۲۰ دستاورد جمهوری اسلامی ایران در جنگ رمضان
سیدعلی نادر دهقانی الوار به بیان ۲۰ دستاورد جمهوری اسلامی ایران در جنگ رمضان پرداخته که تقدیم مخاطبان ایکنا میشود.
سیدعلی نادر دهقانی الوار، عضو هیئت علمی جهاددانشگاهی لرستان، پژوهشگر و مدرس دانشگاه، در یادداشتی که در اختیار ایکنای لرستان قرار داده است به بیان ۲۰ دستاورد جمهوری اسلامی ایران در جنگ رمضان پرداخته، شرح آن را در ذیل میخوانیم.
تاریخ جمهوری اسلامی ایران از اولین جرقههای شکلگیری در سال 1342 تا بامداد 19 فروردین 1405 را به چهار مقطع با فراز و نشیبهای اختصاصی این مقاطع میتوان تقسیم کرد.
خلاصه سه مقطع اول شامل بیداری، هوشیاری و همبستگی ملی حول رهبری واحد برای شکلگیری نظامی مبتنی بر مردمسالاری دینی و استقلال کشور، غربستیزی، پیروزی انقلاب اسلامی، جنگ تحمیلی، خسارتهای فراوان به زیرساختهای کشور در جنگ و ناشی از تحریمها، نهادسازی برای استقلال کشور و تقویت روحیه خودباوری در داخل، دوران سازندگی، تحریمهای بینالمللی و فشارهای سنگین به کشور، شکلگیری پروپاگاندای رسانهایی بر ضد نظام، شکلگیری نارضایتیهای عمومی ناشی از شرایط اقتصادی در کشور، تشدید ترور رهبران گروههای مقاومت و شخصیتهای مؤثر حامی ایران، جنگ 12 روزه، تشدید نارضایتیها و حوادث ناخوشایند دیماه 1404 با برنامهریزی و سیاستگذاری آمریکا، تهدیدهای بینالمللی نظامی مستمر برای حمله به ایران با پوششهای حقوق بشری، دفاع از مردم ایران و شکلگیری اجماع بینالمللی برای انجام آن و در نهایت جنگ تحمیلی رمضان.
اگر چه هر کدام از موارد کلی فوق، خود دهها علل و زمینه شکلگیری و صدها خروجی با کارکردهای داخلی، منطقهایی و بینالمللی دارد، اما در تمام موارد شش نقطه اتکا بسیار مؤثر باعث جلوگیری از فروپاشی ایران بوده است:
۱. رهبری استوار، صادق و مسلط بر شرایط ملی و بینالمللی
۲. ایمان اکثریت به تدابیر مؤثر نظام، سیاستگذاران و همراهی و انسجام ملی
۳. استحکامات نظامی مناسب علی رغم تحریم و فشارهای بینالمللی
۴. همراهی ملتها و بسیاری از اندیشمندان دنیا با آرمانهای نظام
۵. تجربههای تلخ از وادادگی ملتها و حضور نظامی بیگانگان
۶. محاسبات غلط از شعور ملی ایرانی و وطنپرستی آن توسط دشمنان
این شش عامل و البته هزاران دلیل دیگری که تفصیل آنها در این نوشتار نمیگنجد باعث شد تا دشمن با یقین به ناکارآمدی تمام راهبردهای قبلی خود، آخرین اقدام شامل حمله پرقدرت به خاک ایران با تمام توان و بسیج هم پیمانهای منطقهایی- بینالمللی با استفاده از خاک کشورهای عربی همسایه ایران را عملی نموده و با آخرین فناوریهای نظامی به امید سقوط نظام و دستیابی به منابع سرشار انرژی آن در جنگ رمضان عملی نماید.
در روزهای آغازین پیشوا و فرمانده ارشد نظام و بسیاری از شخصیهای مؤثر نظامی، سیاسی، علمی و مکانهای نظامی و غیرنظامی جهت فروپاشی انسجام ملی با فجیعترین وضع ممکن مورد حمله قرار میگیرند.
رخت سیاه بر تن میهن و داغ سنگین بر دلهای مردم؛ اما اراده ملی در میدان جنگ، در خیابان و در ارکان نظام برای پاسخهای محکم ایران در همه جبههها شکل میگیرد، تقسیم کار دقیق صورت میگیرد و همه پای کار ایران میآیند، گروههای مقاومت فعال شده و جنگی فراگیر شروع میشود.
فشار بینالمللی ملتها و وحشت ناشی از توان نظامی ایران دشمن آمریکایی ـ صهیونی را مستأصل و علاوه بر تشدید حملات به زیرساخت زبان به فحاشی میگشاید اما ایستادگی و مقاومت ملی جواب میدهد و در بامداد 19 فروردین جنگ تحمیلی با تمنای آغازگران آن بر علیه میهن عزیز ایران اسلامی با وساطت چند کشور مهم همسایه و اجماع بینالمللی موقتاً متوقف و با توجه به نقشآفرینی میانجیگران بینالمللی و اوجگیری نارضایتی مردم آمریکا، بسیاری از سران کشورها و چهرههای بینالمللی و پایداری در اراده و تسهیلات نظامی ایران، ممکن است به یک آتشبس پایدار و توافق و خاتمه جنگ منجر شود.
