ هزار سال پیش) به عنوان پلی میان زندگی شکارگری و یکجانشینی شناخته میشود. با پایان یافتن آخرین عصر یخبندان، اقلیم گرمتر شد و منابع غذایی متنوعتر گردید.
فرهنگ موسوم به زرزی در این زمان در ایران رواج داشت و شواهدی از ریزتیغههای سنگی (که احتمالاً در داسهای چوبی به کار میرفتند) در آن دیده میشود که نشاندهنده بهرهبرداری بیشتر از گیاهان است.
دوران نوسنگی (عصر حجر جدید): انقلاب کشاورزی و یکجانشینی
حدود ۱۰ هزار سال پیش، انقلابی بنیادین در زندگی انسان در ایران رخ داد. انسانها به تدریج از شکار و گردآوری دست کشیدند و به کشت غلات و اهلیسازی دام روی آوردند.
این دگرگونی که انقلاب نوسنگی نام دارد، موجب یکجانشینی و شکلگیری نخستین روستاها شد. در ایران، جوامع روستایی اولیه در مناطق مختلفی مانند جلگه خوزستان (تپه علیکش)، دشت فارس (تل موشکی)، زاگرس مرکزی (تپه گنجدره)، و فلات مرکزی (تپههای سنگچخماق در دامغان) شکل گرفتند.
دوران مسسنگی: پایان عصر سنگ و طلوع فلزات
در حدود ۶۵۰۰ سال پیش، انسان آموخت که از سنگ مس، ابزار و اشیاء بسازد. به این ترتیب، عصر سنگ به پایان راه خود نزدیک شد و دوران مسسنگی (کالکولیتیک) آغاز گردید که تا حدود ۵۳۰۰ سال پیش ادامه داشت.
در این دوره، جوامع پیچیدهتر و شهرهای اولیه پدید آمدند. تپههای معروفی مانند سیلک (کاشان)، حصار (دامغان) و تپه قبرستان (قزوین) از مراکز مهم این دوران بودند.
عصر سنگ در ایران، دورانی پرفراز و نشیب از کوچ تا یکجانشینی و از شکار تا کشاورزی بود. این سرزمین که بهعنوان پل مهاجرت انسانهای اولیه از آفریقا به آسیا بود، شاهد ظهور و افول فرهنگهای گوناگون و بنیانگذاری تمدنهای بزرگ بعدی بوده است.
انتهای پیام