تقویت خودآگاهی ملی؛ دستاورد جنگ رمضان
عضو هيئت علمی دانشگاه اصفهان یکی از دستاوردهای جنگ رمضان را تقویت خودآگاهی ملی خواند و گفت: جنگ قربانیان خودش را تفکیک نمیکند و ما دریافتیم که مشکلات کشور را باید به دست خودمان حل کنیم و نباید به بیگانه، خصوصاً دشمنان امید داشته باشیم.
علی امیدی، عضو هيئت علمی گروه علوم سیاسی و روابط بینالملل دانشگاه اصفهان در گفتوگو با خبرنگار ایکنا از اصفهان، با بیان اینکه جنگ وضعیت نظامی و مدیریت سیاسی و اقتصادی را روشن میکند و ارزیابی آن در هر حوزه برعهده مقامات ذیصلاح است، اظهار کرد: امیدواریم دیگر جنگی درنگیرد، ولی با استفاده از تجارب به دست آمده، میتوان در جنگهای احتمالی آینده بیشترین ضربه را به دشمن وارد و بهترین حالت بازدارندگی را ایجاد کرد.
وی با اشاره به دستاوردهای جنگ رمضان گفت: نخستین دستاورد، اتکا به مردم است؛ مادامی که مردم در صحنه حاضر باشند، در پشتیبانی از حاکمیت علیه دشمن متحد شوند و در موقعیتها و مراسم مختلف، اتحاد و همبستگی ملی خود را به نمایش بگذارند، که تجمعات شبانه از مصاديق آن است، دشمنان و معاندان نمیتوانند طمع کنند و امنیت داخلی کشور بیشتر حفظ میشود. باید از این حرکت، ایثار و همبستگی مردم پاسداشت و قدردانی کنیم و آن را به تاریخ و دست فراموشی نسپاریم.
عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان گفت: دستاورد بعدی، مدیریت اقتصادی است که دولت بهخوبی از عهدهاش برآمد. مدیران آینده در موقعیتهای مشابه باید بتوانند از این تجارب استفاده کنند. مدیریت اقتصادی و اداری فوقالعاده بود و در تاریخ زبانزد خواهد شد.
وی ادامه داد: سومین دستاورد، ایثار و جانفشانی نیروهای هوافضای سپاه، پدافند ارتش و نیروی دریایی بود. پاسداری و جانفشانی این نیروها برای وطن جزو نمونههای بینظیر است که باید در کتب تاریخ نگاشته شود. این فرهنگ را باید بشناسیم و آن را تقویت و به نسلهای بعدی منتقل کنیم.
امیدی درباره تأثیر جنگ رمضان بر هویت جمعی و باورهای زیربنایی جامعه بیان کرد: جنگ رمضان این تلنگر را زد که قربانی جنگ و بحران، یک نفر یا افراد خاصی نیستند؛ قربانی آن کل جامعه است و جامعه به این خودآگاهی رسیده که نباید به دشمنان این فرصت را بدهد تا از طریق ابزارهایی چون جنگ و ویرانگری به اهدافشان برسند.
وی با اشاره به تقویت خودآگاهی ملی در جنگ تصریح کرد: به نظر من، این خودآگاهی ملی در اثنای جنگ تقویت شد که بمب، قربانی خودش را تفکیک نمیکند و تر و خشک را با هم میسوزاند. این نکته باعث شد که بخش زیادی از مردم به این نتیجه برسند که بهتر است مشکلات سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و... را با دستان خودمان حل و فصل کنیم و به بیگانه، خصوصاً دشمنان هیچ امیدی نمیتوان داشت.
تا پای جان برای ایران
این کارشناس حقوق بینالملل افزود: مردم ما در این زمان احساس کردند که مام میهن به خطر افتاده است. این جنگ تلنگری ایجاد کرد که اگر مردم هوشیار و در صحنه حاضر نباشند، تمامیت ارضی و استقلال خودشان را از دست میدهند. از همین رو، تا پای جان در صحنه حاضر شدند. نتیجه جنگ به هر حال وضعیت برابری را رقم زد.
وی در پاسخ به این سؤال که از جنبه آیندهپژوهی، تجربیات به دست آمده از جنگ رمضان، چه درسهایی برای مدیریت بحرانهای احتمالی در آینده دارد، گفت: پاسخ به این سؤال را میتوان از چند بعد بررسی کرد. یکی بعد رسانه است. باید توجه داشت که رسانههای ما حرفهای و جامعالاطراف نیستند و در نتیجه بخشی از مردم نمیتوانند به آنها اعتماد کنند. باید با استفاده از دیدگاه نخبگان برای مردم اعتمادزایی کنیم که اعتبار رسانههای ما در مقایسه با رسانههای دیگر بهتر است و مردم میتوانند به آنها اعتماد داشته باشند. در نتیجه راجع به این مسئله باید کار کرد. در عرصههای دیگر مانند حریم هوایی نیز باید برای مردم اطمینان خاطر ایجاد شود.
امیدی در پایان گفت: در سیاست خارجی نیز مثلث عزت، حکمت و مصلحت باید بهخوبی سرلوحه قرار گیرد تا حتیالامکان جنگی دیگر به وقوع نپیوندد. سیاست خارجی محل تعامل و خلاقیت است. دیپلماسی در ظاهر امر آسانی به نظر میرسد، ولی موضوعی فوقالعاده پیچیده و دشوار است. ما باید سیاست خارجی را خلاقانه و براساس مثلث عزت، حکمت و مصلحت بهگونهای هدایت کنیم که در آینده شاهد جنگ نباشیم.
انتهای پیام