در مورد این جنگ و خسارتها و دستاوردهای آن میتوان کتابها نوشت، هر چند از آثار ظاهری هر جنگی خسارتهای انسانی و زیرساختی است ولی مهم نتایجی است که در پایان منطبق با اهداف اولیه بهدست میآید.
جنگ تحمیلی رمضان علیرغم خسارتها که اوج آن ترور رهبر شهید انقلاب، دانشآموزان میناب و بسیاری از مردم عادی بود، برای جمهوری اسلامی به میزانی دستاورد ملی و بینالمللی دارد که میتوان تاریخ جمهوری اسلامی ایران را از چهار مقطع با مختصاتی که اشاره شد به دو مقطع مهم «قبل از جنگ رمضان و بعد از جنگ رمضان» تقسیم کرد.
این دستاوردها که ابعاد اجتماعی، اقتصادی، علمی ـ فناوری، نظامی و سیاستگذاری در ابعاد ملی و بینالمللی دارد به نظر نگارنده شامل موارد زیر است.
۱. شکست هیمنه شکستناپذیری آمریکا توسط ایران و عدم امکان حضور مداوم و موؤثر در خاورمیانه
۲. آشکار شدن حقیقت سیاستهای استعمارگری با هدایت آمریکا
۳. شکلگیری گروههای مقاومت اسلامی جدید متحد با ایران در خاورمیانه و افزایش استحکامات نظامی آنان
۴. تقویت گروههای مقاومت موجود با محوریت ایران و افزایش اثربخشی آنها برای دستیابی به اهداف
۵. بازسازی خرده ترکهای انسجام ملی در ایران و افزایش سرمایه اجتماعی ایرانیان و مسلمانان
۶. ایجاد شکاف در نهادهای بینالمللی و افزایش احتمال فروپاشی ناتو و امکان تشکیل ناتوی اسلامی با هدایت ایران و مشارکت کشورهای اسلامی حوزه تمدنی ایران و گروههای مقاومت
۷. افزایش آگاهی تحلیلگران، دولتهای مستقل و ملتهای آزاده دنیا از سیاستهای یکجانبه گرای غربیها و بسیاری از نهادهای بین المللی
۸. تقویت تعاملات اقتصادی – علمی و فناوری و حتی نظامی کشورهایی با اشتراکات تمدنی و فرهنگی و دینی با ایران
۹. شفافتر شدن جبهه حق و باطل در جهان اسلام و برچیده شدن گروههای مسلح مخالف ایران در حوزه نظامی و رسانه در منطقه
۱۰. آگاهشدن شیخنشینهای خلیج فارس از اهداف نانوشته ایجاد پایگاههای نظامی در خاورمیانه شامل غارت منابع و نگاهداری از اسرائیل
۱۱. قطع کمکهای مالی از شبه نظامیان مخالف ایران از سوی کشورهای مختلف و نهادهای بینالمللی
۱۲. نمایش بخشی از ظرفیتهای تمدنی و ارزشهای ژئوپولیتیکی ایران و افزایش اعتبار آن در نهادهای بینالمللی بهویژه نهادهای مهم منطقهایی
۱۳. افزایش توان چانهزنی ایران در مجامع بینالمللی، کم اثرشدن تحریمها و سیاستهای مغرضانه نهادهای بینالمللی
۱۴. ایجاد رژیم حقوقی جدید و کسب منابع پایدار اقتصادی برای ایران بر تنگه هرمز
۱۵. شفافتر شدن الزامات حفظ و تقویت انسجام ملی
۱۶. تقویت نهادهای اثرگذار در عرصههای علمی و فناوری و نظامی در ایران
۱۷. افزایش وحدت ارکان مؤثر حکمرانی در ایران و قرارگیری آن در مسیر توسعه اقتصادی و اجتماعی با مشارکت همه جریانها و کاهش اختلافات داخلی
۱۸. تقویت نهادهای منطقهایی با کارکردهای نظامی ـ سیاسی و اقتصادی با محوریت ایران
۱۹. افزایش بیداری ملتها و امکان فروپاشی بسیاری از دولتهای غیر دموکراتیک بهویژه در خارمیانه و کشورهای حاشیه خلیج فارس
۲۰. تضعیف ساختار سیاسی ـ نظامی و آغاز فرایند فروپاشی اسرائیل
این دستاوردها قرار نیست فردای بعد از جنگ رمضان محقق گردند اما با اطمینان میتوان گفت در همه موارد روند آنها آغاز خواهد شد و جایگاه ایران بعد از جنگ تحمیلی در اذهان جوامع و نهادهای بینالمللی، قدرتها و قطبهای مهم اقتصادی - علمی و نظامی دنیا و در نزد ملتهای آزاده بهویژه در خاورمیانه با فضای قبل از جنگ رمضان بسیار متفاوت خواهد بود.
دو شرط اساسی و بسیار کلیدی تضمینکننده «سرعت و کیفیت این روند؛ افزایش سرمایه اجتماعی و تقویت نظام فرزانگی در حکمرانی» است که در هر دو مورد توپ در زمین ساختار تصمیمگیری و اجرایی کشور است و لازم است در این راستا ساختار و سازماندهی بسیار منسجمی از همین امروز(فردای بعد از جنگ) تشکیل و اجرایی شود.
انتهای پیام
